Ο αστυνομικός Ντέρεκ Σόβιν, ο οποίος δολοφόνησε τον 46χρονο αφροαμερικανό Τζόρτζ Φλόιντ πέρυσι στη Μινεάπολις, βρέθηκε ένοχος και για τις τρεις κατηγορίες από τους ενόρκους. Φόνος δευτέρου βαθμού, φόνος τρίτου βαθμού και ανθρωποκτονία δευτέρου βαθμού. Η απόφαση προκάλεσε ενθουσιασμό στο πλήθος που είχε μαζευτεί έξω από το δικαστήριο το οποίο την υποδέχτηκε  με συνθήματα, χειροκροτήματα και κλάματα. Το κίνημα Black Lives Matter πέτυχε μια σημαντική νίκη. Να πιέσει ώστε να αποφευκτεί η ατιμωρησία, να στρέψει την προσοχή του κόσμου σε μια δίκη που πια συμβόλιζε πολύ περισσότερα από την τύχη ενός αστυνομικού, να δηλώσει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο ότι η αδικία δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή.

Σε συμβολικό επίπεδο, η υπόθεση κατέληξε σε μια νίκη. Σε πραγματικό επίπεδο όμως είναι απλώς ένα ελάχιστο βήμα. Και αυτό γιατί ο ρατσισμός στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι θεσμικός. Και ταυτόχρονα στοιχείο σχεδόν δομικό στους όρους συγκρότησης της ταυτότητας ενός μεγάλου κομματιού των πολιτών της.

Μια μέρα μόνο μετά ένα νέο περιστατικό ανθρωποκτονίας αφροαμερικανού από την αστυνομία έρχεται να αποκαλύψει το πόσος δρόμος χωρίζει την κοινωνία από την πραγματική δικαιοσύνη:  στην Βόρεια Καρολίνα, ο Άντριου Μπράουν τραυματίστηκε θανάσιμα από τις σφαίρες αστυνομικού που εκτελούσε ένταλμα έρευνας, καθώς απομακρυνόταν από τους αστυνομικούς με αυτοκίνητο. Πατέρας 10 παιδιών, o 40χρονος δεν ήταν οπλισμένος, τόνισε η οικογένειά του.

Λίγα λεπτά πριν ανακοινωθεί η ετυμηγορία στη δίκη του Ντέρεκ Σόβιν, μια 16χρονη αφροαμερικανή πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε από την αστυνομία στην πόλη Κολόμπους του Οχάιο. Η έφηβη κρατούσε μαχαίρι και απειλούσε δύο ανθρώπους.

Οι όροι της αστυνόμευσης στις ΗΠΑ αποτελούν την πιο ξεκάθαρη ενσάρκωση του θεσμικού ρατσισμού. Η έκταση και η ένταση της αστυνόμευσης, το καθεστώς ασυλίας στις περισσότερες περιπτώσεις, οι στρατιωτικοί όροι των μεθόδων επιβολής δημιουργούν μια συνθήκη απειλητική για τον κάθε πολίτη. Το γεγονός όμως πως η απειλή αυτή στο συντριπτικό αριθμό των περιπτώσεων στρέφεται ενάντια σε αφροαμερικανούς περιγράφει την αστυνομία ως ένα σώμα φυλετικής επιτήρησης και τιμωρίας. Ως τον κατεξοχήν φορέα της αδικίας και ταυτόχρονα της επιβολής της.

Το αποτέλεσμα της δίκης του Ντέρεκ Σόβιν αποτελεί σίγουρα μια νίκη. Αλλά η νίκη αυτή είναι εύκολο να μετατραπεί σε ήττα αν απλώς περιοριστεί στην αυτοτέλειά της. Αν δεν αποτελέσει την αφορμή για μια ριζική αναμόρφωση των όρων αστυνόμευσης και των θεσμικών αυτών σημείων που επιτρέπουν τη ρατσιστική αντιμετώπιση των μειονοτήτων στις Ηνωμένες Πολιτείες.   

Κάθε περιστατικό αστυνομικής αυθαιρεσίας, εξουσιαστικής βίας και ατιμωρησίας υπάρχει στην αυτοτέλειά του αλλά δεν περιορίζεται σε αυτή. Η πραγματική νίκη σημειώνεται όταν η περίπτωση της επανάληψης αντίστοιχων περιστατικών εξαλείφεται μέσα από κατοχυρωμένες θεσμικές αποφάσεις και μέτρα, αλλά και μέσα από τα όρια που θέτει η ίδια η κοινωνία απέναντι στα περιστατικά. Σε περιπτώσεις όπως αυτή του Τζόρτζ Φλόιντ και ταυτόχρονα σε περιπτώσεις όπως αυτή του Ζακ Κωστόπουλου ή του Βασίλη Μάγγου. Τα περιστατικά αυτά δεν γεννιούνται από μονάδες που παρεκτράπηκαν, αλλά από συμπεριφορές που πηγάζουν και νομιμοποιούνται από ένα σύνολο. Η πραγματική νίκη λοιπόν είναι η μετατόπιση του ορίου ανοχής μιας κοινωνίας σε τέτοια περιστατικά και η θεσμική κατοχύρωση της εξάλειψής τους. Και οποιαδήποτε άλλη μικρή νίκη χωρίς συνέχεια είναι καταδικασμένη να μετατραπεί σε ήττα περιορισμένη στην απομόνωση της μοναξιάς της.

 

* Σύνθημα των διαδηλωτών έξω από το δικαστήριο.

Θωμάς Τσαλαπάτης tsalapatis.blogspot.com Περισσότερα Άρθρα
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet