Από τις πρώτες ομάδες που… «τρόλαραν» την (αποτυχημένη) Ευρωπαϊκή Σούπερ Λίγκα ήταν η Σπαρτάκ Μόσχας. Μόλις ένα 24ωρο μετά την αναγγελία της ίδρυσης, με τουϊτάρισμα καλούσε τους οπαδούς των 12 συλλόγων να… αλλάξουν ομάδα. «Αγαπητοί οπαδοί των Μίλαν, Άρσεναλ, Ατλέτικο, Τσέλσι, Μπαρτσελόνα, Ίντερ, Γιουβέντους, Λίβερπουλ, Μάντσεστερ Σίτι, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Ρεάλ Μαδρίτης και Τότεναμ, αν χρειάζεστε μια καινούργια ομάδα για να υποστηρίζετε, είμαστε πάντα εδώ για εσάς. Με φιλικούς χαιρετισμούς, Σπαρτάκ Μόσχας…», έγραφε το μήνυμα της Σπαρτάκ, που ξέρει καλά να κοντράρει ισχυρούς παράγοντες, καθώς σε δύσκολους καιρούς ύψωσε ανάστημα στον διαβόητο Λαβρέντι Μπέρια και την ομάδα του Διναμό Μόσχας. Το δεξί χέρι του Στάλιν και επικεφαλής της διαβόητης NKVD (του προπομπού της ΚGB) ήταν φανατικός οπαδός του ποδοσφαίρου. Από τη θέση του επίτιμου προέδρου της Διναμό Μόσχας χρησιμοποιούσε θεμιτούς και αθέμιτους τρόπους για να νικά η ομάδα του. Στην ηγεσία της Σπαρτάκ Μόσχας ήταν ο Νικολάι Στάροστιν, με τον οποίο ο Μπέρια είχε βρεθεί αντίπαλος και μέσα στα γήπεδα ως ποδοσφαιριστές. Ο Στάροστιν περιγράφει τον Μπέρια ως σκληρό και άτεχνο αριστερό χαφ.
Το 1936 υπήρξε η πρώτη κόντρα των δυο ομάδων με αφορμή την ημέρα φυσικής αγωγής. Ο γ.γ. της Κομμουνιστικής Νεολαίας Αλεξάντερ Κοσάρεφ πρότεινε να δοθεί ένας αγώνας επίδειξης ανάμεσα στις δυο ομάδες στη Κόκκινη Πλατεία της Μόσχας. Η Διναμό δεν κατέβηκε στο ματς με την (αστεία) δικαιολογία μήπως η μπάλα φύγει και χτυπήσει τους τοίχους του Κρεμλίνου ή ακόμα χειρότερα τον Ιωσήφ Στάλιν. Η Σπαρτάκ κατέβηκε, χωρίστηκε σε δυο ομάδες και έπαιξε στην καταπράσινη Κόκκινη Πλατεία (9.000 τετραγωνικά μέτρα πράσινου χαλιού τοποθετήθηκαν από εθελοντές της Σπαρτάκ). Ο αγώνας έγινε μπροστά στον Στάλιν που μάλιστα έδειχνε ενθουσιασμένος και αποφάσισε ο αγώνας να κρατήσει 43′ αντί για 30′ που ήταν προγραμματισμένα.
Δυο χρόνια μετά ο Μπέρια, που δεν είχε ξεχάσει τον αγώνα στη Κόκκινη Πλατεία, πήρε εκδίκηση. Ο Αλεξάντερ Κοσάρεφ συνελήφθη σαν «εχθρός του λαού» και σε ηλικία 36 ετών εκτελέστηκε.
 Την άνοιξη του 1937 η Διναμό κατέκτησε το πρώτο σοβιετικό πρωτάθλημα, αλλά η Σπαρτάκ πήρε το αμέσως επόμενο το φθινόπωρο. Ο Μπέρια προσπαθούσε να «διαλύσει» τη Σπαρτάκ. Πολλοί αθλητές της συνελήφθησαν με διάφορες απίθανες κατηγορίες, όπως ότι κατά τη διάρκεια ταξιδιών στο εξωτερικό (για φιλικούς αγώνες με άλλες κομμουνιστικές ομάδες) είχαν προσεγγιστεί από ξένους κατασκόπους.
Η Σπαρτάκ έκανε νταμπλ το 1938 και το 1939 στα ημιτελικά αντιμετώπιζε την Διναμό Τιφλίδας (ομάδα από την ιδιαίτερη πατρίδα του Μπέρια). Η ομάδα του Στάροστιν κέρδισε με 1-0 και πήρε τον τίτλο κερδίζοντας την ομάδα του Λένινγκραντ (τη σημερινή Ζενίτ). Ο Μπέρια, όμως, διέταξε την επανάληψη του... ημιτελικού και συνέλαβε τον διαιτητή (που ήταν πρώην παίκτης της Διναμό!). Η Σπαρτάκ Μόσχας κέρδισε ξανά τη Διναμό Τιφλίδας και στη συνέχεια κατέκτησε και επίσημα το δεύτερο, συνεχόμενο, νταμπλ της. Ο Στάροστιν στη βιογραφία του αναφέρει ότι θυμάται στα επίσημα τον Μπέρια να κλωτσά τις καρέκλες.
 Στις 20 Μαρτίου του 1942 η NKVD συνέλαβε τον Στάροστιν. Εχθρός του λαού (κλασσικά), μέλος ομάδας που σχεδίαζε τη δολοφονία του Στάλιν (πιο κλασσικό...) και το... πρωτότυπο: προπαγανδιστής του ποδοσφαίρου της μπουρζουαζίας, που ήθελε να εισαγάγει καπιταλιστικά στοιχεία στο ποδόσφαιρο. Ο Μπέρια στήριξε την τελευταία κατηγορία στο γεγονός ότι η Σπαρτάκ πλήρωνε 80 ρούβλια στους καλύτερους παίκτες της. Κάτι που έγινε με άδεια από τη σοβιετική κυβέρνηση. Στα κεντρικά της μυστικής αστυνομίας ο παράγοντας της Σπαρτάκ έμαθε ότι είχαν συλληφθεί επίσης τα τρία αδέρφια του (κι αυτοί ποδοσφαιριστές της Σπαρτάκ), οι δυο γαμπροί του και δυο ακόμα φίλοι και συμπαίκτες του από την ομάδα. Ο Στάροστιν καταδικάστηκε σε 10 χρόνια σε στρατόπεδο εργασίας, στα οποία έκανε τον προπονητή στις “τοπικές” Διναμό. Την ίδια στιγμή, η Σπαρτάκ είχε σχεδόν διαλυθεί, καθώς οι περισσότεροι αθλητές της ήταν στον πόλεμο, σε αντίθεση με αυτούς των άλλων ομάδων που είχαν ευνοϊκές θέσεις αρκετά μακριά από την πρώτη γραμμή.
Το 1948 ο γιος του Στάλιν, Βασίλι, ζήτησε από τον Στάροστιν να αναλάβει προπονητής στην ομάδα της Πολεμικής Αεροπορίας - μάλιστα ο Βασίλι φιλοξένησε τον Στάροστιν ένα χρόνο στο σπίτι του. Ο Μπέρια φυσικά δεν το ανέχτηκε αυτό και η μυστική αστυνομία τον ξαναέπιασε και τον έστειλε κάπου στο Καζακστάν. Ο Βασίλι προσπάθησε να τον φέρει και πάλι πίσω, αλλά ο ίδιος ο Στάροστιν κουρασμένος από το γεγονός ότι είχε μπλέξει σε παιχνίδια εξουσίας, προτίμησε να μείνει εξόριστος. Μετά το θάνατο του Στάλιν κατάφερε να γυρίσει και πάλι πίσω (μαζί με τα αδέρφια του που είχαν ταλαιπωρηθεί σε ορυχεία και εργοστάσια) και να αναλάβει αρχικά την εθνική ομάδα και αργότερα την αγαπημένη του Σπαρτάκ. Ο Μπέρια είχε συλληφθεί και εκτελεστεί ως κατάσκοπος των καπιταλιστών και εχθρός του λαού (τι ειρωνεία, ε;). Ο Νικολάι Στάροστιν ήταν πρόεδρος της Σπαρτάκ από το 1955 ως και το 1992, ενώ πέθανε το 1996.

Μάκης Διόγος Περισσότερα Άρθρα
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet