Στις 19 Απριλίου, η Μάχη Νικολάρα κατάγγειλε δημόσια ότι η ΕΡΤ λογόκρινε το ρεπορτάζ που είχε ετοιμάσει για τη διαχείριση περιεχομένου στα social media, αναφέροντας και μια σειρά από άλλα θέματα, μεταξύ αυτών και ενός για την αστυνομική βία, που η προβολή τους αναβλήθηκε επ’ αόριστον. Δεν είναι παράδοξο ότι η ΕΡΤ μέχρι σήμερα δεν έχει απαντήσει. Οι διοικούντες της δημόσιας τηλεόρασης απλά εφαρμόζουν την κεντρική επικοινωνιακή στρατηγική της κυβέρνησης: ότι η σιωπή είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να εξαφανιστεί η κριτική. Απαντήσεις δίνονται μόνο όταν ένα θέμα έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις στα social media ή αν αναφερθεί σε αυτό ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Αν και τη «γραμμή» αυτή την εφαρμόζει η συντριπτική πλειοψηφία των ΜΜΕ, στην ΕΡΤ μπορεί να τη δει κανείς στην πιο καθαρή της μορφή.

 

Στρατηγική αποσιώπησης

 

Ο κατάλογος είναι μεγάλος, αλλά το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η εκκωφαντική σιωπή για την απομάκρυνση του Κώστα Καταραχιά, ενός εκ των δύο επικουρικών γιατρών που η σύμβαση τους δεν ανανεώθηκε εν μέσω πανδημίας και επιστράτευσης ιδιωτών γιατρών. Η απόλυση του προέδρου του σωματείου των εργαζομένων του Άγιου Σάββα δεν αξιολογήθηκε ως είδηση (με εξαίρεση την ΕΡΤ3), παρότι επί εβδομάδες οι γιατροί συνάδελφοι του έκαναν συνεχείς κινητοποιήσεις καταγγέλλοντας συνδικαλιστική δίωξη.

Η στρατηγική της αποσιώπησης συμπληρώνεται από μια πρωτότυπη προσέγγιση της δημοσιογραφικής δεοντολογίας, σύμφωνα με την οποία όσο τεκμηριωμένο και αν είναι ένα ρεπορτάζ, δεν προβάλλεται αν δεν υπάρχει κυβερνητική απάντηση, ακόμα κι αν έχει επίμονα ζητηθεί.

Ωστόσο, θέμα για τον Κ. Καταραχιά δεν έπαιξε ούτε όταν έγινε αντικείμενο αντιπαράθεσης στη Βουλή, με τον Β. Κοντοζαμάνη να κατηγορεί τον γιατρό για fake news. H κυβέρνηση δεν ήθελε να πείσει, ήθελε να κρύψει και η ΕΡΤ δεν υπήρξε ποτέ αδιάκριτη.

 

Αποπολιτικοποίηση της ειδησεογραφίας

 

Η αλήθεια είναι πως για την ΕΡΤ η αποσιώπηση ενοχλητικών για την εκάστοτε κυβέρνηση θεμάτων δεν είναι κάτι καινούργιο. Πάντα συνέβαινε, ποτέ όμως σε τόσο κραυγαλέο βαθμό. Γιατί ακόμα και όταν δεν δινόταν το μικρόφωνο στο κομμάτι εκείνο της κοινωνίας που αντιδρούσε, υπήρχε μια δικλείδα ασφαλείας. Οι κουραστικές πολλές φορές πολιτικές συζητήσεις, όπου τα κόμματα της αντιπολίτευσης μπορούσαν να φέρουν στην ατζέντα όλα τα ζητήματα. Αυτή η δικλείδα τείνει να εκλείψει.

Στην ΕΡΤ, η αποπολιτικοποίηση της ειδησεογραφίας εξαγγέλθηκε από τον πρόεδρό της ως άλμα προς τα εμπρός. Όταν ο Κωνσταντίνος Ζούλας δήλωνε ότι «δεν θα παίζει ο πρωθυπουργός πρώτο θέμα στα δελτία χωρίς να υπάρχει σοβαρός λόγος» έθιγε ένα διαχρονικό πρόβλημα της δημόσιας τηλεόρασης, το οποίο δυστυχώς είχε ενταθεί τα τελευταία χρόνια της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ· το λιβανιστήρι.

Πράγματι, ο κ. Ζούλας τήρησε τη δέσμευση του. Στη σημερινή ΕΡΤ οι πολιτικές κορώνες σπανίζουν και τα θέματα που προτιμώνται, εκτός από το απαραίτητο καθημερινό bodycount της πανδημίας, είναι τα χρηστικά, τα αστυνομικά και οι θάνατοι γαλαζοαίματων (12 λεπτά αφιερώθηκαν για τον θάνατο του πρίγκιπα Φίλιππου στο κεντρικό δελτίο της Παρασκευής 9/4 και άλλα 12 το Σάββατο, τετραπλάσιος συνολικά χρόνος από αυτόν που είχε δοθεί πέρυσι όταν πέθανε ο Μανώλης Γλέζος).  Στα δελτία σπάνια οι δηλώσεις του πρωθυπουργού ξεπερνάνε τα 20 δευτερόλεπτα, γεγονός που καθιστά «δικαιολογημένη» και τη συμπίεση του χρόνου που δίνεται στα κόμματα της αντιπολίτευσης. Παίζουν μόνο οι πολιτικοί αρχηγοί ή αποσπάσματα των κομματικών ανακοινωσεων, ενώ το κοινοβουλευτικό ρεπορτάζ έχει υποβαθμιστεί στο επίπεδο της δακτυλογράφησης. Οι κοινοβουλευτικοί συντάκτες σημειώνουν και στέλνουν τις πιο σημαντικές δηλώσεις, σπάνια τους ανατίθεται βίντεο και σπάνια δίνουν ανταπόκριση, με εξαίρεση το θέμα Παππά- Καλογρίτσα. Όποιος κάνει ζάπινγκ θα διαπιστώσει ότι την πρακτική αυτή εφαρμόζουν λίγο πολύ όλα τα κανάλια. Όπως και όλα (με εξαίρεση το Κόντρα) έχουν εξοβελίσει από το πρόγραμμά τους τις βραδινές πολιτικές εκπομπές. Ακόμα και ο μετρ του είδους, ο Νίκος Χατζηνικολάου εγκατέλειψε την κερκίδα του ενικού και προτίμησε συζητήσεις «ενώπιος ενωπίω» με καλεσμένους όπως τον Κωστή Μαραβέγια και την Κατερίνα Παπουτσάκη.

 

Απειλή

 

Στην Ελλάδα του 2021 η μεγαλύτερη απειλή για τη δημοσιογραφία δεν είναι η μονομέρεια και τα fake news αλλά η αποσιώπηση γεγονότων. Γιατί ενώ υπάρχουν νομικές διατάξεις που να τιμωρούν τη διασπορά ψευδών ειδήσεων, δεν υπάρχει καμία που να προστατεύει από την ομερτά. Στην πολύπαθη ΕΡΤ, όπως και στο ΑΠΕ, οι δημοσιογράφοι, όσοι τουλάχιστον απασχολούνται με συμβάσεις αορίστου χρόνου, έχουν τη δυνατότητα να καταγγείλουν τα περιστατικά λογοκρισίας χωρίς να κινδυνεύει το μεροκάματο τους. Δεν είναι παράδοξο το ότι ελάχιστοι το έχουν κάνει όταν το συλλογικό τους όργανο, η ΕΣΗΕΑ δεν κατάφερε να τοποθετηθεί ως σώμα για την καταγγελία της Μ. Νικολάρα. Όσο για τον ΣΥΡΙΖΑ, ας αναλογιστεί πόσο κοντόφθαλμη ήταν η επιλογή να μην θεσμοθετήσει την ανεξαρτησία της δημόσιας τηλεόρασης όσο ήταν κυβέρνηση, με το σκεπτικό ότι όλα τα υπόλοιπα κανάλια ήταν εναντίον του. Τώρα είναι όλα.

Πρόσφατα άρθρα ( Κοινωνία )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet