Κώστας Ποντικόπουλος «Μπέργκαμο - Κούρβα Πιζάνι ρέκβιεμ», εκδόσεις Εύμαρος, 2020

 

Όποιος δεν είναι βαθύς γνώστης της διεθνούς ποδοσφαιρικής γλώσσας και ιστορίας δεν αντιλαμβάνεται αμέσως τι σημαίνει ο τίτλος του τέταρτου βιβλίου του Κώστα Ποντικόπουλου. Το Μπέργκαμο παραπέμπει σίγουρα στο προφανές, στην πανδημία, κοντεύει να ενταχθεί και στον καθημερινό μας λόγο. Το «Κούρβα Πιζάνι» όμως; Λοιπόν, η «Κούρβα Πιζάνι» είναι πέταλο ποδοσφαιρικού γηπέδου και δη του ποδοσφαιρικού γηπέδου της ομάδας του Μπέργκαμο, που είναι η Αταλάντα. Και από το κρίσιμο παιχνίδι της Αταλάντα με την ισπανική Βαλένθια στις 19 Φεβρουαρίου του 2020, για το Τσάμπιονς Λιγκ, όπου το στάδιο γέμισε ασφυκτικά, ξεκίνησαν η μεγάλη υγειονομική καταστροφή και οι εκατόμβες του Μπέργκαμο. Η Αταλάντα έβαλε τέσσερα γκολ, ήταν θρίαμβος για τη μικρή πόλη που ζει στη σκιά του Μιλάνου, «όλο το γήπεδο ήταν μια μεγάλη αγκαλιά». Η κορύφωση του ενθουσιασμού συνέπιπτε, τραγικά, με την έναρξη του δράματος.

Ο Κώστας Ποντικόπουλος φτιάχνει μια νουβέλα 60 σελίδων με αυτό το θέμα. Ήρωές του τα διαδοχικά αρσενικά της οικογένειας Τεντέσκι. Από τον προπάππο Τζοακίνο που ζει και αναπνέει για την Αταλάντα, τον γιο του, Πάολο, που δυστυχώς για τον προπάππο έχει πλατυποδία και δεν μπορεί να γίνει ποδοσφαιριστής, έχει όμως το σαράκι για το ποδόσφαιρο και την ομάδα, τον γιο του Πάολο, Σάντρο, που ατυχώς είναι σαν από άλλη οικογένεια, αδιάφορος για το ποδόσφαιρο, γίνεται όμως καλός μουσικός (στην πόλη που γέννησε τον Ντονιτσέττι), και τον γιο του Σάντρο, τον Παουλίνο, που επιτέλους και πάθος για το ποδόσφαιρο έχει, και πλατυποδία δεν έχει, και εξελίσσεται σε σούπερ σταρ των τσικό της Αταλάντα. Το όνειρο του παππού του, του Πάολο, αλλά και του προπάππου, γίνεται πραγματικότητα, ένας Τεντέσκι να εξελίσσεται σε μεγάλο παίχτη που θα δοξάσει την Αταλάντα. Μέχρι την καταστροφή…

Ο συγγραφέας φτιάχνει μια πολύ ωραία, γρήγορη ιστορία. Το γεγονός ότι ένα ελληνικό βιβλίο αναφέρεται σε γεγονότα άλλης χώρας και έχει ξένους πρωταγωνιστές δεν ξενίζει κανέναν, αφού τόσο το ποδόσφαιρο, όσο και τα γεγονότα του Μπέργκαμο, κάθε άλλο παρά ξένα είναι για τον μέσο Έλληνα. Πολύ περισσότερο αφού ξώφαλτσα (ή όχι και τόσο ξώφαλτσα) μπαίνει και η πολιτική στο θέμα. Όπως συμβαίνει συχνά –και επίσης συχνά δεν τονίζεται ιδιαίτερα– οι ομάδες μπορεί να έχουν και πολιτικό πρόσημο. Η Αταλάντα είναι αριστερή, η Λάτσιο είναι φασιστική. Την εποχή του Τζοακίνο, στην Κούρβα Πιζάνι, μαζί με τις σημαίες της ομάδας ανέμιζαν και σημαίες με σφυροδρέπανα. Η σύζυγος του Πάολο, η Πατρίτσια, μόνη γυναίκα που πραγματικά συμπρωταγωνιστεί σε αυτό το ανδροκρατούμενο σκηνικό, είναι εξτρεμίστρια της Αριστεράς. Αλλά και ο Πάολο, που είναι λιγότερο, τη δραματική νύχτα της 19ης Φεβρουαρίου δεν αντέχει στον πειρασμό και αρχίζει να τραγουδάει στην εξέδρα «Αβάντι πόπολο, αλά ρισκόσα, μπαντιέρα ρόσα, μπαντιέρα ρόσα».

Ο Κώστας Ποντικόπουλος έχει γράψει τα πεζογραφήματα Τα μπλουζ του Άγιου Παντελεήμονα, Το φορτηγό και το τριαντάφυλλο και Ζαβολιά, όλα από τις εκδόσεις Εύμαρος. Σε αυτή τη νουβέλα που είναι γραμμένη με ρυθμό, χιούμορ, τρυφερότητα, αγάπη, που ζωντανεύει περίτεχνα το κλίμα της αντροπαρέας και του οπαδισμού, αν έπρεπε να δώσουμε ένα και μόνο χαρακτηρισμό, θα έπρεπε οπωσδήποτε να πούμε ότι είναι «εύστοχη».

ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet