Προσκεκλημένος να συμμετάσχει την περασμένη Πέμπτη στο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών, που φέτος λόγω Covid-19 έγινε στο Ζάππειο με περίπου τους μισούς προσκεκλημένους να «παρευρίσκονται» ψηφιακά, ο πρωθυπουργός της Βόρειας Μακεδονίας, Ζόραν Ζάεφ, επέλεξε να μην πράξει το ίδιο, αλλά να είναι παρών δια ζώσης.

Μετά από ένα διήμερο πυρετωδών επαφών, στις Βρυξέλλες την Τρίτη και στη Μαδρίτη την επομένη, με στόχο την επιτάχυνση των διαδικασιών ένταξης της χώρας του στην Ε.Ε., ο βορειομακεδόνας πρωθυπουργός είδε στο Φόρουμ την ευκαιρία να συναντηθεί στην Αθήνα με τον έλληνα ομόλογό του, με την προσδοκία να αποσπάσει μια ευνοϊκή δήλωση προθέσεων της ελληνικής πλευράς, που θα ήρε έστω ένα από τα πολλά εμπόδια που η Β. Μακεδονία συναντά στην ενταξιακή πορεία, ανάμεσα στα οποία και τα προσκόμματα που θέτει η κυβέρνηση της Βουλγαρίας επικαλούμενη ζήτημα γλώσσας και εθνικής ταυτότητας των βορειομακεδόνων.

Ενήμερος, παράλληλα, για το μείζον εσωκομματικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η κυβέρνηση Μητσοτάκη αναφορικά με την κύρωση στη Βουλή των μνημονίων συνεργασίας που συνεπάγεται, άνευ εταίρου, η Συμφωνία των Πρεσπών την οποία υπερψήφισε η προηγούμενη Βουλή, επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, ο Ζόραν Ζάεφ προσέθεσε, ως ενισχυτική του συμβολικού φορτίου της παρουσίας του στην Αθήνα, μια διόλου ασήμαντη λεπτομέρεια, τη βαρύνουσα σημασία της οποίας επέλεξαν να αφήσουν ασχολίαστη τα φιλοκυβερνητικά μέσα. Την απόφασή του να παρατείνει την παραμονή του ένα εικοσιτετράωρο για να συναντηθεί με τον Αλέξη Τσίπρα. «Με τον Αλέξη χτίσαμε αυτή τη Συμφωνία. Έχουμε αναπτύξει φιλική σχέση και μπορούμε να μιλάμε για μια σειρά ζητημάτων», δήλωσε μετά το Φόρουμ. Προσθέτοντας με νόημα: «Το ίδιο ελπίζω να ισχύει και με τον νέο πρωθυπουργό».

Πίσω, λένε, από τις λεπτομέρειες κρύβεται ο διάβολος. Στην προκειμένη περίπτωση κρύβεται μια άτυπη πλην ουσιαστική υπόμνηση: ο Ζόραν Ζάεφ αναγνωρίζει στο πρόσωπο το Αλέξη Τσίπρα τον βαρύνοντα, επί του συγκεκριμένου θέματος, ρόλο του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.. Ρόλο κρίσιμο από θέση αξιωματικής αντιπολίτευσης, αλλά και ως εν δυνάμει επόμενη κυβέρνηση των Αθηνών. Υπόμνηση την οποία ο Κυρ. Μητσοτάκης δεν μπορεί να αγνοήσει για έναν επιπρόσθετο, και ίσως σημαντικότερο λόγο: Στην ομιλία του στο Φόρουμ των Δελφών, ο διευθύνων σύμβουλος του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Στήριξης Κλάους Ρέγκλινγκ, απέδωσε, εμμέσως πλην σαφώς, μέρος της επιτυχούς διαχείρισης του κόστους δανεισμού της χώρας στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Ένας, είπε, από τους λόγους που επηρέασαν θετικά τη βιωσιμότητα του χρέους, ήταν η πολύ καλή δημοσιονομική κατάσταση της Ελλάδας το 2019.

Η Φρανκφούρτη, αλλά και οι Βρυξέλλες, δεν θα ήθελαν να δουν την ελληνική οικονομία να εκτροχιάζεται εξαιτίας μιας κυβέρνησης εκτεθειμένης, από δική της παρελκυστικότητα, στον κίνδυνο πολιτικής αποσταθεροποίησης εξαιτίας μιας εκκρεμότητας όπως η Συμφωνία των Πρεσπών, που η επικύρωσή της μόνο στο φαντασιακό κάποιων ανερμάτιστων μπορεί να διαιωνίζεται επ’ άπειρον. Οι πάντες, περιλαμβανομένων βεβαίως των Σκοπίων, γνωρίζουν ότι ένας πρώην πρωθυπουργός, ο Αντώνης Σαμαράς, έχει διαμηνύσει ότι δεν θα ψηφίσει τις συμφωνίες αυτές όταν θα έρθουν στο Κοινοβούλιο, γνωρίζουν όσα διαρρέονται από το περιβάλλον ενός επίσης πρώην πρωθυπουργού, του Κώστα Καραμανλή, ότι προσανατολίζεται να απόσχει από τη σχετική ψηφοφορία, γνωρίζουν ότι δύο αυτές κινήσεις εντείνουν τον εκνευρισμό στις τάξεις των βουλευτών της κυβερνητικής πλειοψηφίας, ειδικά εκείνων από τη βόρεια Ελλάδα, οι οποίοι είχαν πρωτοστατήσει στα συλλαλητήρια κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών, την οποία θα κληθούν αφεύκτως να επικυρώσουν -- αργά ή γρηγορά. Με ό,τι το πρώτο εξ αυτών μπορεί να σημαίνει, σε γεωμετρικά αυξανόμενο κόστος, για την αξιοπιστία της χώρας.

Δεν είναι τυχαία η δήλωση-προτροπή του Ζόραν Ζάεφ: «Στη χώρα μου υπάρχουν τα κόμματα της αντιπολίτευσης που διαφωνούν ακόμη με τη Συμφωνία των Πρεσπών, ωστόσο είναι ολοένα και λιγότεροι αυτοί που διαφωνούν». Απηχεί την ανησυχία ότι η παράταση της εκκρεμότητας εγκυμονεί τον κίνδυνο αποσταθεροποίησης της κυβέρνησής του, κίνδυνο που, όμως, θα έπρεπε να ανησυχεί και την ελληνική πλευρά. Στην Βαλκανική κάθε τριγμός μπορεί να εξελιχθεί σε γενική αποσταθεροποίηση.

Όταν, στη συνέντευξή του στην ΑΥΓΗ της Πέμπτης, ο Ζόραν Ζάεφ δήλωνε βέβαιος ότι τα τρία μνημόνια συνεργασίας θα επικυρωθούν σύντομα από το ελληνικό Κοινοβούλιο, ήταν σε γνώση της δήλωσης του προέδρου της Βουλής, Κώστα Τασούλα --ο οποίος χρεώνεται στο σαμαρικό στρατόπεδο-- ότι η κυβερνητική πλειοψηφία δεν βιάζεται να τα φέρει στη Βουλή. Ουσιαστικά ο πρωθυπουργός της Β. Μακεδονίας απηύθυνε στον Έλληνα ομόλογό του σύσταση σοβαρότητας και υπευθυνότητας.

Μερικές ώρες αργότερα, η σύσταση αυτή του Ζόραν Ζάεφ έπεφτε στο κενό. «Οι συμφωνίες θα έρθουν προς κύρωση σύμφωνα με τον κοινοβουλευτικό προγραμματισμό. Όπως γνωρίζετε, η κυβέρνηση έχει ένα πολύ πυκνό νομοθετικό έργο. Η κύρωση των συμφωνιών θα προσαρμοστεί στις νομοθετικές προτεραιότητες και όχι το αντίστροφο», ήταν η απάντηση της κυβερνητικής εκπροσώπου, Αριστοτελίας Πελώνη, σε σχετική ερώτηση στην ενημέρωση πολιτικών συντακτών. Μνημειώδης επίδειξη διπλωματικής αγένειας, αλλά, κυρίως, πολιτικής ασέβειας στο πρόσωπο του ύπατου εκπροσώπου μιας άλλης χώρας, και δη λίγο πριν τη συνάντησή του με τον έλληνα ομόλογό του στο μέγαρο Μαξίμου.

Ποιός κυβερνά αυτή τη χώρα; Η απάντηση υπάρχει, κατατεθειμένη με λακωνική ευκρίνεια, στη δήλωση της κας Πελώνη:

Η εξωτερική πολιτική, έρμαιο στις βουλές του πιο ανερμάτιστου υπερπατριωτισμού. Η εσωτερική πολιτική, βορά στις ορέξεις της πιο ασύδοτης διαπλοκής. Ένα μοιραίο μίγμα εξουσίας, που έχει κατατάξει πρώτη στις επείγουσες προτεραιότητές του τη νομοθέτηση του ευτελισμού της εργασίας, της αδιαφορίας για το μέλλον των νέων ανθρώπων, της συντριβής των μικρομεσαίων «ζόμπι». Στο όνομα αυτής της προτεραιότητας, οι κυβερνώντες αφήνουν στα αζήτητα τα συμφέροντας της χώρας σε ένα ραγδαία μεταβαλλόμενο διεθνές πεδίο.

ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet