«Ταξίδι στην Ιταλία»



Η ζωή στις ρίζες ενός ενεργού ηφαιστείου είναι ζωή στην κόψη του ξυραφιού. Η έκρηξη μπορεί να έρθει από στιγμή σε στιγμή και να φέρει την καταστροφή. Δεν είναι σπάνιο για τις ανθρώπινες σχέσεις να μοιάζουν με ηφαίστειο έτοιμο να εκραγεί. Δεν γνωρίζω αν ο Ρομπέρτο Ροσελίνι σκέφτηκε κατ’ αυτόν τον τρόπο, το 1954, όταν αποφάσισε να γυρίσει το «Ταξίδι στην Ιταλία» (Viaggio in Italia – A journey to Italy), στη Νάπολι, δηλαδή κάτω από τη σκιά του Βεζούβιου. Σίγουρα, όμως, η σχέση που αφηγείται μοιάζει με αναβράζουσα λάβα, η οποία είναι έτοιμη να εκτιναχθεί από τον κρατήρα.
Ο Αλεξάντερ και η Κάθριν είναι ένα ζευγάρι Βρετανών οι οποίοι μετά από 8 χρόνια γάμου ταξιδεύουν στην Ιταλία. Σκοπός του ταξιδιού είναι να πουλήσουν το σπίτι που κληρονόμησαν από ένα θείο τους ο οποίος ζούσε εκεί. Η αρμονία που νόμιζαν πως υπάρχει στο γάμο τους μοιάζει να διαταράσσεται όταν για πρώτη φορά βρίσκονται ο ένας με τον άλλον, μετά από 8 χρόνια. Όλα μοιάζουν να ισορροπούν σε τεντωμένο σχοινί. Τα προβλήματα αρχίζουν να μεγεθύνονται, ο Άλεξ φλερτάρει με μια παλιά του φίλη που συνάντησαν εκεί, η Κάθριν αναπολεί έναν ποιητή που γνώρισε κάποτε, ο Άλεξ της μιλά απότομα, η Κάθριν του το ανταποδίδει. Κι ενώ εκείνη επισκέπτεται το Βεζούβιο, εκείνος πηγαίνει στο Κάπρι, για να μείνουν λίγο μακριά. Η απόφασή τους να χωρίσουν είναι κοινή και φαίνεται πως ηρεμεί τα πράγματα ανάμεσά τους. Μόνο που ούτε εκείνος, ούτε εκείνη είναι σίγουροι πως το επιθυμούν. Η στιγμή της αποκάλυψης και της τελικής απόφασης για το γάμο τους έρχεται με τρόπο σχεδόν μεταφυσικό.
Ο Ρομπέρτο Ροσελίνι υπογράφει μια από τις πιο δυνατές ερωτικές ταινίες. Μια δραματική ιστορία στην οποία ξεδιπλώνεται η βεντάλια των μικρών καθημερινών προβλημάτων που αντιμετωπίζει ένας γάμος. Προβλήματα τα οποία ενώ δεν είναι μεγαλύτερα από έναν κόκκο άμμου το καθένα, συσσωρευμένα δημιουργούν αμμοθύελλα. Έχοντας στη διάθεσή του δύο καταπληκτικούς ηθοποιούς, την Ίγκριντ Μπέργκμαν και τον Τζορτζ Σάντερς, ο Ροσελίνι αξιοποιεί στο έπακρο τις δυνατότητές τους. Η Κάθριν κι ο Αλεξάντερ δεν καυγαδίζουν αλλά συζητούν. Ο ιταλός σκηνοθέτης δεν φαίνεται να επιδιώκει να δώσει κάποιον δραματικό τόνο έξαρσης. Προτιμά να δώσει έμφαση στον τρόπο που κοιτάζουν ο ένας τον άλλον, στο πώς παρατηρούν ο ένας τις κινήσεις του άλλου, στο πώς συμπεριφέρονται όταν δεν βρίσκονται μαζί. Αλλά και στα σκαμπανεβάσματα που υπάρχουν στα συναισθήματά τους. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η πολύ εύστοχη παρατήρηση που έκανε ο Φρανσουά Τριφό, λέγοντας πως πρόκειται για την πρώτη ταινία που έχει «ως θέμα της ένα συναίσθημα και τις παραλλαγές του».
Αν και η υποδοχή που επεφύλαξε η πλειοψηφία των κριτικών της εποχής στο «Ταξίδι στην Ιταλία» δεν ήταν ιδιαίτερα ενθαρρυντική, τον στήριξαν με πάθος τα Καγιέ ντε Σινεμά (Κινηματογραφικά Τετράδια) και ιδιαίτερα ο Φρανσουά Τριφό και ο Ζακ Ριβέτ.

Στρα. Κερ.
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet