Η απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Γερμανίας ότι τον Ιούλιο του 2015 η γερμανική κυβέρνηση θα έπρεπε να είχε ενημερώσει εγκαίρως τη Βουλή για τη στάση που θα κρατούσε στα κοινοτικά όργανα ως προς το ελληνικό ζήτημα, έχει προφανή θεσμική αξία. Το γνωρίζαμε, αλλά τώρα λέγεται και επισήμως: Μέρκελ – Σόιμπλε παρέκαμπταν και τη γερμανική βουλή και τα θεσμικά όργανα της ΕΕ και επέβαλαν την άποψή τους ως απόφαση με τον πιο βάναυσο τρόπο. Χαρακτηριστική η αποκάλυψη του δικαστηρίου ότι αποσπάσματα με τις γερμανικές θέσεις που κατατέθηκαν και περιλάμβαναν την πρόταση για προσωρινή έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη σε περίπτωση που δεν υπάρξει συμφωνία – το σώμα, δηλαδή, του εκβιασμού – συμπεριλήφθηκαν σχεδόν κατά λέξη στην απόφαση του Γιούρογκρουπ! Η προσφυγή είχε γίνει από το κόμμα των Πρασίνων.

Ασφαλώς, μία τέτοια απόφαση αργεί. Πάντως, αυτή τη στιγμή όπου εκδίδεται “ευνοείται” από την αλλαγή κλίματος στην ΕΕ λόγω των αδυσώπητων αναγκών της τωρινής κρίσης που επιβάλλει ένα ξανακοίταγμα της πολιτικής που ακολουθήθηκε στην προηγούμενη και αναζήτηση πιο ευέλικτου παραδείγματος. Το Ταμείο Ανάκαμψης είναι μια έμπρακτη συνέπεια αυτής της αναψηλάφησης.

Το βλέπουμε και σε δηλώσεις επισήμων. Ο κ. Σασόλι, πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου (Λαϊκό Κόμμα), για παράδειγμα, στη συνάντησή του με τον Αλέξη Τσίπρα υποχρεώθηκε να ψελλίσει το εξής: “Σκέφτομαι πως πρέπει να ξανασκεφτούμε τις λύσεις που είχαμε πριν, όχι ακριβώς όπως ήταν πριν, θα έχουμε προβλήματα, αυτό είναι το μεγάλο λάθος που δεν πρέπει να κάνουμε”. Αποδέχθηκε και την ανάγκη αλλαγής του Συμφώνου Σταθερότητας. Νωρίτερα ο Α. Τσίπρας είχε σημειώσει: “Αν η Ευρώπη αντιμετώπιζε και την κρίση χρέους με έστω το ένα δέκατο της λογικής που έχει σήμερα δεν θα είχαμε περάσει όλη αυτή την περιπέτεια. Κι ήταν μια πολύ σκληρή περιπέτεια για την Ελλάδα η οκταετία 2010 – 2018”.

Ακόμη και πρωταγωνιστές της οκταετίας, που επέβαλαν την τιμωρία ως πολιτική, όπως ο κ. Ρέγκλινγκ, τώρα κάτι αντιλήφθηκαν. Στους Δελφούς θα πει “η αύξηση των ελλειμμάτων και του χρέους ήταν η σωστή απάντηση στην πανδημία”! Και σε ερώτηση του δημοσιογράφου Αντώνη Παπαγιαννίδη “πώς αισθάνεστε όταν ερχόσαστε στην Ελλάδα” απάντησε μεν “αισθάνομαι άνετα” πρόσθεσε δε “αντιλαμβάνομαι πως κάποια τμήματα του πληθυσμού διατηρούν πικρίες, καθώς πλήρωσαν βαρύ τίμημα”.

Για τα “λάθη” του ελληνικού προγράμματος –όπως λέγονται τα επεξεργασμένα εγκλήματα– έχουν μιλήσει και άλλοι, προεξάρχοντος του ΔΝΤ. Εσχάτως ακολούθησαν –όπως και τότε ακολουθούσαν απερίσκεπτα υπολογιστικά υπερθεματίζοντας– και έλληνες αξιωματούχοι. Ο Διοικητής της Τράπεζας Ελλάδος κ. Γιάννης Στουρνάρας, για παράδειγμα, στο ίδιο Φόρουμ, σημείωσε –κατά τα ρεπορτάζ– ότι η Ευρώπη και η Ε.Ε. έχουν πάρει το μάθημά τους, ότι δεν είναι σκόπιμο να εφαρμόζεται πολιτική λιτότητας σε περίοδο ύφεσης. Επίσης, το ελληνικό πολιτικό σύστημα πήρε το δικό του μάθημα. (Πράγματι, ο κ. Σταϊκούρας έθεσε θέμα επανεξέτασης του Συμφώνου Σταθερότητας). Πρέπει να επανέλθουμε σε πλεονάσματα, αλλά μετριοπαθή, υπογράμμισε. Απέκλεισε μάλιστα την πιθανότητα ενός νέου γύρου πιέσεων για λιτότητα στην Ελλάδα, μετά την πανδημία, λόγω αύξησης χρέους.

Ποια, ποιος δεν θυμάται τις κινδυνολογικές τοποθετήσεις, όταν κυβερνούσε ο επάρατος ΣΥΡΙΖΑ; Φυσικά, το παιχνίδι δεν έχει τελειώσει, η αποσταθεροποίηση των νεοφιλελεύθερων είναι σε ασταθή ισορροπία όσο αργεί ένα διεκδικητικό κίνημα.

ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet