Αν ενημερώνεσαι, όχι από τα ΜΜΕ που αποκόμισαν παράλογα ποσά από τη λίστα Πέτσα, μπορεί να έχεις καταλάβει κάποια πράγματα για τον τρόπο που η κυβέρνηση επιλέγει εδώ και πάνω από ένα χρόνο να «διαχειριστεί» την πανδημία. Αν νόσησες εσύ ή κάποιος δικός σου, οπωσδήποτε θα έχεις καταλάβει περισσότερα και πιο επώδυνα. Μετά από 14 μήνες πανδημία στη χώρα, εκ των οποίων οι 10 σε λοκντάουν, οι σταθερές συστάσεις των επιστημόνων για ιχνηλάτηση, ιχνηλάτηση, ιχνηλάτηση δεν τηρούνται ούτε στο ελάχιστο, από το ίδιο το κράτος.

 

17 Μαΐου 2021: Μετά από μήνες στην απομόνωση επιτέλους (αναφωνούν παιδιά, γονείς και δάσκαλοι ανά τη χώρα) ανοίγουν οι παιδικοί σταθμοί. Τα παιδιά αυτής της ηλικίας ως γνωστόν δεν φορούν μάσκες και όπως είναι λογικό, είναι πολύ δύσκολο (έως αδύνατο) να περιοριστούν δραστικά. Οι δασκάλες και το προσωπικό παίρνουν όλα τα απαραίτητα μέσα προστασίας, αλλά πολλές και πολλοί από αυτούς δεν έχουν εμβολιαστεί, αφού δεν τους δόθηκε προτεραιότητα, κόντρα στο αίτημα σωματείων και πολιτικών χώρων. Τα self test, των οποίων η αξιοπιστία δέχεται καθημερινά πλήγματα από την ενδεδειγμένη χρήση στις επαγγελματικές ομάδες όπου είναι υποχρεωτικά, δεν προβλέπονται για τα παιδιά, όπως είναι λογικό. Μετά την πρώτη εβδομάδα λειτουργίας αρχίζουν να κλείνουν ολοένα και περισσότεροι παιδικοί σταθμοί.

Το σενάριο απλό και πολύ εύκολα προβλέψιμο: ένα ασυμπτωματικό παιδί κολλάει μια ανεμβολίαστη δασκάλα. Η συνέχεια είναι διασπορά σε προσωπικό και παιδιά και στις οικογένειες αυτών. Ως εδώ θα εντόπιζε κανείς δύο επικίνδυνα λάθη: πρώτον, την αναγωγή της περιφρούρησης της δημόσιας υγείας στη χρήση των απολύτως έωλων self test (όποιοι έχουν χρησιμοποιήσει, ξέρουν πολύ καλά για τι μιλάμε) και στην ατομική ευθύνη. Δεύτερον, τη μη προτεραιοποίηση των νηπιαγωγών στον ελεύθερης επιλογής εμβολιασμό, ανεξάρτητα από ηλικιακή ομάδα. Όμως η διασπορά γίνεται ανεξέλεγκτη και τα λάθη εγκληματικά επικίνδυνα όταν οι μονάδες Covid και το παιδιατρικό τμήμα του νοσοκομείου δεν επιστούν την προσοχή για διενέργεια του πλέον αξιόπιστου τεστ, του μοριακού, στα παιδιά ή δεν συστήνουν μετά της μεγαλύτερης δυνατής επιτάσεως την τήρηση αυστηρής καραντίνας για τα παιδιά ωσάν να ήταν θετικά, αν και ασυμπτωματικά, και όταν τα πρωτόκολλα του ΕΟΔΥ δεν συστήνουν καραντίνα –μέχρι το μοριακό τεστ– στους γονείς των παιδιών. Όταν ο ΕΟΔΥ δεν κάνει ουδεμία πράξη ιχνηλάτησης ή ελέγχου τήρησης της καραντίνας και μεταφέρει το πεδίο ευθύνης του στην ατομική ευθύνη. Οι γονείς με τη σειρά τους επαφίενται στα «ιερά» self test, τα οποία καταγράφουν τη δική τους «αλήθεια» και, έτσι, παιδιά και γονείς ξαναβγαίνουν στους δρόμους για να αποτελέσουν τον επόμενο ασυμπτωματικό υπερμεταδότη. Τα αποτελέσματα σε κάποια κοινότητα δίπλα σας.

Όλα αυτά συνέβησαν πράγματι σε μερικούς από εμάς και θα συμβούν με μαθηματική ακρίβεια και σε αρκετούς άλλους, αφού όπως λέει και ο Μιθριδάτης στο πασίγνωστο πλέον πρόσφατο άσμα του «δεν είμαστε οι πρώτοι ούτε οι τελευταίοι, είμαστε ενδιάμεσα, άρα απλά τυχαίοι». Το ζήτημα είναι –δανεισμένο από το ίδιο άσμα– «όταν θα επέλθει ανοσία στην αγέλη, θα δούμε πόσες μέλισσες θα υπάρχουν στην κυψέλη». Από εκείνες τις μέλισσες, όμως, που κάλεσε ο Θανάσης Καμπαγιάννης τους δικαστές στη δίκη της Χρυσής Αυγής να αντιπαραβάλλουν με τους λύκους. Γιατί εδώ δεν διακυβεύεται μόνο αν θα μειωθούν οι διασωληνωμένοι, αλλά αν θα κλείσουμε τα μάτια στο ζήτημα από ποια διαδρομή και με ποιων την ευθύνη φτάνουμε στην κλίνη της εντατικής –πραγματική ή δήθεν.

Πρόσφατα άρθρα ( Υγεία )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet