Χιλιάδες γυναίκες θα συγκεντρωθούν σήμερα το απόγευμα στο χωριό Ποτοτσάρι κοντά στην Σρεμπρένιτσα, εκεί που βρίσκεται το νεκροταφείο των θυμάτων της σφαγής του 1995, για να ακούσουν την τελική ετυμηγορία του διεθνούς δικαστηρίου της Χάγης στη δίκη του πρώην στρατιωτικού διοικητή των Σερβοβόσνιων Ράτκο Μλάντιτς, που κατηγορείται για γενοκτονία και άλλα εγκλήματα πολέμου. Είναι οι Μητέρες της Σρεμπρένιτσα, μiα οργάνωση περίπου 6.000 γυναικών που μέλη των οικογενειών τους σκοτώθηκαν, οι οποίες περιμένουν να καταδικαστεί ο Μλάντιτς σε ισόβια κάθειρξη, ως ένοχος της σφαγής των περίπου 8.000 άμαχων Βόσνιων μουσουλμάνων, της μεγαλύτερης σφαγής που έχει γίνει στην Ευρώπη μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Όμως καθώς έχουν περάσει τα χρόνια, πολλές από αυτές έχουν φύγει από τη ζωή και δεν θα δουν την απόδοση Δικαιοσύνης που επιθυμούσαν. Μια από αυτές είναι και η Χαντίτζα Μεχμέντοβιτς, ακτιβίστρια των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, επιζήσασα της σφαγής και ιδρύτρια των Μητέρων της Σρεμπρένιτσα το 1996, που έχασε δύο γιους, τον σύζυγό της και δύο αδέλφια στη γενοκτονία και πέθανε το 2018. Στην τελευταία συνέντευξή της είχε πει: «Ποτέ δεν αγωνίστηκα για εκδίκηση, αγωνίζομαι μόνο για δικαιοσύνη. Από τα χέρια των παιδιών μας πήραν μολύβια, όχι όπλα. Θα αγωνιστώ για να έχει κάθε παιδί ένα καλύτερο μέλλον από αυτό που είχαν τα παιδιά μας. Με φοβίζει ένα μέλλον στο οποίο δεν θα γνωρίζουμε ποιος ήταν ο δράστης και ποιος ήταν το θύμα». Όλα αυτά τα χρόνια οι Μητέρες της Σρεμπρένιτσα έχουν αποκτήσει πολύ μεγάλη φήμη εξαιτίας της εκστρατείας τους να λάμψει η αλήθεια και να καταδικαστούν όλοι όσοι εμπλέκονται στη σφαγή, και η δράση τους είναι ένα αγκάθι στο πλευρό εκείνων που προσπαθούν να κρύψουν τα εγκλήματα και να ξαναγράψουν την ιστορία.

 

Αφίσες για την υποστήριξη του Μλάντιτς στο Βελιγράδι τον Νοέμβριο 2017

 

Στις 26 Μαΐου του 2011, και μετά από πιέσεις που άσκησε η Ευρωπαϊκή Ένωση στην Σερβία ενόψει των συζητήσεων που θα ξεκινούσαν για την ευρωπαϊκή της ένταξη, ο Ράτκο Μλάντιτς συνελήφθη κοντά στη Βοϊβοντίνα από ειδικές μονάδες της σερβικής αστυνομίας. Η σύλληψή του προκάλεσε πολλές αντιδράσεις, με χιλιάδες Σέρβους υπερασπιζόμενοι τις φρικαλεότητες του σερβικού εθνικισμού να συγκρούονται με την αστυνομία ζητώντας την απελευθέρωση του αιμοσταγούς «ήρωά τους» και να κραυγάζουν ότι η σύλληψή του είναι εθνική προδοσία. Στις 22 Νοεμβρίου του 2017, και μετά από πολλές παλινωδίες, το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την πρώην Γιουγκοσλαβία (ICTY) καταδίκασε τον Μλάντιτς σε ισόβια κάθειρξη, κρίνοντάς τον ένοχο για γενοκτονία και άλλα εγκλήματα πολέμου, όπως βασανιστήρια, βιασμούς, εκτοπίσεις πληθυσμών, απαγωγές, τρομοκράτηση αμάχων, κλπ. Τον Αύγουστο του 2020, η υπεράσπισή του έκανε έφεση κατά της απόφασης ζητώντας την απαλλαγή του από όλες τις κατηγορίες και νέα εκδίκαση.

Ενόψει της σημερινής ετυμηγορίας, η Φαζίλα Έφεντιτς, επικεφαλής των Μητέρων της Σρεμπρένιτσα, είπε πριν λίγες μέρες: «Είναι σημαντικό να μιλάμε για τα εγκλήματα και να μην ξεχνάμε. Όλες εμείς, που θρηνήσαμε τα αγαπημένα μας πρόσωπα και πονέσαμε, ανυπομονούμε να ακούσουμε ότι ο Μλάντιτς καταδικάζεται σε ισόβια κάθειρξη. Τίποτα άλλο δεν μπορεί να γίνει, τίποτα λιγότερο από αυτό». Σήμερα η ίδια θα βρίσκεται στη Χάγη ως η μοναδική εκπρόσωπος των Μητέρων της Σρεμπρένιτσα στη δίκη, λόγω των περιορισμών που υπάρχουν εξαιτίας της πανδημίας. Όμως η καρδιά της θα βρίσκεται στο νεκροταφείο των θυμάτων στο Ποτοτσάρι, εκεί που θα χτυπούν οι καρδιές χιλιάδων μανάδων. Μαζί και οι δικές μας…

 

ΥΓ: Μιλώντας για την Σρεμπρένιτσα, είναι σημαντικό να αναφερθούμε και σε μια χώρα που θα έπρεπε να νιώθει ντροπή. Είναι μια χώρα που είχε μια διαφορετική αντίληψη, από ό,τι ο υπόλοιπος κόσμος, για τη σύγκρουση στη Βοσνία. Η στάση του επίσημου κράτους της καθοριζόταν από το δόγμα της φιλίας με τους ομόδοξους αδερφούς Σέρβους, ο υπουργός Εξωτερικών της δικαιολόγησε όσα έγιναν επειδή οι χριστιανικοί πληθυσμοί της περιοχής γνώριζαν καλά «τι σημαίνει Ισλάμ στα Βαλκάνια», πολιτικοί, ρασοφόροι και ταγοί της διανόησης σφιχταγκαλιάζονταν με φονιάδες στο όνομα του «ορθόδοξου τόξου, στα στάδια η ψυχή του έθνους παλλόταν στον παλμό του σερβικού μεγαλοϊδεατισμού και τα κυρίαρχα ΜΜΕ αποθέωναν τους νεοναζί «εθελοντές» που ύψωσαν τη γαλανόλευκη πάνω σε μια ορθόδοξη εκκλησία της ηττημένης Σρεμπρένιτσα, δίπλα στις σημαίες της Σερβίας, της Βεργίνας και του Βυζαντίου. Είχε προηγηθεί τον Ιούνιο του 1993 η επίσκεψη του Σερβοβόσνιου ηγέτη Ράντοβαν Κάρατζιτς στην πρωτεύουσα αυτής της χώρας, προσκεκλημένος του αρχιεπισκόπου της, που ενώπιων των εκπροσώπων όλων των κοινοβουλευτικών κομμάτων της εποχής, ο μετέπειτα καταδικασμένος σε ισόβια κάθειρξη για γενοκτονία και εγκλήματα πολέμου, δήλωσε: «Μαζί μας έχουμε μόνο το Θεό και τους Έλληνες».

 

* * Κάθε Τρίτη, ο Δημήτρης Γκιβίσης
θα μοιράζεται στην ιστοσελίδα της Εποχής
ματιές στα τεκταινόμενα του κόσμου.
Κάθε πρωινό Τρίτης στις 8πμ,
ένα κείμενό του θα ανεβαίνει
στην ηλεκτρονική Εποχή αποκλειστικά.
* *

Δημήτρης Γκιβίσης Περισσότερα Άρθρα
Πρόσφατα άρθρα ( Ευρώπη )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet