Απανωτά δημοσιεύματα της εβδομάδας που πέρασε, κατέγραψαν και πάλι αναφορές επαναπροωθήσεων από τις ελληνικές αρχές σε βάρος προσφύγων τόσο στον Έβρο, όσο και στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου. Τα δημοσιεύματα προέρχονταν από τα πλέον έγκριτα διεθνή μέσα (BBC, Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων) αναγκάζοντας τον αρμόδιο υπουργό να προβεί σε δήλωση, στην αγγλική γλώσσα, ότι δεν υπάρχουν αποδείξεις και ότι οι καταγραφές και οι μαρτυρίες προέρχονται από τις τουρκικές αρχές.

Πλην, όμως, μαρτυρίες των ίδιων των θυμάτων, αναφορές από τοπικά μέσα ενημέρωσης, βίντεο και καταγραφές δημοσιογράφων, όσο και οργανώσεων που ασχολούνται με την προστασία προσφύγων, αναφέρουν περιστατικά όπου πρόσφυγες ξεγυμνώνονται, κακοποιούνται, μεταφέρονται στην απέναντι όχθη του Έβρου (όπως πρόσφατα γνωστή τουρκάλα–κούρδισσα συγγραφέας) ή αφήνονται αβοήθητοι στη θάλασσα πλησίον των τουρκικών ακτών μέσα σε διασωστικές σχεδίες. Οι συμπεριφορές δεν δείχνει να διαφοροποιούνται ούτε έναντι παιδιών, αναπήρων ή άλλων ευάλωτων περιπτώσεων.

Οι ίδιες συνεχείς αναφορές περιλαμβάνουν μαρτυρίες προσφύγων οι οποίοι για να μην συλληφθούν από τις αρχές και επαναπροωθηθούν στην Τουρκία κρύβονται σε δάση, πλαγιές, αποβιβάζονται ακόμη και σε απόμερα μέρη, όπως τα Αντικύθηρα, εις μάτην τις περισσότερες φορές, εκτός και αν κάποιοι φορείς, οργανώσεις, δημοσιογράφοι παρέμβουν προς τις αρχές και τότε καταγραφούν. Όσο για τους απλούς πολίτες που βλέπουν πρόσφυγες να περνούν από μπροστά τους, για να εξαφανιστούν στη συνέχεια, φοβούνται μήπως έχουν την τύχη καναδού πολίτη στη Λέσβο, που καταδικάστηκε τον περσινό Νοέμβριο από το Αυτόφωρο Πλημμελειοδικείο Μυτιλήνης για διευκόλυνση παράνομης παραμονής αλλοδαπού στη χώρα, καθώς τους προσέφερε νερό.

Η απάντηση του πρωθυπουργού σε αυτό που περιγράφουμε παραπάνω, είναι ότι η λέξη pushback δεν υπάρχει στο δικό του λεξιλόγιο. Όμως αυτό δεν αναιρεί ότι τα pushbacks είναι καθημερινό σχεδόν φαινόμενο και συστηματική πλέον πρακτική, όχι μόνο στον Έβρο, αλλά και στα νησιά, ιδίως από τον Μάρτιο του 2020 και εφεξής. Εξάλλου εκεί αποδίδεται και η μείωση των ροών και όχι βέβαια στην αποτελεσματική φύλαξη συνόρων, ή στις συνέπειες της πανδημίας του κορονοϊού.

Όλα αυτά, βέβαια, είναι κοινώς γνωστά και στους φορείς της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία αποδέχεται αυτή τη νέα πολιτική. Ασπίδα της Ευρώπης χαρακτήρισαν την Ελλάδα τον περασμένο Μάρτιο και οι 3 ανώτεροι εκπρόσωποι των θεσμών της (ο πρόεδρος του Συμβουλίου, ο πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου, όσο και η πρόεδρος ης Επιτροπής). Όμως, μόλις την Πέμπτη που μας πέρασε, παρουσιάστηκε στο Ευρωκοινοβούλιο η έκθεση της ειδικής ομάδας έρευνας για τις ευθύνες του Frontex, η οποία διαπίστωσε ότι ο οργανισμός, παρά το ότι δεν διαπιστώθηκε ότι συμμετείχε ο ίδιος σε επιχειρήσεις επαναπροώθησης, απέτυχε να εξετάσει επαρκώς τις σχετικές αναφορές από τα ίδια του τα όργανα.

Το ίδιο βέβαια πράττουν και οι ελληνικές αρχές, κλείνοντας το μάτι σε πρακτικές που στο τέλος μας ντροπιάζουν όλους, καθώς γίνονται κατά παράβαση κάθε έννοιας του διεθνούς, ευρωπαϊκού και εθνικού δικαίου και ταυτόχρονα με τρόπους και μέσα που θέτουν σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές. Γράφαμε έως πρόσφατα ότι θα πρέπει να διερευνηθούν αποτελεσματικά οι καταγγελίες, να προστατευθούν τα θύματα, καθώς και οι οργανώσεις και φορείς, όσο και οι απλοί πολίτες που καταγγέλλουν περιστατικά ή παρέχουν προστασία σε πρόσφυγες. Πλέον το αίτημα είναι να σταματήσουν άμεσα οι πρακτικές αυτές που εκθέτουν τη χώρα. Ούτε η πανδημία του κορονοϊού, ούτε η επιθετικότητα της Τουρκίας, μπορεί πλέον να αποτελέσει δικαιολογία για τη συνέχιση αυτών των απάνθρωπων πρακτικών.

Βασίλης Παπαδόπουλος Ο Βασίλης Παπαδόπουλος είναι πρόεδρος του ΔΣ του Ελληνικού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες Περισσότερα Άρθρα
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet