Ποτέ δεν σταμάτησε να επιστρέφει ο Κλιντ Ίστγουντ, ο οποίος θεωρείται πλέον ένας από τους πιο σημαντικούς αμερικανούς σκηνοθέτες. Ο πάλαι ποτέ σκληρός του Χόλιγουντ, των γουέστερν και των αστυνομικών ταινιών δράσης μεταμορφώθηκε σε έναν τρυφερό και ευαίσθητο δημιουργό στις ταινίες του οποίου κυριαρχεί η ανθρωπιστική προσέγγιση.

Οι ήρωές του είναι άνθρωποι καθημερινοί, άνθρωποι με αξίες και ιδανικά οι οποίοι κάνουν αυτό που τους προστάζει το καθήκον και η συνείδησή τους τη στιγμή που πρέπει. Μέσω αυτών των ηρώων ο Ίστγουντ θέλει να μιλήσει για τον κόσμο που οραματίζεται. Δεν το κάνει με τρόπο διδακτικό ούτε κουνάει το δάχτυλο δείχνοντας το δρόμο το σωστό, αλλά μέσα από ιστορίες καθημερινών ανθρώπων, οι οποίοι βιώνουν τα δικά τους δράματα κι αδιέξοδα. Παρόλα αυτά όμως δεν έχουν χάσει τον ανθρωπισμό τους.

Τούτη τη φορά η επιστροφή του μεγάλου αμερικανού σκηνοθέτη και ηθοποιού, γίνεται δύο χρόνια μετά την τελευταία του ταινία. «Η μπαλάντα του Ρίτσαρντ Τζούελ» (2019), ο οποίος έχει συμπληρώσει πια τα 91 του χρόνια. Και μάλιστα επιλέγει όχι μόνον να σκηνοθετήσει αλλά και να πρωταγωνιστήσει ερμηνεύοντας τον κεντρικό χαρακτήρα της ταινίας. Πρόκειται για την ταινία «Cry macho» σε σενάριο του Νικ Σκενκ και του εκλιπόντος Ν. Ρίτσαρντ Νας, βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του τελευταίου. Ο δε ήρωας, που ερμηνεύει ο Ίστγουντ, είναι ένας πρώην αστέρας του ροντέο, ο Μάικ Μίλο. Βρισκόμαστε στο 1979 και ο Μάικ δεν είναι πια τίποτε παρά ένας απλός εκτροφέας αλόγων. Είναι ένας άνθρωπος ο οποίος έχει βιώσει, όχι μία μόνον φορά, την απώλεια και ο οποίος προσπαθεί να σταθεί όρθιος. Κάποτε είχε μια κανονική ζωή, είχε γυναίκα και παιδιά…

Μιλώντας για το χαρακτήρα που υποδύεται, ο Ίστγουντ, λέει: «Είναι ένας καουμπόης, ένας τύπος που έχει περάσει από το ροντέο και τα ράντζα για χρόνια αλλά τώρα πια δεν κάνει και πολλά. Το παλιό του αφεντικό είναι ένας πλούσιος ιδιοκτήτης ράντζου που τον στέλνει να φέρει τον γιο του, Ράφο, από το Μεξικό. Ο Μάικ δεν θέλει να το κάνει, αλλά τα πράγματα δεν του πάνε πολύ καλά τα τελευταία χρόνια και νιώθει ότι δεν έχει άλλη επιλογή. Πηγαίνει εκεί και μέσα από την περιπέτεια βλέπουμε την ανάγκη του να ξαναζήσει».

Η αποστολή του Μάικ δεν είναι τόσο εύκολη καθώς ο Ράφο είναι ένα δύσκολο αγόρι. Έχει ζήσει με τη μητέρα του και η ζωή του φέρθηκε με σκληρότητα. Είναι καχύποπτος, δεν εμπιστεύεται κανέναν και ο Μάικ θα πρέπει να τον κάνει να αποκτήσει ξανά εμπιστοσύνη στους ανθρώπους. Ο μοναδικός τον οποίον εμπιστεύεται είναι ένας κόκορας, ο Μάτσο. Κι αυτός θα είναι ο οποίος θα παίξει καταλυτικό ρόλο στην εξέλιξη της ιστορίας!

Η επιστροφή στο Τέξας δεν είναι εύκολη καθώς ο άνδρας και το αγόρι, αναγκάζονται να ακολουθήσουν διάφορους παράδρομους των συνόρων καθώς η μητέρα του Ράφο έχει στείλει στο κατόπι τους μια ομάδα ανδρών για τους βρει και να φέρει πίσω τον γιο της. Έτσι φθάνουν σε μια μικρή πόλη και εκεί σταματούν σε μια καντίνα η οποία ανήκει σε μια γυναίκα, την Μάρτα. «Είναι ένας καταλυτικός χαρακτήρας για την ταινία», λέει ο Ίστγουντ. «Όχι μόνον τους προσφέρει καταφύγιο αλλά είναι κάποια που αρέσει στο Μάικ. Αυτό του ξαναδίνει ζωή».

Ένα ταξίδι με δύο αταίριαστους, αρχικά, συνταξιδιώτες, μια πορεία δύσκολη και λυτρωτική, μέσα από την οποία ο Μάικ Μίλο φαίνεται να βρίσκει την εξιλέωση και να ξαναβρίσκει τον εαυτό του. Μια ταινία για το τι σημαίνει να φέρει κάποιος στους ώμους του τον χαρακτηρισμό «μάτσο», για τα θεμέλια και το τίμημα της στερεοτυπικής ανδροπρέπειας.

Όπως εξομολογείται ο βραβευμένος 4 φορές με Όσκαρ, Κλιντ Ίστγουντ, «αυτή η ταινία ήρθε πριν 40 χρόνια, αλλά δεν προχώρησε και επανήλθε πριν από 2 χρόνια. Ήταν η κατάλληλη στιγμή». Και είναι αλήθεια πως η ταινία ολοκληρώθηκε μετά από πολλές αναβολές για να φτάσει τελικά στις αίθουσες.

Στράτος Κερσανίδης strakersan@gmail.com
kersanidis.wordpress.com
Περισσότερα Άρθρα
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet