Οι ζωές δυο γυναικών στο Ιράν θα διασταυρωθούν εξαιτίας μιας αγγελίας που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα. Η Λεϊλά χρειάζεται χρήματα για την εγχείριση του άντρα της ο οποίος έμεινε παράλυτος μετά από ατύχημα, η Σεταρέ χρειάζεται χρήματα για να βγάλει το δικό της άντρα από τη φυλακή όπου βρίσκεται μετά από έναν καυγά τον οποίο δεν προκάλεσε. Η πρώτη έχει μια μικρή κόρη, η δεύτερη είναι έγκυος. Η αγγελία αποτελεί ίσως την τελευταία τους ευκαιρία. Ένας άνδρας προσφέρει ένα μεγάλο χρηματικό ποσό σε όποιον κρίνει ο ίδιος πως το έχει μεγαλύτερη ανάγκη. Πώς όμως μπορεί να κρίνει την ανάγκη της καθεμιάς; Δύσκολη επιλογή η οποία γίνεται ακόμη δυσκολότερη ενώπιον εκατοντάδων αιτημάτων. Ποιος είναι αυτός ο άνδρας; Αυτός ο ευεργέτης, αυτός ο καλός άνθρωπος; Γιατί θέλει να χαρίσει τα χρήματά του; Η απάντηση δίνεται στην ταινία «Μια Τετάρτη του Μαΐου» (Chaharshanbeh, 19 Ordibehesht) του Βαχίντ Ζαλιλβάντ και μαζί με την απάντηση ξεδιπλώνεται σαν βεντάλια η ζωή των απλών φτωχών ανθρώπων στο σύγχρονο Ιράν.

Μέσα από την αμεσότητα της κινηματογράφησης –κάτι που χαρακτηρίζει το ιρανικό σινεμά και θυμίζει νεορεαλισμό– ο Ζαλιλβάντ έχει την ευκαιρία να μιλήσει για μια σειρά από θέματα. Πρώτα απ’ όλα για την απώλεια και για το πώς αυτή μπορεί να επηρεάσει τη ζωή και τον τρόπο σκέψης ενός ανθρώπου. Την απώλεια ως βαθύ πόνο, σπαραγμό και αποστασιοποίηση από τα καθημερινά αλλά και αναθεώρηση των προτεραιοτήτων. Είναι αυτή ο οποία οδηγεί τον άνδρα της αγγελίας.

Εν συνεχεία ο σκηνοθέτης, μέσα από την αφήγηση και τη σκιαγράφηση των χαρακτήρων, μιλά για την αδύναμη θέση της γυναίκας στην ιρανική κοινωνία. Κι ακόμη ο Ζαλιλβάντ διεισδύει μέσα στην κοινωνική διαστρωμάτωση αναδεικνύοντας τις έντονες ταξικές διαφορές στη χώρα, την αδικία και τον παραλογισμό του νομοθετικού συστήματος.

Η σκηνοθεσία ελίσσεται, αποφεύγει τη γραμμικότητα και με ευφυή τρόπο ο 45χρονος σκηνοθέτης συνδέει τις πορείες των δύο γυναικών και τη συνάντησή τους με τον ευεργέτη. Κι όλα αυτά μέσα από μια τρυφερή αλλά και μελαγχολική ματιά η οποία ανταποκρίνεται στη σύγχρονη καθημερινότητα του Ιράν.

Γνωρίσαμε το Βαχίντ Ζαλιλβάντ, το 2018 με τη θαυμάσια ταινία «Περίπτωση συνείδησης». Η «Μια Παρασκευή του Μαΐου» είναι η πρώτη του ταινία που γυρίστηκε το 2015.

Στράτος Κερσανίδης strakersan@gmail.com
kersanidis.wordpress.com
Περισσότερα Άρθρα
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet