«No time to die»

 

 

 

«No time to die» του Κάρι Τζότζι Φουκουνάγκα: Από το 1962 που ο Τέρενς Γιανγκ μετέφερε για πρώτη φορά στον κινηματογράφο τον Τζέιμς Μποντ, ήρωα των μυθιστορημάτων του Ίαν Φλέμινγκ, έχουν γυριστεί 27 ταινίες με το πράκτορα 007. Ο Σον Κόνερι, το όνομα του οποίου αλλά κυρίως η μορφή του, έχει συνδεθεί με τον Τζέιμς Μποντ, έπαιξε το ρόλο εφτά φορές. Ισάριθμες φορές τον ερμήνευσε ο Ρότζερ Μουρ, πέντε φορές ο Ντάνιελ Κρεγκ, τέσσερις φορές ο Πιρς Μπρόσναν, δύο φορές ο Τίμοθι Ντάλτον και από μία φορά ο Ντέιβιντ Νίβεν και ο Τζορτζ Λέιζενμπι.

Στη νέα ταινία, τον ήρωα του Φλέμινγκ ερμηνεύει ο Ντάνιελ Κρεγκ. Μάλιστα αυτή θα είναι η τελευταία φορά που ο συγκεκριμένος ηθοποιός θα υποδυθεί τον 007. Ένας από τους λόγους που ο Ντάνιελ Κρεγκ εγκαταλείπει τον ρόλο είναι πως δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις σκηνές δράσεις λόγω της ηλικίας του. Επιπλέον, η σύζυγός του, Ρέιτσερ Γουάιζ του ζήτησε να μην επαναλάβει τον ρόλο, καθώς αγωνιούσε για τη σωματική του ακεραιότητα.

Στην ταινία, ο Τζέιμς Μποντ έχει πλέον αποσυρθεί από την ενεργό δράση και απολαμβάνει τη ζωή του στην Τζαμάικα. Όταν όμως εμφανιστεί ο Φίλιξ Λέιτερ, ένας παλιός του γνώριμος και πράκτορας της Σι Άι Έι και ζητήσει τη βοήθειά του, ο Μποντ δεν θα του την αρνηθεί. Η αποστολή που αναλαμβάνει είναι να απελευθερώσει έναν επιστήμονα ο οποίος έχει πέσει θύμα απαγωγής. Βέβαια η αποστολή δεν θα είναι εύκολη, άλλωστε ο Τζέιμς Μποντ, είναι για τα δύσκολα! Η έρευνά του θα τον φέρει αντιμέτωπο με έναν «κακό» –πάντα υπάρχει ένας τέτοιος– ο οποίος είναι κάτοχος μιας επικίνδυνης νέας τεχνολογίας –και τέτοιος υπάρχει– που απειλεί τον κόσμο. Μόνον ο θρυλικός πράκτωρ 007 μπορεί να τον αντιμετωπίσει. Όσο για το θηλυκό στοιχείο που δεν λείπει από κανέναν Τζέιμς Μποντ, ακούει στο όνομα Μάντελεϊν Σγουάν και την ερμηνεύει η εκρηκτική Λία Σεϊντού.

Πάντως όταν ένας κινηματογραφικός ήρωας αντέχει περίπου 60 χρόνια, ε τότε, κάτι καλό έχει! Αν μάλιστα προσμετρήσουμε και την πρώτη του έντυπη εμφάνιση από τον Ίαν Φλέμιγκ, το 1953 (12 μυθιστορήματα και 2 συλλογές διηγημάτων), τότε ο Τζέιμς Μποντ βασιλεύει εδώ και 68 χρόνια!

Βέβαια πρέπει να σημειώσουμε πως ο Μποντ είναι παιδί του Ψυχρού Πολέμου και δημιούργημα ενός ορκισμένου αντικομουνιστή συγγραφέα. Απλώς σήμερα, που όλα αυτά έχουν περάσει –και έχουν έρθει άλλα–, εκείνο το ψυχροπολεμικό κλίμα κουβαλά μέσα του μια δόση νοσταλγίας. Αξίζει να αναφέρουμε ένα απόσπασμα από κείμενο που είχε δημοσιευτεί στην εφημερίδα «Κομσομόλσκαγια Πράβντα», εφημερίδα της κομουνιστικής νεολαίας στην ΕΣΣΔ: «Ο Τζέιμς Μποντ ζει σε έναν εφιαλτικό κόσμο, όπου οι νόμοι γράφονται υπό την απειλή όπλου, όπου ο εκβιασμός και οι βιασμοί θεωρούνται αξίες και ο φόνος είναι αστείο κόλπο».

«Εγκλωβισμένος» (Love trilogy: Chained) του Γιάρον Σάνι: Αυτή είναι η δεύτερη ταινία του ισραηλινού σκηνοθέτη, από την Τριλογία της Αγάπης. Ήρωας είναι ένας αστυνομικός, ο Ράσι, ο οποίος εδώ και 15 χρόνια εκτελεί ευσυνείδητα το καθήκον του. Ζει με την γυναίκα και την θετή του κόρη ενώ επιθυμεί διακαώς να αποκτήσει παιδί με την σύζυγό του. Μια μέρα και ενώ διενεργεί έναν τυπικό έλεγχο, βρίσκεται κατηγορούμενος για σεξουαλική παρενόχληση και τίθεται σε διαθεσιμότητα. Η ζωή του ανατρέπεται καθώς η δυναμική θετή κόρη του έρχεται σε σύγκρουση μαζί του, ενώ η γυναίκα του μοιάζει να απομακρύνεται από κοντά του. Την ίδια ώρα, εκείνος αγωνίζεται να υπερασπιστεί τον εαυτό του και την αθωότητά του. Η κατάσταση είναι αδιέξοδη και ο Ράσι αρχίζει να χάνει τον έλεγχο και να γίνεται επικίνδυνος για τον εαυτό του και τους δικούς του. Όλα, πλέον κρέμονται από μία κλωστή.

«Δεν ακούμε τα τραγούδια» του Τάκη Παπαναστασίου: Ένα νέο ζευγάρι, η Νόρα και ο Νίκος, αποφασίζουν να καλέσουν έναντι αμοιβής έναν νεαρό, τον Άγγελο, για να εμπλουτίσουν τη σεξουαλική τους ζωή. Μέσα στο χώρο ενός σπιτιού θα αρχίσουν να αποκαλύπτονται οι ρωγμές στη σχέση του ζευγαριού, η μοναξιά και των τριών καθώς και τα αδιέξοδα που αντιμετωπίζουν στη ζωή τους. Τρεις άνθρωποι ξεκρέμαστοι, ευάλωτοι που αναζητούν τη συντροφικότητα και την επαφή.

Η ταινία διαθέτει δύο πολύ καλά στοιχεία, τα οποία καλό είναι να κρατήσουμε: Τη θαυμάσια ασπρόμαυρη φωτογραφία, τις ενδιαφέρουσες λήψεις και την πρωτότυπη χρήση φακών. Και οι ερμηνείες ακόμη είναι συμπαθητικές.

Από εκεί και πέρα θεωρώ πως όλα είναι κάπως «τραβηγμένα». Ακόμη κι ο χρόνος διάρκειας της ταινίας. Οι εξεζητημένοι διάλογοι, το γκροτέσκ, η υπερβολή, δεν βοηθούν, ενώ είναι εμφανής η αδυναμία ανάπτυξης και εμβάθυνσης του σεναρίου. Και κάτι τελευταίο. Ίσως να ήταν καλύτερα αν ο σκηνοθέτης γινόταν πιο τολμηρός στο ερωτικό μέρος της ταινίας.

Στράτος Κερσανίδης strakersan@gmail.com
kersanidis.wordpress.com
Περισσότερα Άρθρα
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet