Γιεν Λιένκε «Χρόνια, μήνες, μέρες», μετάφραση: Σωτήρης Χαλικιάς, εκδόσεις Αλεξάνδρεια, 2020

 

Απ’ του πιο γνωστούς Κινέζους συγγραφείς ο Γιέν Λιένκε του οποίου πολλά έργα απαγορεύεται να δημοσιευτούν στην πατρίδα του, γεννήθηκε σε αγροτική περιοχή, σπούδασε πολιτικές επιστήμες και θεωρία λογοτεχνίας, και σήμερα εδράζεται στο Πεκίνο. Δοκιμιογράφος και βιβλιοκριτικός με βραβεία και δυο φορές στη λίστα για το Booker.

Ένα συγκλονιστικό αγώνα για την επιβίωση καταγράφει στη νουβέλα του ο Λιένκε: σε κάποιο πάμφτωχο τόπο της επαρχίας αρχίζει η εποχή της ξηρασίας. Όλες οι οικογένειες μαζεύουν τα βασικά και τις τροφές τους και μετοικούν μέχρι να περάσει το κακό. Μόνο ο Παππούλης, εβδομήντα δύο χρονών, και ο τυφλός σκύλος του αποφασίζουν να μείνουν πίσω και να επιβιώσουν με κάθε τίμημα. Μοναδικός σκοπός του να βλαστήσει η μοναδική καλαμποκιά στο χωράφι τους ώστε να εξασφαλίσουν τα προς το ζην. Ο ήλιος καίει τα πάντα, η ζέστη αποπνικτική, το πηγάδι στερεύει γρήγορα. Εναγωνίως ψάχνουν για νερό και φυλαγμένους σπόρους καλαμποκιού στα σπίτια. Δεν υπάρχει τίποτα. Η καυτή κόλαση τους ζώνει. Ξεχώνουν φωλιές αρουραίων για λίγους σπόρους. Τα ούρα τους χρησιμεύουν σαν λίπασμα για την καλαμποκιά. Ο σκελετωμένος Παππούλης ανακαλύπτει κάπου μακριά νερό αλλά αντιπαρατίθεται με διψασμένους λύκους. Παρ’ όλο τον φόβο του φέρνει το ζωοφόρο ύδωρ. Ο βλαστός πετά έναν άγουρο καρπό. Φτάνουν να μοιράζονται αρουραίους για φαγητό. Όλα γύρω καμένα. Η κόπωση καταλαμβάνει άνθρωπο και σκύλο. Αυτοί επιμένουν στον σκοπό τους. Μέχρι να ξαναέρθουν οι βροχές. Ατελείωτες μέρες και νύχτες. Άνθρωπος και σκύλος δίνουν κουράγιο ο ένας στον άλλον. Συνομιλούν μεταξύ τους. Όμως, είναι ανάγκη κάποιος να πεθάνει για να ζήσει ο άλλος και η καλαμποκιά.

Μια πολύ σκληρή παραβολή για την ειμαρμένη – για να διατηρηθεί η Ζωή κόντρα στον θάνατο.

ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet