Διανύουμε τον “Striketober” –«Απεργιακό Οκτώβρη»- στις ΗΠΑ, αφού τουλάχιστον 100.000 εργαζόμενοι έχουν εξουσιοδοτήσει τα σωματεία τους να προκηρύξουν απεργία τις επόμενες μέρες. Οι απεργίες διαπερνούν τους κλάδους: επισιτιστικός, εκπαιδευτικός, υγειονομικός, αγροτικός, πολιτιστικός. Συμμετέχουν είτε εργαζόμενοι που βγαίνουν ξανά στην εργασία, ύστερα από 20 μήνες αναστολής, λόγω πανδημίας είτε εργαζόμενοι που προσπαθούν να αναδιατάξουν τις δυνάμεις τους, καθώς είναι αυτοί που έβαλαν πλάτη στην αντιμετώπισή της. Πρόκειται για το πιο ισχυρό απεργιακό κύμα των τελευταίων 35 ετών.

Τις τελευταίες εβδομάδες απέργησαν 10.000 εργαζόμενοι στο εργοστάσιο παραγωγής γεωργικών μηχανημάτων John Deere, 1.400 εργαζόμενοι της αλυσίδας παραγωγής των  δημητριακών Kellogg’s, 24.000 νοσηλευτικό προσωπικό σε Καλιφόρνια και Όρεγκον. Απεργία είχαν προκηρύξει και 61.000 εργαζόμενοι σε εταιρείες παραγωγής στο Χόλυγουντ, οι οποίοι ανέστειλαν τις κινητοποιήσεις, καθώς ικανοποιήθηκε μέρος των αιτημάτων τους και αναμένεται η εκ νέου ψηφοφορία από τα μέλη του σωματείου. Απεργίες γίνονται και σε λιγότερο μαζικούς χώρους. Για παράδειγμα, απέργησαν ύστερα από ομόφωνη απόφαση οι 460 εργαζόμενοι στα αποστακτήρια ουίσκι στο Κεντάκι.

Τις απεργιακές κινητοποιήσεις, που έχουν ξεκινήσει από τον Απρίλιο, συνεχίζουν 1.100 ανθρακωρύχοι στην Αλαμπάμα, όπως και 650 μεταλλωρύχοι στο Τέξας, οι οποίοι ξεκίνησαν τον περασμένο Μάιο. Απεργοί σε αναμονή είναι 6.341  οδηγοί σχολικών λεωφορείων, οι οποίοι έχουν εξουσιοδοτήσει το σωματείο τους να συνεχίσει τις διαπραγματεύσεις για την υπογραφή συλλογική σύμβασης. Μέχρι στιγμής, οι διαπραγματεύσεις είναι άκαρπες και η συλλογική σύμβαση έχει λήξει.

Με την απεργία τους –την πρώτη ύστερα από είκοσι χρόνια- έχουν αναστείλει τον κατασκευαστικό κλάδο 2.000 ξυλουργοί στο Σιάτλ. Δηλώνουν έτοιμοι να συμπαρασύρουν στην απεργία 12.000 οικοδόμους, αν δεν ικανοποιηθούν τα αιτήματά τους. Σε απεργία βρίσκονται και 700 μηχανικοί στο Σαν Φρανσίσκο. Ακόμα, 150 εργαζόμενοι που τώρα κατάφεραν να συγκροτήσουν σωματείο στο Όρεγκον κατέβηκαν σε απεργία αναστέλλοντας τη λειτουργία μεγάλου οίκου ευγηρίας. Κοντά με τους εργαζόμενους απεργούν και οι εργαζόμενοι φοιτητές, οι ερευνητές και οι λέκτορες στα πανεπιστήμια Harvard, Columbia, Manitoba, Chicago, Illinois,.κ.α.

Το νήμα των απεργιών είναι οι αυξήσεις στους μισθούς και οι συνθήκες εργασίας. Μετά την άρση των λοκντάουν και το άνοιγμα της εργασίας και της κοινωνίας, οι επιχειρηματίες –εν χορώ- ανακοίνωσαν στους εργαζόμενους ότι για να είναι βιώσιμες οι επιχειρήσεις μετά την πανδημία θα πρέπει να μειωθούν οι μισθοί, να υπογραφούν ατομικές συμβάσεις μερικής απασχόλησης, να μην πληρώνονται υπερωρίες, κ.λπ. Οι εργαζόμενοι αντιδρούν μαζικά. Αρνούνται να υπογράψουν ατομικές συμβάσεις, διεκδικούν συλλογικές συμβάσεις και μάλιστα με αυξήσεις, με υγειονομική περίθαλψη, με μέτρα προστασίας στο χώρο εργασίας, με συνταξιοδοτικό πρόγραμμα.

«Από όταν επιστρέψαμε στη δουλειά, μας κάνουν το βίο αβίωτο. Κάθε μέρα πιέζουν για μεγαλύτερη απόδοση και απειλούν με απολύσεις», δηλώνει απεργός στην Kellogg’s. Η εταιρεία –που αύξησε τα έσοδά της κατά την πανδημία 9%- επιχείρησε να απολύσει 1.000 εργαζόμενους και να μεταφέρει μεγάλο μέρος της στο Μεξικό. Στην εταιρεία δεν έχει γίνει απεργία από το 1972 και για αυτό δήλωσε «απογοητευμένη από την απόφαση του σωματείου να απεργήσει»!

«Είμαι εξουθενωμένη. Εργάζομαι στον οίκο ευγηρίας 24 χρόνια. Έχω να πάρω αύξηση 15 χρόνια και είμαι ανασφάλιστη. Ήρθε η ώρα τα αφεντικά μας να κάνουν το σωστό. Να πληρώσουν την εργασία μας», δήλωσε η Τζένιφερ Μπράουν, νοσηλεύτρια στον οίκο ευγηρίας Sunrise. «Το ωράριο που πάνε να μας επιβάλλουν θα μας στερήσει τα πάντα. Θα χάσουμε αποφοιτήσεις, γενέθλια, χαρές, γιατί θα δουλεύουμε μέχρι και τα σαββατοκύριακα, όταν οι μέτοχοι στην εταιρεία ουίσκι βγάζουν εκατομμύρια δολάρια, καθημερινά. Μας λένε ότι δεν βγαίνουν και στην πανδημία αυξήθηκαν τα έσοδά τους 8,2%, δηλαδή κατά 327 εκατ. δολάρια», δήλωσε εργαζόμενος στο αποστακτήριο ουίσκι.

Η συμμετοχή στις ψηφοφορίες είναι εντυπωσιακή και οι απεργίες αποφασίζονται σχεδόν ομόφωνα, με ποσοστά άνω του 90%. Το απεργιακό κύμα έχει δώσει θάρρος και σε εργαζόμενους σε μικρές και μεγάλες εταιρείες, που προσπαθούν να συγκροτήσουν σωματεία βάσης. Ένα παράδειγμα είναι οι εργαζόμενοι στα Starbucks’, εταιρείας καφέ με 8.000 εργαζόμενους. Αυτές τις μέρες, σε Μπάφαλο και Νέα Υόρκη γίνονται οι πρώτες προσπάθειες συγκρότησης σωματείου. Από την εταιρεία σχολιάζουν ως «σύμπτωση» τη συγκυρία, που δεν συνδέεται με τον “Striketober”. Τον περασμένο Σεπτέμβρη, στις δημοσκοπήσεις για τις εκλογές προστέθηκε μία ερώτηση σχετικά με το συνδικαλισμό και τα σωματεία εργαζομένων. Το 65% (77% στους κάτω των 34 ετών) απάντησε πως εγκρίνει τη συνδικαλιστική δράση. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη στήριξη που έχει καταγραφεί τα τελευταία 53 χρόνια.

Ιωάννα Διαλεισμά Περισσότερα Άρθρα
Πρόσφατα άρθρα ( Διεθνή )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2023 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet