Αφού ο κ. Μητσοτάκης δήλωσε στη βουλή περίπου «να συμφωνήσουμε ότι φταίμε όλοι, εκτός από εκείνον» [«να μην θεωρούμε πως οτιδήποτε στραβό γίνεται σε αυτή τη χώρα, υπάρχει η προσωπική ευθύνη η δικιά μου, του πρωθυπουργού δηλαδή»], μας ενημέρωσε με παρρησία πως μας «διαψεύδει η κανονικότητα και η Ελλάδα ξαναγίνεται μια κανονική χώρα». Η αφορμή για αυτές τις φράσεις ήταν η πανδημία, η οποία κατά την κυβέρνηση βρίσκεται υπό πλήρη έλεγχο, κατά τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας «η υγειονομική κρίση ενδέχεται να παραταθεί ως και το 2022» (βλ. σελ. 16-17). Οι ίδιες φράσεις μπορούν να γενικευθούν σαν πασπαρτού για κάθε κοινωνικό πρόβλημα εφεξής, μιας και «επιστρέψαμε στην κανονικότητα».

Κανονικότητα για την κυβέρνηση είναι να συνεχίσει το όραμά της· αυτό της συρρίκνωσης κοινωνικών τάξεων, επαγγελματικών κλάδων, κρατικών παροχών. Δεν έχει, άλλωστε και άλλη επιλογή, αφού τα λουριά σφίγγουν από τους «θεσμούς», και δεν μπορεί να κόβει χρήμα όποτε στριμώχνεται. Στο πλαίσιο της 12ης αξιολόγησης, οι εκπρόσωποι των δανειστών βάζουν φρένο στη «παροχολογία» -όπως χαρακτηρίζουν τα μέτρα στήριξης που παίρνει κατά καιρούς η κυβέρνηση- λόγω υψηλού πρωτογενούς ελλείμματος (7,3%). Έτσι, η κυβέρνηση αναδιπλώνεται και ο υπουργός Οικονομικών κ. Σκυλακάκης δηλώνει «έχουμε ανάκαμψη, όχι ανάπτυξη. Είμαστε σε χειρότερη θέση σε σχέση με την πανδημία» και διαψεύδει σενάρια -που εκείνοι είχαν διαρρεύσει!- για καταβολή μερίσματος τα Χριστούγεννα. «Εγώ δεν θα το εισηγηθώ», είπε σε υψηλούς τόνους, προσθέτοντας ότι «ολοκληρώσαμε με το επίδομα θέρμανσης». Βέβαια, η γραμμή της κυβέρνησης στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ήταν άλλη, αλλά μάλλον ήλπιζε σε ευρωπαϊκό πακέτο για την αντιμετώπιση της ενεργειακής κρίσης (βλ. σελ. 18-19). Αντ’ αυτού εισέπραξε διαφωνίες και μια παρότρυνση τα κράτη μέλη να κάνουν καλύτερη δυνατή χρήση της εργαλειοθήκης για την «παροχή βραχυπρόθεσμης ανακούφισης στους πιο ευάλωτους πολίτες και για την υποστήριξη των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων».

 

Σβήνουν επαγγέλματα

 

Επιστροφή, λοιπόν, στην κανονικότητα: της σκληρής λιτότητας και άκαμπτης εφαρμογής του νεοφιλελεύθερου σχεδίου. Επιστροφή στη συρρίκνωση, με 600.000 μικρομεσαίες επιχειρήσεις, οι οποίες απασχολούν ενάμιση εκατομμύριο κόσμου να μένουν εκτός τραπεζικού δανεισμού, όπως αποκαλύφθηκε κατά τη συνεδρίαση της Βουλής με εκπροσώπους των τραπεζών. Ο πρόεδρος της Ένωσης Τραπεζών Βασίλης Ράπανος είπε ότι είναι μονόδρομος οι εξαγορές και οι συγχωνεύσεις, όταν ο αν. τομεάρχης Οικονομικών του ΣΥΡΙΖΑ Τρ. Αλεξιάδης ανάγκασε τον εκπρόσωπο της ΤΕ Δημ. Μαλλιαρόπουλο να παραδεχτεί ότι από τα 47 δισ. της ΕΚΤ για την ενίσχυση της αγοράς και των πολιτών, τα 37 παραμένουν κατατεθειμένα στην Τράπεζα Ελλάδος. Εντέλει, στόχος είναι να συρρικνωθεί μέχρις εξαφανίσεως ο κλάδος.

Επόμενος στόχος είναι η εξαφάνιση των μικρών παραγωγών. Με νομοσχέδιο για τις λαϊκές αγορές που ήδη έχει ψηφιστεί επί της αρχής από τη ΝΔ (κατά ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ, ΜΕΡΑ25) μετατρέπονται οι άδειες των παραγωγών σε επαγγελματικές άδειες πωλητών, οδηγώντας τους παραγωγούς πίσω στα χωράφια τους, με την υποχρέωση να πωλούν τα προϊόντα τους μόνο στον χονδρέμπορο, στο 1/3 της τιμής στη λαϊκή. Δια νόμου επικράτηση των μεσαζόντων. Απεργία έχει προκηρύξει η Συνομοσπονδία Λαϊκών Αγορών για τις 25 Οκτώβρη.

Ταυτόχρονα, ο Κ. Μητσοτάκης επιχαίρει για το επίτευγμά του της μείωσης των φοιτητών και επομένως της αύξησης των φθηνών εργατικών χεριών. «Διπλάσιος φέτος ο αριθμός των νέων 18 έως 20 ετών που επέλεξαν να εγγραφούν στα δημόσια ΙΕΚ», ανακοίνωσε, προσθέτοντας «Η νεολαία μας παίρνει την υπόθεση του μέλλοντος στα χέρια της. Μπράβο της!». Και αναφέρεται στη νεολαία που της πήρε το μέλλον από τα χέρια, με μείωση των φοιτητών κατά 40.000.

Πλασματική συρρίκνωση επιχειρείται και των συνταξιούχων. Δεν στηρίχθηκαν με κανέναν τρόπο κατά την πανδημία. Σε 430.000 έχουν φτάσει οι εκκρεμείς συντάξεις. Ο κ. Χατζηδάκης, λίγο ή πολύ, έριξε την ευθύνη στους δημόσιους υπάλληλους, και απειλεί με πειθαρχικά! Και μιλάμε για μία επίσης υπό συρρίκνωση υπηρεσία.

 

Εθνική ανάταση και μισανθρωπιά

 

Με στόχο τη συρρίκνωση του δημόσιου σχολείου, ακάλυπτα θα παραμείνουν τα 2/3 των 6.000 κενών σε πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια. Οι συγχωνεύσεις τμημάτων ξεπεράσαν τις 1.000 και η κ. Κεραμέως επιμένει ότι πρόκειται για «σωστή κατανομή προσωπικού, χωρίς καμία επίδραση σε μαθητές». Το ΕΣΥ εγκαταλείπεται (μείον 900 εκατ. στον προϋπολογισμό), τα νοίκια φτάνουν σε αστρονομικά ποσά (αυξήσεις κατά μέσο όρο 14,7%). Και επανέρχονται τα στεγαστικά δάνεια, που υπόσχονται στέγη πάνω από το κεφάλι μας, δίνοντας το 44% του μισθού, για τα επόμενα σαράντα χρόνια. Όπως λέει και η Φ. Κουντούρη (σελ. 6-7) «πάνω στην καθημερινότητα μπορεί να σκοντάψει το επιτελικό κράτος». Για να αποφύγει τον σκόπελο ταΐζει την κοινωνία εθνική ανάταση και μισανθρωπιά.

Επιμένει στην πραγματοποίηση παρελάσεων για την 28η Οκτώβρη, βάζοντας συνεχώς περιορισμούς, αφού τα κρούσματα κορονοϊού αυξάνονται γεωμετρικά, αλλά χωρίς να αναβάλλει τη φιέστα. Άλλωστε, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι το έργο «Πάμε πόλεμο» κόβει εισιτήρια. Ταυτόχρονα, συνεχίζει τις παράνομες και απάνθρωπες επαναπροωθήσεις προσφύγων και μεταναστών στην Τουρκία. Δύο έσχατα περιστατικά, ένα στην Ικαρία και ένα στη Σάμο, συνέβησαν την ίδια ώρα που το Συμβούλιο της Ευρώπης ζήτησε από τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις «να βάλουν ένα τέλος σε κάθε νομοθετική ή πολιτική πρωτοβουλία που θα επέφερε μια απόπειρα κανονικοποίησης των επαναπροωθήσεων». Ο Ν. Φίλης καλεί το υπουργείο να διαψεύσει τις ειδήσεις περί παράνομων επαναπροωθήσεων «ώστε να αποφύγει κάθε υπόνοια παράνομου push back που επιφέρει ποινικές ευθύνες στα διεθνή και ελληνικά δικαστήρια για τους ηθικούς και φυσικούς αυτουργούς». Διαφορετικά, συμπληρώνει, «θα επιβεβαιώσει την εγκληματική παρανομία».

Δυστυχώς, η πολιτική του υπουργού Μετανάστευσης, σύμφωνα με δημοσκόπηση της GPO για τα «Παραπολιτικά», επιβραβεύεται από το 58,3% των κατοίκων των νησιών του Β. Αιγαίου. Χρειάζεται προσπάθεια πόρτα πόρτα για να γίνει συνειδητό ότι ο πόνος του άλλου δεν απαλύνει τον δικό σου και πως οι απάνθρωπες πολιτικές στρέφονται κατά πάντων, με τον χρόνο.

Το «ναι» στην ειρήνη και «όχι» στον πόλεμο έγινε απολύτως σαφές τις προηγούμενες εβδομάδες, ακόμα και αν δεν είναι ψηφοθηρικά δημοφιλές. Το «μαζί θα ζήσουμε» και το «καλωσήρθατε» είναι ακόμα θολό. Αλλά είναι ζήτημα αξιών και ανθρώπινων ζωών να ειπωθεί.

ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet