Πέθανε, σε ηλικία 69 ετών, ο σύντροφος Κλεάνθης Μοιρασγεντής.

Γεννημένος στον Πολιχνίτο της Λέσβου, ήρθε, στα χρόνια της χούντας, για σπουδές στη Θεσσαλονίκη. Συμμετείχε, χωρίς να το πολυλέει, στην κατάληψη της Νομικής. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Φυσικό του ΑΠΘ και άρχισε να εργάζεται ως εκπαιδευτικός, στη Θεσσαλονίκη και σε άλλες περιοχές.

Ως εκπαιδευτικός – φυσικός διακρινόταν για τη μεθοδικότητα και τη μεταδοτικότητά του προς τα παιδιά. Παρακολουθούσε στενά τις εξελίξεις στην επιστήμη της Φυσικής, αλλά και της Εκπαίδευσης. Η αγάπη των μαθητών/μαθητριών του, από όπου πέρασε, είναι αψευδής μάρτυρας των παραπάνω. Ως καθηγητής στη μέση εκπαίδευση πήρε ενεργό μέρος στους συνδικαλιστικούς αγώνες του κλάδου.

Στην Καλαμαριά έστησε την οικογενειακή του εστία, ζώντας εκεί με τη αγαπημένη του Σοφία και τις δυο αγαπημένες κόρες του.

Ο εκλιπών δραστηριοποιήθηκε πολιτικά από τα νεανικά του χρόνια στον χώρο της ανανεωτικής Αριστεράς και συγκεκριμένα στο ΚΚΕ Εσωτερικού και στη συνέχεια στο ΚΚΕ Εσωτερικού – Ανανεωτική Αριστερά και την Ανανεωτική Κομμουνιστική και Οικολογική Αριστερά (ΑΚΟΑ). Συμμετείχε, δε, ενεργά στις διαδικασίες ίδρυσης του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς και στα πρώτα χρόνια ύπαρξης και δράσης του ΣΥΡΙΖΑ, πιστός στο όραμα της ενότητας και της ανανέωσης της Αριστεράς, το οποίο υπηρέτησε με συνέπεια.

Διετέλεσε μέλος των τοπικών και των ανώτατων συλλογικών οργάνων του ΚΚΕ Εσωτερικού, του ΚΚΕ εσ. Α.Α και της ΑΚΟΑ και στενός συνεργάτης του αείμνηστου Γιάννη Μπανιά.

Η οργανωτικότητά και η μεθοδικότητά του, αλλά και η καλλιγραφία στα χειρόγραφά του και το μεράκι του στις κατασκευές και τα τεχνικά έργα, ήταν εμφανές και στον πολιτικό του χώρο. Δημιούργημά του ήταν η διαμόρφωση του γραφείου της ΑΚΟΑ στη Θεσσαλονίκη, στην οδό Παπαγεωργίου, πίσω από την Εγνατία, όπου χάρη στο δικό του μεράκι και τις τεχνικές του ικανότητες δημιουργήθηκε ένας όμορφος και ζεστός χώρος πολιτικής και πολιτιστικής ζύμωσης που έζησε κάποια χρόνια.

Στην αντίληψή του για την πολιτική, η Αριστερά δεν ζούσε, δεν υπήρχε, έξω από τα κινήματα. Συμμετείχε ενεργά στα κοινωνικά κινήματα της πόλης και ιδιαίτερα σε εκείνο για τη διάσωση του παραλιακού μετώπου του πολεοδομικού συγκροτήματος.

Τα τελευταία χρόνια, η μοίρα του έπαιξε άσχημα παιχνίδια με την υγεία του και λόγω των προβλημάτων αυτών, αναγκάσθηκε να αποσυρθεί από την πρώτη γραμμή της κοινωνικής και πολιτικής δράσης. Ζούσε ήσυχα στην Καλαμαριά, με την οικογένειά του, τηρώντας μεθοδικά και κατά γράμμα τις ιατρικές οδηγίες, μέχρις ότου ένας ασυνείδητος οδηγός έκοψε οριστικά το νήμα της ζωής του, ενώ ο Κλεάνθης έκανε την απαραίτητη βραδινή του βόλτα.

Αγαπούσε την οικογένειά του, την επιστήμη και τη δουλειά του, τα παιδιά και τους συναδέλφους του στα σχολεία, μοίραζε αφειδώλευτα ευγένεια και καλοσύνη, αλλά και ότι μπορούσε, απ’ το οικονομικό του υστέρημα, μέχρι τον πλούτο των τεχνικών κι επιστημονικών δυνατοτήτων του, χωρίς να περιμένει ανταλλάγματα και φυσικά, εξίσου αυθόρμητα, εισέπραττε αγάπη και αναγνώριση.

Ο Κλεάνθης Μοιρασγεντής υπήρξε, μέχρι το τέλος της ζωής του, ανιδιοτελής, συνεπής και αμετακίνητος στις ιδέες του για έναν καλύτερο κόσμο ισότητας και δικαιοσύνης, με απαραίτητο εργαλείο για την αλλαγή, μια αριστερά ανανεωμένη και ανανεωτική, αντιγραφειοκρατική και ικανή να εμπνέει και να εκφράζει τη λαϊκή πλειοψηφία.

Αλλά, κυρίως, υπήρξε ένας άνθρωπος με αγάπη για τη ζωή και τους ανθρώπους, μεράκι κι επιμονή για ότι έκανε και καταπιανόταν. Άνθρωπος με ενσυναίσθηση.

Τον θυμόμαστε.

Θ. Ρ.

ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet