«Έξι μήνες πριν από τον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών, που θα γίνουν την άνοιξη του 2022, το πολιτικό τοπίο είναι όσο ποτέ άλλοτε πολυδιασπασμένο», γράφει η Le Monte. Αυτό συνάγεται από τους πολλούς από τους ενδιαφερόμενους για την προεδρία, αλλά και από το κύμα των δημοσκοπήσεων που εμφανίζουν τον νέο αστέρα της υπερσυντηρητικής Άκρας Δεξιάς, Ερίκ Ζεμούρ, τον «πολεμιστή», όπως τον αναφέρουν τα ΜΜΕ, που μπορεί να βρεθεί στον β’ γύρο –παρ’ όλο που δεν έχει ανακοινώσει επισήμως την υποψηφιότητά του– αντιμέτωπος με τον Εμανουέλ Μακρόν. Ταυτόχρονα, επιδιώκει να εκτοπίσει από την πρωτοκαθεδρία της Ακροδεξιάς, την Μαρίν Λεπέν. Και οι δυο, Λεπέν – Ζεμούρ, το τελευταίο διάστημα –σε διαφορετικές ημερομηνίες– βρέθηκαν στη Βουδαπέστη για διαβουλεύσεις με τον Ορμπάν.

 

Σύμπτωμα βαθιάς κρίσης

 

Η εμφάνιση του Ζεμούρ στην πολιτική σκηνή δεν είναι τυχαία. Συνδέεται με τη συνεχιζόμενη μετατόπιση της προεδρίας Μακρόν προς τα δεξιά και την αυταρχική διακυβέρνηση. Ο Ζεμούρ, ένας έμπειρος άνθρωπος των ΜΜΕ, αξιοποίησε –μαζί με τον σπόνσορά του– κάθε δυνατότητα να προβάλει από παντού τις απόψεις του. Απόψεις που έχει δημοσιεύσει στα άρθρα και το τελευταίο του βιβλίο «Η Γαλλία δεν είπε την τελευταία λέξη». Εκεί αναπτύσσει τις ξενοφοβικές και ομοφοβικές του θέσεις, που καλλιεργούν το μίσος και έχει καταδικαστεί γι’ αυτές στο παρελθόν. Στόχος του είναι οι ξένοι και ιδιαίτερα οι ισλαμιστές. Γι’ αυτό καλεί τους συμπατριώτες του να ταχθούν υπέρ της προτίμησης των γαλλικών χεριών και προϊόντων και κατά των ξένων. Να αντισταθούν και να εμποδίσουν την αραβοποίηση – ισλαμοποίηση της Γαλλίας, αλλά και να εναντιωθούν στην feminization (θηλυκοποίηση) της χώρας. Τάσσεται, επίσης, υπέρ της ρήξης με το σημερινό θεσμικό πλαίσιο και τον κοινωνικό συμβιβασμό που έχει επιτευχθεί. Δεν είναι κατά της ΕΕ, όπως αρχικά η Λεπέν, εφόσον η Ευρώπη είναι υπέρ του ελεύθερου εμπορίου. Δηλαδή, είναι υπέρ ενός «φιλελεύθερου αυταρχισμού»!

Οι απόψεις του αυτές είναι «σύμπτωμα της βαθιάς κρίσης της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας», αναφέρει σε σχόλιό της η εφημερίδα Humanité. Η επικινδυνότητα των απόψεων του Ζεμούρ φαίνεται πως δεν αξιολογούνται με τον ίδιο τρόπο απ’ όλες τις πολιτικές δυνάμεις της Γαλλίας. Ο πρόεδρος Μακρόν, που δεν χάνει ευκαιρία να εμφανίζεται στα ΜΜΕ, «προσποιείται ότι αγνοεί τον “πολεμιστή” της Άκρας Δεξιάς, ο οποίος μπορεί να περάσει στον β’ γύρο των προεδρικών εκλογών», γράφει η Le Monde, και σημειώνει πως «το γεγονός αυτό φαίνεται να ανησυχεί, όλο και περισσότερο, το στρατόπεδο των μακρονιστών».

 

Ανησυχούν για το μέλλον

 

Προς το παρόν, ο πρόεδρος Μακρόν, έχοντας πάντα το βλέμμα του στραμμένο στις εκλογές –αν και δεν έχει ανακοινώσει επίσημα την υποψηφιότητά του– επιχειρεί να καθησυχάσει τους Γάλλους, οι οποίοι χωρίς να έχουν ξεμπερδέψει με την πανδημία, ανησυχούν όλο και περισσότερο για το μέλλον. Εκτιμούν πως δύσκολα μπορούν να ικανοποιήσουν τις ανάγκες τους, ακόμα και τις πιο βασικές, όπως αναφέρει το Εθνικό Ινστιτούτο Κοινωνικών και Οικονομικών Ερευνών της χώρας. Η κατάσταση ήταν πάντα δύσκολη. Έγινε όμως ιδιαίτερα αισθητή τον Οκτώβριο, όταν άρχισαν οι τιμές των καυσίμων, του ηλεκτρικού και του γκαζιού να καλπάζουν. Οι αυξήσεις αυτές δεν φαίνεται να είναι παροδικές. Θα συνεχιστούν τουλάχιστον μέχρι και το 2023, όπως εκτιμούν οικονομικοί αναλυτές. Με βάση αυτή την πραγματικότητα, ένα μεγάλο μέρος των νοικοκυριών που θεωρούσε ότι θα βελτιωθεί σημαντικά το επίπεδο ζωής στο επόμενο δωδεκάμηνο, βλέπει –αντίθετα– να υποβαθμίζεται, σύμφωνα με στοιχεία του εθνικού ινστιτούτου. Έτσι, το τμήμα των νοικοκυριών που πιστεύουν ότι οι τιμές θα ανέβουν το επόμενο διάστημα, είναι πολύ μεγάλο. Συνεπώς, δεν είναι καθόλου αυθαίρετη η άποψη που επικρατεί στα νοικοκυριά που πιστεύουν ότι η ζωή τους θα χειροτερέψει, η αγοραστική τους δυνατότητα θα μειωθεί –ακόμη και εάν τα εισοδήματά τους παραμείνουν πάνω από τον μέσο όρο για ένα διάστημα. Η κατάσταση αυτή θα επηρεάσει αρνητικά και το επίπεδο απασχόλησης. Φοβούνται ότι θα ακολουθήσουν απολύσεις και αύξηση της ανεργίας.

Μπροστά σε αυτή την προοπτική επιδείνωσης της οικονομικής κατάστασης, ο πρωθυπουργός του Μακρόν, Ζαν Καστέξ, αναγκάστηκε να ανακοινώσει από την τηλεόραση ότι θα δώσει ένα «επίδομα στη μεσαία τάξη» για την αντιμετώπιση της αύξησης των καυσίμων, από την 1η Δεκεμβρίου. Το επίδομα αυτό θα δοθεί σε 38.000.000 άτομα, των οποίων το εισόδημα κυμαίνεται κάτω από 2.000 ευρώ. Η απόφαση αυτή ήταν δύσκολη, καθώς στον προϋπολογισμό που κατατέθηκε και συζητήθηκε στη Βουλή, δεν υπήρχε καμιά πρόβλεψη για την αύξηση των καυσίμων και, συνεπώς, δεν υπήρχε καμιά πηγή άντλησης των πόρων για το επίδομα. Αυτή ήταν η απάντηση που έδωσε η κυβέρνηση στα συνδικάτα, τα οποία ζητούν την αύξηση μισθών και επιδομάτων και, ταυτόχρονα, την αύξηση της φορολογίας των εταιρειών καυσίμων.

 

Οι αυξήσεις των μισθών

 

Το ζήτημα της ακρίβειας και της βελτίωσης της αγοραστικής ικανότητας των εργαζομένων, θα βρίσκεται συνεχώς πάνω στο τραπέζι των διεκδικήσεων και σε όλη τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, σύμφωνα με τα συνδικάτα. Η κυβέρνηση δεν σταμάτησε, μετά την επιστροφή στην κανονικότητα, να αναφέρεται στα θετικά αποτελέσματα στην κοινωνία και την οικονομία, που είχε η πολιτική της. Έτσι, ισχυρίζεται ότι «η ανάπτυξη βρίσκεται σε άνοδο, ενώ οι φόροι μειώνονται». Αυτά τα στοιχεία ήταν και τα ισχυρά χαρτιά του Μακρόν για την προεκλογική του εκστρατεία. Όμως, λέει τη μισή αλήθεια. Οι φόροι, πράγματι, μειώθηκαν για τους πλούσιους, ενώ τα βάρη παρέμειναν για τους εργαζόμενους. Και τώρα, μετά τις αυξήσεις των καυσίμων, οι συνέπειες θα είναι ακόμη μεγαλύτερες για τα λαϊκά στρώματα. Στα ζητήματα αυτά επικεντρώνεται η διεκδικητική πολιτική της CGT και των συνδικάτων, καθώς και των υποψηφίων των κομμάτων της Αριστεράς, ιδιαίτερα του ΚΚΓ –που έχει ξεκινήσει μεγάλη καμπάνια για την αύξηση των μισθών, την καταπολέμηση της ανεργίας και την αξιοποίηση του Ταμείου Ανάπτυξης και Ανθεκτικότητας. Ειδικότερα, αναφέρεται σε επενδύσεις στους τομείς της υγείας, της παιδείας και της παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας. Για να μην επαναληφθεί η ίδια –αδιέξοδη– πολιτική της «δημοσιονομικής λιτότητας», που είχε βαριές επιπτώσεις στην περίοδο της υγειονομικής κρίσης, με τις τεράστιες ελλείψεις σε υλικά, φάρμακα, υγειονομικό προσωπικό και υποδομές.

Μπάμπης Κοβάνης Περισσότερα Άρθρα
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet