Οι εργαζόμενοι χωρίς χαρτιά έκαναν δυναμική την παρουσία τους στην απεργία που άρχισε στις 25 Οκτωβρίου, στην ευρύτερη περιοχή της πρωτεύουσας. Βασικό τους αίτημα ήταν και είναι να κερδίσουν το δικαίωμα στην «ισότητα», δηλαδή το δικαίωμα στην εργασία, την κατοικία κλπ. Όμως, προϋπόθεση για την κατάκτηση αυτή είναι η απόκτηση της κάρτας παραμονής «στη χώρα που ζουν, εργάζονται και συμβάλλουν με την εργασία τους στην κοινωνική της πρόοδο», όπως αναγράφουν στο κεντρικό τους σύνθημα. Έτσι θα σταματήσουν να θεωρούνται άνθρωποι β’ κατηγορίας χωρίς χαρτιά, χωρίς κατοικία, χωρίς δικαιώματα στη ζωή. Ζητούν να νομιμοποιηθούν, ώστε να μην διακατέχονται πάντα από τον φόβο της αστυνομίας, της δίωξης να μπουν σε μια περιπέτεια που δεν ξέρουν πού θα καταλήξει. Ταυτόχρονα, με τον αγώνα τους καταγγέλλουν τις συνθήκες εργασίας και ζωής που βιώνουν. Μιας εργασίας άτυπης, χωρίς ωράρια, ασφάλιση και προστασία, σε κάθε περίπτωση, όπως κατάγγειλαν οι ίδιοι. Την περίοδο της καραντίνας παρέμειναν χωρίς εργασία, χωρίς μεροκάματο και χωρίς κανένα επίδομα (για μερική απασχόληση από το ταμείο ανεργίας), χωρίς ευρώ στην τσέπη.

Στην απεργία πήραν μέρος εργαζόμενοι στα εστιατόρια, τα καφέ – μπαρ, το εμπόριο, τις μεταφορές, τις οικοδομές, την καθαριότητα, τη φύλαξη κτιρίων και νοσοκομείων. Στο πλευρό τους βρέθηκε η Συνομοσπονδία που κάλυψε την απεργία και βοήθησε οργανωτικά στην πραγματοποίησή της. Η εκπρόσωπός της, Μαριλέν Πολέν, υπεύθυνη στον τομέα για «τους εργαζόμενους χωρίς χαρτιά», μιλώντας προς τους απεργούς, τόνισε πως: «είναι πολύ σημαντικό που βγήκατε στο φως της ημέρας, κυρίως τώρα, που οι ιδέες της Άκρας Δεξιάς γίνονται όλο και πιο επικίνδυνες». Να σημειωθεί πως οι απεργοί προέρχονται από τις χώρες της Αφρικής, Μάλι, Σενεγάλη και Ακτή Ελεφαντοστού. Τέλος, η συνδικαλίστρια ρώτησε: «εάν δεν ήσασταν εσείς στις 5 το πρωί στους δρόμους, ποιος θα μάζευε τα σκουπίδια; Ποιος θα εγγυόταν την ασφάλεια στα καταστήματα και νοσοκομεία, στα νοικοκυριά και τα γραφεία; Αυτή είναι η πραγματικότητα που δεν παρουσιάζουν τα κανάλια και ιδιαίτερα το CNews» (ενώ προβάλλει τον γνωστό ακροδεξιό Έρικ Ζαμούρ).

Είναι πολύ δύσκολο να υπολογίσει κανείς πόσοι είναι οι εργαζόμενοι χωρίς χαρτιά στη χώρα. Όμως η απεργιακή κινητοποίηση της 25ης Οκτωβρίου έδειξε το εύρος και τη δυναμική της. Εκτός από την περιοχή του Παρισιού, αγωνιστικές κινητοποιήσεις –με διάφορες μορφές– έγιναν σε πολλές πόλεις της Γαλλίας. Όλοι αυτοί, άνδρες, γυναίκες –και, κυρίως, νέοι άνθρωποι– έχουν το ίδιο αίτημα: να μπορέσουν να εργαστούν και να ζήσουν σε ανθρώπινες συνθήκες. Το γεγονός, όμως, ότι στερούνται των απαραίτητων χαρτιών –κυρίως της κάρτας παραμονής– τους καθιστά ιδιαίτερα ευάλωτους απέναντι στην εργοδοτική και κάθε είδους αυθαιρεσία. Για παράδειγμα, εάν θελήσουν να ζητήσουν τη νομιμοποίησή τους, θα πρέπει –απαραίτητα– να προσκομίσουν και τη σύμβαση της πρόσληψής τους στην εργασία. Αυτή η προϋπόθεση είναι ιδιαίτερα προβληματική, γιατί οι εργοδότες δεν δείχνουν κανένα ενδιαφέρον να προβούν σε μια τέτοια χειρονομία. Παρά τις δυσκολίες, οι πρόσκαιρες μορφές εργασίας πρέπει να τελειώσουν για όλους τους εργαζόμενους, όπως ζητούν τα συνδικάτα. Για τη CZT, οι δημοκρατικές ελευθερίες στους χώρους δουλειάς είναι ένα συνταγματικό δικαίωμα και δεν μπορεί να παραβιάζεται συνεχώς.

Με την αγωνιστική τους κινητοποίηση στις 11 επιχειρήσεις, στην περιοχή του Παρισιού, είχαν το πρώτο αποτέλεσμα, όπως ανακοίνωσε το συνδικάτο. Οι 5 από τους 11 εργοδότες δεσμεύτηκαν «να δώσουν τα αναγκαία ντοκουμέντα για τη νομιμοποίηση των εργαζομένων χωρίς χαρτιά». Η απόφασή τους αυτή είναι ένα πρώτο βήμα και «αποτελεί μια πρώτη νίκη της απεργίας», δήλωσε η CZT. Το συνδικάτο θα είναι πάντα σε ετοιμότητα για την υλοποίηση αυτής της απόφασης. Αρκετές φορές κατά το παρελθόν, εργοδοσία και κυβέρνηση είχαν μιλήσει για την ανάγκη ρύθμισης των ζητημάτων των μεταναστών. Η κυβέρνηση Μακρόν, όμως, αναζητούσε τρόπους για την εφαρμογή μιας επιλογής ειδικευμένων εργατών, για την εξυπηρέτηση των αναγκών της οικονομίας και όχι για την αντιμετώπιση του μεταναστευτικού προβλήματος, με όρους σεβασμού των δικαιωμάτων του ανθρώπου.

Οι βέλγοι απεργοί πείνας χαιρετίζουν τη νίκη των απεργών της Γαλλίας. Οι 450 εργαζόμενοι χωρίς χαρτιά, που είχαν κηρύξει απεργία πείνας –τον περασμένο Ιούλιο– μπροστά στο μοναστήρι του Ιωάννη του Βαπτιστή, στις Βρυξέλλες, αποφάσισαν να ξαναρχίσουν την απεργία τους. Αν και η κυβέρνηση είχε δηλώσει πως θα εξετάσει κάθε περίπτωση για την παραχώρηση της άδειας παραμονής τους, σημειώθηκαν οι πρώτες αρνητικές απαντήσεις σε ανθρώπους που είχαν πάνω από 10–15 χρόνια στο Βέλγιο, καθιστώντας φανερό ποια θα είναι η συνέχεια. Οι εργαζόμενοι χωρίς χαρτιά αποφάσισαν την κήρυξη νέας απεργίας πείνας, η οποία μπορεί να προκαλέσει κινδύνους για την ίδια τους τη ζωή. Η κυβέρνηση της χώρας, παρά την πίεση που δέχεται από τα συνδικάτα και την Αριστερά, εμμένει στην αρνητική της πολιτική, με απρόβλεπτες συνέπειες. Οι εξελίξεις αναμένονται με ενδιαφέρον, καθώς και σε άλλες χώρες της Ευρώπης παρατηρούνται τα ίδια φαινόμενα.

ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet