Του Δημήτρη Σμυρναίου

Κάποιοι χαρακτήρισαν την ιδέα ευρηματική. Κάποιοι την βρήκαν ελαφρώς κακόγουστη. Η οργάνωση «Seawatch» φόρτωσε γερμανούς ευρωβουλευτές σε φουσκωτές βάρκες στον ποταμό Σπρέε δίπλα στο Ράιχσταγκ, προκειμένου να τους δώσει μια γεύση για την περιπέτεια των ξεριζωμένων που ρισκάρουν τη ζωή τους για να φτάσουν δια θαλάσσης στην Ευρώπη. Μόνο που τα νερά του ποταμού δεν έχουν καμιά σχέση με τα κύματα του Αιγαίου και οι πρόσφυγες δεν φορούν σωσίβια υψηλής τεχνολογίας και φυσικά φτάνουν να στοιβάζονται μέχρι και 120 σε βάρκες που είναι σχεδιασμένες για 30 άτομα, όπως σημείωσαν και κάποιοι βουλευτές της αντιπολίτευσης. Ο ακτιβισμός έχει, λοιπόν, τα όρια του. Αλλά κυρίως δεν μπορεί να αλλάξει μυαλά σε ορισμένους ανθρώπους, όπως φάνηκε και από τη συνέχιση της συζήτησης στο εσωτερικό της Γερμανίας για την αντιμετώπιση του προσφυγικού.
Η καγκελάριος Μέρκελ δέχτηκε για μια ακόμα εβδομάδα σφοδρή κριτική από συνοδοιπόρους της στο χριστιανοδημοκρατικό κόμμα για τη «μετριοπαθή» της στάση, την ώρα που οι πνευματικοί ...απόγονοι του Τρίτου Ράιχ διαδήλωναν στη Δρέσδη κρατώντας κρεμάλες για την ίδια και τον σοσιαλδημοκράτη αντικαγκελάριο Ζίγκμαρ Γκάμπριελ. Εχουμε ξαναγράψει ότι η ακροδεξιά στη Γερμανία έχει πλέον ξεπεράσει τους ενδοιασμούς της και κυκλοφορεί με προκλητική αυτοπεποίθηση στους δρόμους, δηλητηριάζοντας συστηματικά τον πολιτικό διάλογο.
Σε όλα αυτά η Ανγκέλα Μέρκελ αντιτείνει την παραδοσιακή της ψυχραιμία και την τακτική που λέει ότι «αφήνεις μια συζήτηση να μετατραπεί σε ανοιχτή διαμάχη για να εμφανιστείς μετά ως φωνή της λογικής και της μετριοπάθειας και να δώσεις λύσεις». Μόνο που στην περίπτωση του μεταναστευτικού είναι αμφίβολο αν αυτή η συνταγή της αναμονής μπορεί να αποδώσει καρπούς, αφού η φόρτιση είναι μεγάλη και οι κίνδυνοι παρεκτροπής ανυπολόγιστοι, όπως δείχνουν και οι συχνές επιθέσεις σε κέντρα υποδοχής μεταναστών-προσφύγων.

«Ανθρωπισμός με λογιστικό πρόσωπο»

Την ίδια στιγμή, ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε παρεμβαίνει στην αντιπαράθεση στηρίζοντας φαινομενικά την καγκελάριό του με -τι άλλο- επιχειρήματα που βασίζονται σε αριθμούς. Γιατί ο υπουργός Οικονομικών μπορεί να λέει ότι είναι αδύνατο να πιστεύεις ότι μπορείς να σταματήσεις απελπισμένους ανθρώπους στα σύνορά σου, ειδικά όταν μπροστά έρχονται τα γυναικόπαιδα, αλλά από την άλλη πρωτοστατεί στην πρωτοβουλία για περιορισμό των κινήτρων προς τους πρόσφυγες, ζητώντας να μειωθούν δραστικά οι παροχές προς αυτούς. Δεν γίνεται, κατά τη γνώμη του, «ένας πρόσφυγας ο οποίος δεν γνωρίζει καν τη γλώσσα, να λαμβάνει τα ίδια χρήματα με κάποιον, ο οποίος έζησε 30 χρόνια στη Γερμανία και έμεινε χωρίς δουλειά». Είναι ο «ανθρωπισμός με λογιστικό πρόσωπο», που δεν διστάζει να αγνοήσει και την απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου για το κατώτατο όριο διαβίωσης και που ασκεί πολιτική «στρέφοντας τους φτωχούς εναντίον των φτωχότερων», όπως υπογράμμισαν κάποιοι.
Αυτή η οικονομίστικη αντιμετώπιση του προβλήματος διαχέεται στη συνολική πρόταση για αντιμετώπισή του, που φαίνεται να βρίσκει και πολλούς υποστηρικτές στην υπόλοιπη Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη. Η λογική αυτού του σχεδίου λέει ότι θα πρέπει να δοθούν κάποια οικονομικά αλλά και πολιτικά ανταλλάγματα στην Τουρκία και να ενταθούν οι περιπολίες στο Αιγαίο, έτσι ώστε οι πρόσφυγες να μείνουν εκεί και να μην αποτολμήσουν την μετάβαση στην Ευρώπη. Οι Βρυξέλλες κουνούν στην Αγκυρα μια επιταγή με ένα ολόκληρο δισεκατομμύριο βοήθειας, κλείνουν το μάτι για χαλάρωση των περιορισμών στη χορήγηση βίζας στους Τούρκους πολίτες και υιοθετούν με ευκολία κάποιες φαινομενικά αθώες σκέψεις για «συνεργασία στο Αιγαίο», που στα μάτια του καθεστώτος Ερντογάν μοιάζουν σαν ένα καλοδεχούμενο ορεκτικό για να περάσουν την κατάλληλη στιγμή στο κυρίως πιάτο της απαίτησης για «συνδιαχείριση» των χωρικών υδάτων.

Το πρόβλημα έξω από την πόρτα

Αυτή τη φορά, η κριτική που δέχτηκε η καγκελάριος προήλθε από τα αριστερά της, εξαιτίας της απόφασής της να πραγματοποιήσει την επίσκεψη στην Τουρκία και τις συναντήσεις της με τον Ταγίπ Ερντογάν, 10 μέρες πριν από τις εκλογές της 1ης Νοεμβρίου. Εκείνοι που γνωρίζουν τι ακριβώς «παίζεται» αυτήν την περίοδο στην Τουρκία, όπως ο Τζεμ Ετσντεμίρ από τους Πράσινους, είχαν ζητήσει από την Μέρκελ να αποφύγει οποιαδήποτε κίνηση θα μπορούσε να εκληφθεί ως στήριξη στον τούρκο πρόεδρο και στο κόμμα του, το ΑΚΡ. Η Ανγκέλα Μέρκελ επιδεικτικά τους αγνόησε, δείχνοντας πού ποντάρει. Σε ένα αυταρχικό και απρόβλεπτο καθεστώς.
Ουσιαστικά, λοιπόν, η «Νονά» της σύγχρονης γερμανικής πολιτικής σκηνής προσπαθεί να ισορροπήσει σε δύο βάρκες. Από τη μια, μιλάει για ανθρωπισμό και στερεί από τους σοσιαλδημοκράτες την πρωτοβουλία κινήσεων σε ένα γήπεδο, που θεωρούσαν δικό τους. Και από την άλλη, κλείνει το μάτι σε όσους λένε ότι άσχετα από το χαρακτήρα του καθεστώτος της Αγκυρας, η συνεργασία μαζί του είναι αναγκαία για να σταματήσουν οι μεταναστευτικές ροές. Στη λογική: «Οταν ένα πρόβλημα μένει έξω από την πόρτα μας, τότε παύει να είναι πρόβλημα».

Χωρίς αντίπαλο

Κάποιοι παρομοιάζουν την τακτική της Ανγκέλας Μέρκελ με εκείνη του Γκέρχαρντ Σρέντερ που έβλεπε να πέφτουν τα ποσοστά δημοτικότητάς του κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής του, αλλά δεν έδινε σημασία περιμένοντας ότι θα «γυρίσει» το κλίμα στην τελική ευθεία. Ετσι κι αλλιώς, όπως λένε χαρακτηριστικά, «το 2017, όταν και θα γίνουν εκλογές, κάποιο άλλο θέμα θα βρίσκεται στην ατζέντα, έχοντας παραγκωνίσει το μεταναστευτικό». Οι πιο φανατικοί υποστηρικτές της καγκελαρίου φτάνουν μάλιστα να την συγκρίνουν με την ποδοσφαιρική ομάδα της Μπάγερν από το Μόναχο, η οποία «δεν έχει σήμερα αντίπαλο» που να μπορεί να τα βάλει μαζί της. Ολα αυτά δεν θα πρέπει να προκαλούν έκπληξη. Ο κυνισμός ήταν πάντα το «απόλυτο εργαλείο» στα χέρια της πολιτικού, που όσοι έκαναν το λάθος να την υποτιμήσουν βρίσκονται σήμερα στον κάδο απορριμμάτων της πολιτικής ζωής. Αυτό ακριβώς κάνει και τώρα η καγκελάριος. Ξέρει να πιάνει το «σφυγμό» του μέσου Γερμανού, που αγωνιά να κρατήσει μακριά του κάποια δυσάρεστα συμβάντα, χωρίς όμως να αισθάνεται ότι τον ...απεχθάνονται στον υπόλοιπο πλανήτη ως ανεπίδεκτο μάθησης, από τα όσα έπρεπε να του έχει διδάξει η δική του ιστορία του 20ού αιώνα.
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2020 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet