Αν στο όραμα για μια πολυπολιτισμική κοινωνία υπάρχει περισσότερη ελπίδα παρά πράξη, αυτό οφείλεται στην αστική αποξένωση, στο φάσμα της οποίας ο καθένας ζει για τον εαυτό του και εθίζεται στην αυστηρή καθημερινότητα, χωρίς να μένει χώρος για εκείνους που αναζητούν την αρμονία και την ασφάλεια σε ένα παραπλήσιο περιβάλλον καθημερινότητας, έστω και μικρότερων στόχων. Ευτυχώς που στο θέατρο αυτές οι ανησυχίες διαβίωσης έρχονται σε πρώτο πλάνο, επαναθεωρώντας τους καθημερινούς στόχους κόντρα στη μονομερή επιβίωση.

Η παράσταση «Μια Γιορτή στου Νουριάν» από την ομάδα Νεανικού Θεάτρου «Συντεχνία του Γέλιου» επενδύει στα παιδιά, στους μικρούς αλλά ικανότατους θεατές να αναγνωρίζουν το σωστό και το λάθος και να διαβλέπουν την εύθραυστη ισορροπία ανάμεσα στην ευτυχία και την προσφυγική ζωή, μολονότι ο σεβασμός στην ανθρώπινη αξία δεν εξαρτάται από το χρώμα, το έθνος ή το πορτοφόλι και είναι ίδιος για όλους τους πολίτες σε μια κοινωνία των Ιδεών.

Το κείμενο της παράστασης θέτει την αφετηρία της δράσης σε ένα κάμπινγκ. Δύο οικογένειες κατασκηνωτών πρόκειται να γνωριστούν μεταξύ τους, να έρθουν σε διάλογο και διαμάχη ώσπου να τα βρουν και να μάθει η μία από την άλλη. Ο χώρος «μου» που γίνεται χώρος «σου» και ο καυγάς για μία σκηνή «εδώ» και όχι «εκεί» διανοίγει τον διάλογο απέναντι σε μια πόλη δικαιοσύνης, όπου οι κάτοικοι-κατασκηνωτές παραθέτουν τα επιχειρήματά τους και η ζυγαριά τείνει να ισορροπεί υπέρ των μικρότερων, των παιδιών. Το σχολείο που φέρνει τα παιδιά κοντά είναι μια κοιτίδα της νέας πραγματικότητας για να μην επαναληφθούν οι ίδιες νοσηρές καταστάσεις, στο μέλλον και αυτό υποστηρίζεται και από το ίδιο το κείμενο.

Το έργο δείχνει ότι είναι προτιμότερη η διαμάχη από την αδιαφορία, διότι τίθενται οι βάσεις της επαναξιολόγησης και της αλληλεπίδρασης. Τρίτος παράγοντας που συμμετέχει στο έργο είναι το παιδί-εργάτης-χωρίς οικογένεια. Ο ρόλος του είναι κομβικός, διότι γίνεται αντιληπτό ότι οι συμπεριφορές και η στρατηγική θα υπάρχουν από όλες τις πλευρές. Ώστε, τα παιδιά εξομοιώνονται με τα παιδιά, ενώ από την άλλη, η σκληρή εικόνα της παιδικής εργασίας έρχεται στο φως. Όλα αυτά, βέβαια, είναι πλαισιωμένα με ρεαλιστικό τρόπο, ώστε τα παιδιά να σκεφτούν αυτό που πιστεύουν και να αποφασίσουν ποιος έχει δίκιο. Η μίξη των γλωσσών και των λέξεων λειτουργεί στο ίδιο πλαίσιο, ότι όλοι είμαστε θραύσματα ενός κόσμου που μπορεί να γίνει καλύτερος, ακούγοντας ο ένας τον άλλο.

Η παράσταση Μια Γιορτή στου Νουριάν από την ομάδα Νεανικού Θεάτρου «Συντεχνία του Γέλιου» παίχτηκε στο θέατρο Πορεία από το 2011 μέχρι το 2014 κι επιστρέφει ανανεωμένη στο Σύγχρονο Θέατρο, ενώ μπορεί να φιλοξενηθεί και σε σχολεία. Το φυλετικό μίσος και οι προκαταλήψεις ενδέχεται να μειωθούν, εφόσον τα παιδιά, οι μελλοντικοί κριτές της κοινωνίας αποφασίσουν υπέρ του ανθρώπου χωρίς σύνορα.

 

Kάθε Κυριακή στις 11.30πμ, στο Σύγχρονο Θέατρο (Ευμολπιδών 45, τηλ. 210 3464380).

Συντελεστές: κείμενο: Volker Ludwig, μετάφραση / διασκευή: Βασίλης Κουκαλάνι, σκηνοθεσία: Βασίλης Κουκαλάνι, σκηνικά-κοστούμια: Αλεξάνδρα Σιάφκου, Αριστοτέλης Καρανάνος , μουσική: Κώστας Νικολόπουλος, τραγούδι παράστασης: Active Member, επιμέλεια κίνησης: Μαργαρίτα Τρίκκα, σχεδιασμός φωτισμού: Γιώργος Αγιαννίτης, βοηθός σκηνοθέτη: Ελίνα Μαντίδη, φωτογραφίες: Τάσος Θώμογλου, σχεδιασμός οπτικού υλικού: Nik A Visual Communication Firm (Νικόλας Αθανασιάδης), επικοινωνία: Χρύσα Ματσαγκάνη, υπεύθυνη παραγωγής: Κωνσταντίνα Αγγελέτου.

Παίζουν: Γιάννης Βαρβαρέσος, Φώτης Λαζάρου, Βασίλης Κουκαλάνι, Γεωργία Δελαρόχα Κυριαζή, Κωστής Ραμπαβίλας, Φανή Ξενουδάκη, Αλέξανδρος Τούντας.

ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2024 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet