Η επιχείρηση αποσταθεροποίησης της χώρας με τη λαϊκή εξέγερση και τη δημιουργία συνθηκών ανατροπής της κυβέρνησης απέτυχαν παταγωδώς, σύμφωνα με αναλυτές που παρακολουθούν τις εξελίξεις στην Κούβα το τελευταίο διάστημα. Η αποτυχία αυτή, αντίθετα, στάθηκε η αφορμή να δυναμώσει το κίνημα αλληλεγγύης προς την Κούβα, στις ΗΠΑ, για την κατάργηση του εμπάργκο.

Η επιχείρηση αυτή στην Κούβα ξεκίνησε όταν οι αντικυβερνητικές οργανώσεις, πλατφόρμες και κινήσεις αποφάσισαν να προχωρήσουν στην οργάνωση της διαδήλωσης για τις 15 Νοεμβρίου «Ν15». Κεντρικό αίτημά τους ήταν αυτό που πρότεινε η πλατφόρμα «Αρχάγγελος»: πολιτικές ελευθερίες και αλλαγή της κυβέρνησης (του καθεστώτος). Οι Κουβανοί μπήκαν στο δίλημμα να επιλέξουν ανάμεσα στον καπιταλισμό και τον σοσιαλισμό. Αυτό το κάλεσμα βρήκε άμεση ανταπόκριση στην αμερικανική και την κουβανική Δεξιά. Όχι όμως και στους Κουβανούς.

 

Αυταπάτες

 

Οι οργανωτές εκτίμησαν πως θα συγκέντρωναν τον ίδιο, ή και ακόμα περισσότερο κόσμο, από αυτόν που διαδήλωσε πριν τέσσερις μήνες. Μια διαδήλωση που ήταν από τις μεγαλύτερες των τελευταίων χρόνων στο νησί. Ο κόσμος βγήκε στους δρόμους για να διαμαρτυρηθεί για τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης, τις τεράστιες ελλείψεις βασικών αγαθών, καθώς και υγειονομικών μέσων για την αντιμετώπιση της πανδημίας του COVID-19. Οι ειδικοί πολιτικοί αναλυτές και μερικοί αμερικανοί πολιτικοί είχαν την αυταπάτη, όπως αποδείχτηκε, πως είχε φτάσει η ώρα και η ευκαιρία, οι διαδηλώσεις να αποτελέσουν την απαρχή των μεγάλων αναταράξεων και ανατροπών. Βουλευτές στην Ουάσιγκτον αμέσως κινητοποιήθηκαν και απειλούσαν για νέες κυρώσεις, από τη μία, και από την άλλη άφηναν ανοιχτό το ενδεχόμενο της οικονομικής ενίσχυσης προς τα μίντια και τις οργανώσεις που αναπτύσσουν έντονη πολιτική δράση κατά της Κούβας –όπως το «Ίδρυμα για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Κούβα» και το «Ίδρυμα μνήμης για τα θύματα του κομμουνισμού». Οι κινήσεις αυτές των ΗΠΑ δεν ήταν άγνωστες στην κυβέρνηση της Κούβας, η οποία είχε απευθυνθεί στους διεθνείς οργανισμούς και στην κοινή γνώμη, καταγγέλλοντας τα σχέδια των ΗΠΑ. Τα σχέδια αυτά θα μπορούσαν, κάλλιστα, να εξυπηρετηθούν από τις διαδηλώσεις της «Ν15», ανεξάρτητα από τις προθέσεις των διοργανωτών, που θα προκαλούσαν εντάσεις και σύγχυση στο εσωτερικό της χώρας. Δηλαδή θα διευκόλυναν τις ΗΠΑ να επέμβουν στα εσωτερικά της. Τα πράγματα, όμως, δεν κύλησαν σύμφωνα με αυτόν τον σχεδιασμό. «Το πρωί της 15ης Νοεμβρίου δεν παρουσιάστηκε καμία ιδιαίτερη κίνηση και, όσο περνούσε η ώρα, “η κατάσταση δεν άλλαζε”: οι μαθητές πήγαν στο σχολείο τους, τα αεροπλάνα με τους τουρίστες προσγειώθηκαν στην Κούβα και η ζωή συνεχίστηκε κανονικά», αναφέρει η Gramma.

Τα μίντια, όμως, ανυπομονούσαν, γιατί δεν είχαν τίποτα να μεταδώσουν. Βρήκαν μια φωτογραφία από τη συγκέντρωση της νεολαίας με τα κόκκινα πουκάμισα στο πάρκο Δον Κιχώτη, όπου παραβρέθηκε και ο γ.γ. του ΚΚ Κούβας, Μιγκουέλ Ντίας Σανέλ. Αυτή τη φωτογραφία ανάρτησαν για να δείξουν «την αντικυβερνητική διαδήλωση»! Γρήγορα, όμως, άλλαξαν τροπάριο και άρχισαν να μιλάνε για την τρομοκρατία που ασκήθηκε, προκειμένου να μην πραγματοποιηθεί η διαδήλωση. Και στη συνέχεια επικεντρώθηκαν στην εξαφάνιση του συγγραφέα Γκαρσία, από τους πρωταγωνιστές της πλατφόρμας «Αρχιπέλαγος», ο οποίος εξαφανίστηκε για ένα 24ωρο. Οι φήμες για την τύχη του οργίαζαν. Το μυστήριο το έλυσε ο ίδιος, όταν παρουσιάστηκε σε κεντρική πλατεία της Μαδρίτης μαζί με τη σύζυγό του. Ο ίδιος, με αεροπλάνο της Iberia, ταξίδεψε χωρίς κάποιος να τον εκβιάσει ή να τον απαγάγει.

 

Οι Κουβανοί θέλουν αλλαγή, αλλά με τους όρους τους

 

Από τον περασμένο Ιούλιο η ηγεσία της Κούβας πήρε το μήνυμα της δυσαρέσκειας των πολιτών και προχώρησε σε μια σειρά από ενέργειες που είχαν θετικά αποτελέσματα στην αντιμετώπιση της πανδημίας και των συνεπειών της οικονομικής κρίσης. Το σοβαρότερο όμως είναι ότι οι Κουβανοί «έχουν συνειδητοποιήσει ότι χρειάζεται αλλαγή, αλλά όχι αυτή που προτείνουν και θέλουν να τους επιβάλουν οι άλλοι», όπως είπε ο γ.γ. του ΚΚ Κούβας.

Μπορεί να μην έγιναν οι διαδηλώσεις στην Κούβα. Έγιναν, όμως, στις μεγάλες πόλεις των ΗΠΑ για τη δημοκρατία στην Κούβα. Εκεί βρέθηκαν αντιμέτωποι με άλλες διαδηλώσεις που κρατούσαν πλακάτ και φώναζαν συνθήματα «κάτω τα χέρια από την Κούβα» και «Κούβα ναι, εμπάργκο όχι». Με τα συνθήματα αυτά διαδήλωσαν στους δρόμους του Μανχάταν, άνδρες και γυναίκες, νέοι και ηλικιωμένοι, λευκοί και έγχρωμοι. Όλοι αυτοί απεικόνιζαν τις μεγάλες διαφορές της πολυεθνικής εργατικής τάξης των ΗΠΑ, που την ενώνει όμως ο αγώνας για τη διεθνή αλληλεγγύη, όπως έγραψε η εφημερίδα «Εργαζόμενος Λαός». «Η αλληλεγγύη αυτή είναι αναγκαία για τους Κουβανούς που έχουν μπροστά τους έναν δύσκολο δρόμο γεμάτο προκλήσεις που προέρχονται από το εξωτερικό της χώρας», είπε ο γ.γ. του ΚΚ Κούβας.

Μπάμπης Κοβάνης Περισσότερα Άρθρα
Πρόσφατα άρθρα ( Λατινική Αμερική )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet