Η έμφυλη βία αποτελεί διαχρονικά παγκόσμια μάστιγα. Από την αρχή της πανδημίας COVID-19 έλαβε εκρηκτικές διαστάσεις, με αποτέλεσμα πλέον να μιλάμε για μία παράλληλη «σιωπηρή πανδημία» που βιώνουν εκατοντάδες χιλιάδες γυναίκες και παιδιά σε όλον τον κόσμο.

Τα στοιχεία είναι σκληρά και ιδιαίτερα ανησυχητικά. Μία στις τρεις γυναίκες έχει υπάρξει θύμα κακοποίησης και μία στις πέντε έχει υποστεί ενδοσυντροφική βία. Όμως δύο στις τρεις δεν προχωρούν σε καταγγελία. Πίσω από αυτό το «σπιράλ της Σιωπής», όπως το ονομάζουμε, βρίσκεται ο φόβος, ο εκβιασμός και οι απειλές που δέχεται το θύμα από τον κακοποιητή, η απόγνωση λόγω της οικονομικής εξάρτησης, η πίεση από το περιβάλλον για τον κοινωνικό στιγματισμό, ο δισταγμός και η έλλειψη εμπιστοσύνης στις αρχές.

Η τραγική αυτή κατάσταση επιδεινώθηκε μέσα στην πανδημία, με τον υποχρεωτικό εγκλεισμό στο σπίτι. Τα δηλωμένα περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας αυξήθηκαν έως και 60% σε ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες και αποδείχθηκαν ανεπαρκείς οι μηχανισμοί πρόσβασης των θυμάτων σε έγκαιρη προστασία, καθολική υποστήριξη και στη δικαιοσύνη.

Όμως και μετά την άρση των περιορισμών στην κυκλοφορία, οι κακοποιητές που ένιωσαν ότι χάνουν την εξουσία και τον έλεγχο, αντιδρούν ακόμη πιο βίαια και ακραία. Και αυτό αντανακλάται στη θλιβερή λίστα των γυναικοκτονιών και παιδοκτονιών σε όλη την Ευρώπη τη φετινή χρονιά, που διαρκώς μεγαλώνει, αλλά και στον εξοργιστικό αριθμό των 16 γυναικοκτονιών στην Ελλάδα μέσα στους 11 τελευταίους μήνες.

Πρόκειται για ένα πολύ κρίσιμο ζήτημα, για το οποίο ως εισηγήτρια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου έχω πιέσει και έχω προωθήσει μία σειρά από παρεμβάσεις, βάζοντας στο επίκεντρο όχι μόνο τις γυναίκες αλλά και τα παιδιά θύματα της ενδοσυντροφικής βίας.

Ήδη με την έκθεση-ψήφισμα που κατάρτισα ως εισηγήτρια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τον «Αντίκτυπο της ενδοσυντροφικής βίας και των δικαιωμάτων επιμέλειας στις γυναίκες και τα παιδιά», ζητούμε ρητά να εκδώσει η Κομισιόν μία ολιστική οδηγία για να δημιουργηθεί το πρώτο ολοκληρωμένο θεσμικό πλαίσιο καταπολέμησης της έμφυλης βίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και να εξαλειφθούν οι σημερινές στρεβλώσεις και κενά στη νομοθεσία που υπονομεύουν θεμελιώδη δικαιώματα των γυναικών και παιδιών. Η Έκθεσή μου αυτή, μετά την υπερψήφισή της με συντριπτική πλειοψηφία στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου τον περασμένο Οκτώβριο, κατατέθηκε στην Κομισιόν για να συμπεριληφθεί στην έκδοση επικείμενης οδηγίας για την έμφυλη βία, η οποία ωστόσο καθυστερεί αδικαιολόγητα.

Ένα από τα βασικά ζητούμενα της Έκθεσής μου είναι να κυρωθεί και να εφαρμοστεί άμεσα η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης από όλα τα κράτη-μέλη και από την ίδια την ΕΕ. Μέχρι στιγμής έχει υπογραφεί μόνο από 21 κράτη-μέλη. Παρότι η Σύμβαση αποτελεί το πρώτο διεθνώς δεσμευτικό νομικό κείμενο για την πρόληψη και αντιμετώπιση της έμφυλης βίας και την τιμωρία των δραστών, η μη ολοκλήρωση της επικύρωσής της οφείλεται σε απόπειρες περιορισμού της προόδου από ορισμένα κράτη-μέλη, στις οποίες η ΕΕ οφείλει να δώσει δραστική απάντηση.

Με την έκθεσή μου, όπως επίσης και με δεύτερο ψήφισμα, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζητά να ενταχθεί η έμφυλη βία στην λίστα των εγκλημάτων της ΕΕ, Eurocrimes, ως νέος τομέας εγκληματικότητας που να περιλαμβάνεται στον κατάλογο του άρθρου 83 παράγραφος 1 της Σύμβασης Λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτή η ένταξη ζητούμε να αποτελέσει τη νομική βάση ώστε, συμπληρωματικά με τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης, να υιοθετηθεί το αναγκαίο πλαίσιο για τη μηδενική ανοχή στην έμφυλη βία. Πρόσφατα, μάλιστα, συνυπέγραψα και την επιστολή του Ευρωπαϊκού Λόμπι Γυναικών προς την πρόεδρο της Κομισιόν Ούρσουλα Φον ντερ Λάιεν και τις αρμόδιες επιτρόπους για την άμεση έκδοση της κοινοτικής οδηγίας.

Ασκούμε πίεση για να εφαρμοστούν ολοκληρωμένες πολιτικές και πιο ισχυρά μέτρα για την προστασία των θυμάτων, μεταξύ άλλων με την εξασφάλιση της πρόσβασής τους σε επαρκείς δομές στέγασης και υπηρεσίες άμεσης νομικής, ιατρικής και ψυχολογικής στήριξης, την οικονομική ενδυνάμωσή τους, και την υποχρεωτική εκπαίδευση του προσωπικού όλων των υπηρεσιών που διαχειρίζονται περιστατικά έμφυλης βίας

Τέλος, δίνουμε ιδιαίτερο βάρος στην ανάδειξη της διάστασης της έμφυλης βίας στο διαδίκτυο, που είναι προέκταση της έμφυλης βίας εκτός διαδικτύου. Η σημερινή ευρωπαϊκή νομοθεσία στερείται των αναγκαίων μηχανισμών για την αντιμετώπιση της διαδικτυακής βίας με έμφυλο πρόσημο. Λείπει ένας εναρμονισμένος ορισμός της και σε εθνικό επίπεδο μεταξύ των κρατών-μελών εφαρμόζονται διαφορετικές προσεγγίσεις, με αποτέλεσμα να προκαλούνται μεγάλες ανισότητες και κατακερματισμός στην προστασία των θυμάτων. Ως εισηγήτρια της The Left κατέθεσα 38 τροπολογίες στο σχέδιο της νομοθετικής έκθεσης των δύο αρμοδίων επιτροπών για τα δικαιώματα των γυναικών FEMM και Πολιτικών Ελευθεριών, LIBE, ώστε η Κομισιόν και τα κράτη-μέλη να υιοθετήσουν μέτρα, πολιτικές και δεσμευτική νομοθεσία που να αντιμετωπίζουν ολιστικά όλες τις μορφές της έμφυλης βίας.

Έλενα Κουντουρά Η Έλενα Κουντουρά είναι ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ- Προοδευτική Συμμαχία και μέλος της Επιτροπής Μεταφορών και Τουρισμού και της Ειδικής Επιτροπής για την τεχνητή νοημοσύνη στην ψηφιακή εποχή. Περισσότερα Άρθρα
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet