Παρά το γεγονός ότι απομένουν ακόμα αρκετά διαδικαστικά ζητήματα να λυθούν, που αποτελούν σημείο τριβής μεταξύ των υποψηφίων στην Κεντρική Εφορευτική Επιτροπή, οι συνεδριάσεις της έχουν πάψει να δίνουν τον τόνο στην κούρσα διαδοχής του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Οι υποψήφιοι καλούνται, πλέον, να αναμετρηθούν με ερωτήματα που έχουν να κάνουν με την πολιτική φυσιογνωμία του κόμματος και το ιδεολογικό στίγμα που αυτό θα εκπέμπει την επόμενη περίοδο, χωρίς μέχρι στιγμής να πείθουν με τις τοποθετήσεις τους.

Πολιτική αμηχανία

Οι περισσότεροι από τους υποψηφίους έχουν θέσει ως κριτήριο για την επιλογή του επόμενου προέδρου, την ικανότητά του να οδηγήσει τη Νέα Δημοκρατία στη νίκη, όποτε και αν γίνουν οι επόμενες εκλογές. Ποιος, όμως, είναι ο δρόμος για την επαναφορά της στην κυβέρνηση; Ποιο είναι το πολιτικό στίγμα και οι αιχμές της αντιπαράθεσης με το ΣΥΡΙΖΑ;
Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης μοιάζει αυτή την περίοδο ανίκανο να δώσει μια απάντηση σ’ αυτά τα ερωτήματα. Η κοινά συμφωνημένη απ’ όλους τους υποψηφίους τακτική της ΝΔ, μετεωρίζεται μεταξύ της επιθυμίας να δικαιωθεί για τη νεοφιλελεύθερη συνταγή εξόδου από την κρίση και της προσχηματικής καταψήφισης των μέτρων της νέας συμφωνίας. Καταδεικνύεται έτσι ότι η, έστω και αναγκαστική, υιοθέτηση από τον ΣΥΡΙΖΑ πολιτικών που διαφορετικά θα αποτελούσαν την πολιτική σημαία της ΝΔ, αφαίρεσε απ’ αυτή ζωτικό χώρο, που δεν έχει καταφέρει να ανακτηθεί. Από την άλλη, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης δείχνει απρόθυμο να ανταποκριθεί στις πολιτικές πρωτοβουλίες της κυβέρνησης, καταψηφίζοντας το νομοσχέδιο για τα ΜΜΕ, που διστακτικά προσπαθεί να ανοίξει μέτωπο κατά του βασικότερου, ίσως, πυλώνα διαπλοκής στην ελληνική κοινωνία.
Η επίκληση, εξάλλου, στα εθνικά θέματα, με αφορμή την ονομασία της ΠΓΔΜ, δεν φαίνεται ικανή να αποτελέσει αποτελεσματικό αντίβαρο, καθώς η επιλογή της ΝΔ να αφήσει πίσω της την περίοδο Σαμαρά μοιάζει οριστική. Ενδεικτική προς αυτή την κατεύθυνση, είναι η δήλωση του Β. Μεϊμαράκη από την Ισπανία σχετικά με την αντιμετώπιση των προσφυγικών ροών, αναγνωρίζοντας την ανθρωπιστική τους διάσταση.

Στο περιθώριο

Την εβδομάδα που ολοκληρώθηκε, και οι τέσσερις υποψήφιοι συμμετείχαν στις διαδικασίες του εκλογικού συνεδρίου του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, διαπιστώνοντας ότι η Νέα Δημοκρατία, λόγω της μεταβατικής κατάστασης στην οποία βρίσκεται, έχει μειωμένες δυνατότητες παρέμβασης στην ευρωπαϊκή της οικογένεια. Η απροθυμία της να στηρίξει τα μνημονιακά νομοσχέδια, έχει προκαλέσει τη δυσφορία των εταίρων της, οι οποίοι φαίνονται απρόθυμοι να τη συνδράμουν αυτή την περίοδο. Ενδεικτικό είναι ότι μόνο οι Ισπανοί εκφράστηκαν με θερμά λόγια για το αδερφό ελληνικό κόμμα, έχοντας φυσικά το βλέμμα τους στραμμένο στις δικές του επικείμενες εθνικές εκλογές. Χαρακτηριστικό της περιθωριοποίησης της ΝΔ είναι η καταψήφιση τροπολογίας της, που επεδίωκε να μην υπάρχει σφοδρή κριτική για την Ελλάδα σε ότι αφορά στην αξιοποίηση των κονδυλίων, που της έχουν δοθεί για την αντιμετώπιση των προσφυγικών ροών.

Φόβοι και χαμηλές προσδοκίες

Ιστορικά στελέχη του κόμματος εκφράζουν σε συνεντεύξεις τους ανησυχία για την ενότητα του κόμματος, αλλά και την απογοήτευσή τους για την απουσία πολιτικού νοήματος και ιδεολογικού στίγματος στην εκλογική διαδικασία μέχρι τώρα. Η κριτική επικεντρώνεται στην επιλογή να γίνει πρώτα η εκλογή προέδρου και μετά το συνέδριο που θα καθορίσει την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας, καθώς έτσι αποπολιτικοποιείται η διαδικασία.
Χαμηλές προσδοκίες φαίνεται να έχει και ο σοβαρός αστικός τύπος, τον οποίο απασχολεί η έλλειψη μια ιδεολογικής πλατφόρμας που θα υπερβεί την εφαρμογή των μνημονίων και θα συγκροτήσει τη μεγάλη κεντροδεξιά φιλελεύθερη παράταξη.
Οι μέχρι τώρα αναφορές των υποψηφίων στον τομέα αυτό δεν κρίνονται ικανοποιητικές. Η συνεχής επίκληση του Απ. Τζιτζικώστα στο... νεότερο που θα αντικαταστήσει το νέο, οι κοινές αναφορές όλων των υποψηφίων (ακόμα και του Αδ. Γεωργιάδη) στη μεγάλη κεντροδεξιά παράταξη και στον κοινωνικό φιλελευθερισμό. Οι, ομολογουμένως, πιο συγκροτημένες αναφορές του Κυριάκου Μητσοτάκη στο μεταρρυθμιστικό κέντρο και το νεοφιλελεύθερο υπόδειγμα από την άλλη και οι αποσπασματικές αναφορές των υποψηφίων στην οργανωτική ανασυγκρότηση, χωρίς αναφορά στο ιδεολογικό και πολιτικό σχέδιο που αυτή θα εξυπηρετεί, δείχνουν να μη συγκινούν ικανό αριθμό πολιτών, ώστε το κόμμα να ανοίξει στην κοινωνία και η εκλογή να γίνει από μια βάση ευρύτερη από την κομματική.

Όλοι εναντίον όλων

Η Νέα Δημοκρατία είχε ανέκαθεν σεβαστές επετηρίδες και ιεραρχίες, ενώ πολύ μεγάλη επιρροή ασκούσαν και οι δυο ισχυρές πολιτικές οικογένειες (Καραμανλή και Μητσοτάκη). Η ισχύς των οικογενειών αυτών έχει μειωθεί και οι παλιές συμμαχίες έχουν σπάσει, επιτείνοντας την καχυποψία. Σταθερές δεκαετιών αναιρούνται, γεγονός τραυματικό για ένα συντηρητικό δομικά κόμμα, που περνά μια μεγάλη κρίση πολιτικής ταυτότητας. Η οικογένεια Καραμανλή επιθυμεί να επιβεβαιώσει την κυριαρχία της, ενώ η οικογένεια Μητσοτάκη φαίνεται μουδιασμένη μπροστά στις προσωπικές φιλοδοξίες τόσο της Ντ. Μπακογιάννη και του Κ. Μητσοτάκη, αλλά και του νεότερου Κ. Μπακογιάννη. Ταυτόχρονα, μια νέα γενιά επιθυμεί να εισβάλει στο προσκήνιο, μέσω του Απ. Τζιτζικώστα, αμφισβητώντας την ιδιοκτησία του κόμματος. Ιδέα που φαίνεται ελκυστική και στον ανέκαθεν ανάδελφο Αντ. Σαμαρά, οξύνοντας μια δεύτερη μάχη, γενεών αυτή τη φορά, που αφορά και στη σύνθεση του πολιτικού προσωπικού. Η επικράτηση του Β. Μεϊμαράκη (που στηρίζει ο Κ. Καραμανλής) θα σημάνει την παραμονή στο πολιτικό γίγνεσθαι μιας γενιάς μεγάλων ηλικιακά στελεχών, κάτι που δεν θα συμβεί σε περίπτωση που κερδίσει ο Απ. Τζιτζικώστας. Όποιος και αν είναι ο νικητής, το βέβαιο είναι ότι αυτή η εκλογική διαδικασία είναι το πρώτο επεισόδιο στην επίλυση της κρίσης που περνά το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Πέτρος Κοντές
Πρόσφατα άρθρα ( Πολιτική )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2020 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet