Ζούμε σε ρευστούς, αμφίβολους καιρούς. Σε καιρούς όπου το κοινωνικό καταλύεται, η κοινότητα μεταμορφώνεται και όποιες δυνάμεις αντίστασης δεν μοιάζουν προς το παρόν ικανές να στρέψουν τα γεγονότα προς την κατεύθυνση που θα επιθυμούσαν. Στην εποχή της μεγάλης αμφιβολίας το κέντρο βάρους μετατοπίζεται και όλα αλλάζουν. Βρισκόμαστε μπροστά σε μια πολλαπλή μεταμόρφωση με πολλαπλές επιταχύνσεις, με τους καιρούς να τρέχουνε μπροστά μας, αδυνατώντας να φτάσουμε σε κάποιο συμπέρασμα, ακόμα περισσότερο αδυνατώντας να το διαμορφώσουμε. Η οικονομική κρίση από την οποία βγήκαμε με όλο το πολιτικό, κοινωνικό και συμβολικό κόστος που αυτή είχε, η παρατεταμένη περίοδος της καραντίνας με τον περιορισμό, την καταστολή και τον φόβο να συμπιέζουν την κοινωνία, η κατάρρευση του δημοσίου τομέα στην υγεία και την εκπαίδευση και η νέα κρίση της ακρίβειας και της εξαθλίωσης που είναι ήδη εδώ, περιγράφουν μια πολλαπλή πολιορκία. Μια πολιορκία που μεταμορφώνει την κοινωνία συμπιέζοντάς την, φέρνοντας στην επιφάνεια νέες σχέσεις εξουσίας και εκμετάλλευσης, μεγεθύνοντας συνθήκες, κάνοντας ορατό αυτό που παλαιότερα λειτουργούσε στις σκιές.

Σε αυτό το ρευστό πλαίσιο ανακατάταξης και αναδιαμόρφωσης πρέπει να ειδωθεί το πρόσφατο περιστατικό εισβολής στο θέατρο και προσπάθειας ματαίωσης κωμικής θεατρικής παράστασης. Πιο συγκεκριμένα την προηγούμενη εβδομάδα ομάδα ατόμων καθοδηγούμενα από την τηλεπερσόνα Σάσα Σταμάτη προσπάθησαν να σταματήσουν την παράσταση stand-up του Χριστόφορου Ζαραλίκου στο θέατρο «Τζένη Καρέζη». Ο λόγος ήταν πως ο κωμικός σατίριζε τον Βαγγέλη Μαρινάκη. Στο σημείο που ακούστηκε η ατάκα για τον επιχειρηματία, η ομάδα άρχισε να φωνάζει, ανέβηκε πάνω στη σκηνή, απαίτησε εξηγήσεις από τον κωμικό και ουσιαστικά απαίτησε τη ματαίωση της παράστασης. Το κοινό αντέδρασε, ο κωμικός δεν δέχτηκε να σταματήσει, οι τραμπούκοι απομακρύνθηκαν και η παράσταση τελικά συνεχίστηκε.

Αυτό που είναι χαρακτηριστικό και συμπληρώνει το γεγονός, είναι οι αντιδράσεις. Τα πολιτικά κόμματα καταδίκασαν το περιστατικό, αλλά δεν έγινε το ίδιο και από το υπουργείο Πολιτισμού, που μέχρι σήμερα δεν έχει βγάλε κάποια ανακοίνωση. Όπως ήταν αναμενόμενο η είδηση δεν αναφέρθηκε από κανένα τηλεοπτικό μέσο ενημέρωσης, ενώ θάφτηκε και από μια σειρά εφημερίδων μεγάλης κυκλοφορίας.

Πρέπει να δούμε το συγκεκριμένο περιστατικό ως μια προσπάθεια επίδειξης δύναμης στον δημόσιο λόγο. Ως ένα περιστατικό που δεν προσπαθεί να κρυφτεί, αλλά ατύπως διαφημίζει τον εαυτό του. Όχι από τις κυρίαρχες πηγές (οι οποίες αρέσκονται κυρίως στην απόκρυψη), αλλά κυρίως από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Με τον τρόπο αυτό, μια είδηση μπορεί να είναι ορατή κα διατρανώνει τον εαυτό της ως προειδοποίηση σε οποιονδήποτε στέκει απέναντί της και ταυτόχρονα να μένει σε μια παράλληλη αφάνεια που θα έφερνε την αποδοκιμασία της.

Μέσα στο αρχικό πλαίσιο που περιγράψαμε κάθε επίδειξη εξουσίας λειτουργεί ως συμβολική κατοχύρωσή της. Και πιο συγκεκριμένα, είναι η πρώτη ίσως φορά στη Μεταπολίτευση που βιώνουμε συνθήκες τέτοιας απόλυτης μονοφωνίας στην πληροφορία. Το μονοπώλιο αυτό της ενημέρωσης είναι κομμάτι της πολιορκίας που περιγράψαμε στην αρχή. Ή, πιο σωστά, βασικό δομικό της χαρακτηριστικό μαζί με την καταστολή και την κατάρρευση της δημόσιας σφαίρας. Μια ιδιωτική πρωτοβουλία λογοκρισίας δεν περιγράφει μια προσωπική δυσαρέσκεια. Πολύ περισσότερο περιγράφει το όριο του επιτρεπτού, αλλά ακόμη περισσότερο αυτόν που διαχειρίζεται το όριο και αυτόν που ασκεί εξουσία. Τον τρόπο που την αντιλαμβάνεται παρακάμπτοντας κάθε νομιμότητα ή κάθε ενδεχόμενο ουσιαστικής αποδοκιμασίας.

Και η χώρα μοιάζει να τρέχει χωρίς φρένα, με τα κλειδιά δανεισμένα σε επιχειρηματίες και μεγιστάνες του μονοπωλίου. Και κάπου εδώ στον δρόμο αρχίζουν οι στροφές και η ώρα των μεγάλων γκρεμών…

Θωμάς Τσαλαπάτης tsalapatis.blogspot.com Περισσότερα Άρθρα
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet