Φερνάντα Μελτσόρ, «Η εποχή των τυφώνων», μετάφραση: Αγγελική Βασιλάκου, εκδόσεις Δώμα, 2021

 

«Γεννήθηκα το 1982, σε μια από τις χειρότερες κρίσεις του Μεξικού. Παιδί έφτιαχνα κόμικς, συνήθως σχεδίαζα σκηνές από τον πόλεμο του Κόλπου που με άγχωνε. Στα 11, 12 διάβαζα ένα βιβλίο τη βραδιά. Ήξερα τι σημαίνει να βρίσκεσαι στον δρόμο και στα καλά καθούμενα να πλακώνει η αστυνομία, να σου κάνει σωματική έρευνα και άμα έχεις κάνα τσιγαριλίκι να βρίσκεσαι στη στενή, αφού σε έχουν ξυλοφορτώσει πρώτα άσχημα. Μια από τις εντονότερες μνήμες της εφηβείας μου είναι η άγρια αστυνομική καταστολή… συνειδητοποίησα ότι το χειρότερο έγκλημα στο Μεξικό ήταν: να είσαι νέος, να έχεις ιδέες και να θέλεις ν’ αλλάξεις τον κόσμο».

Είναι η Φερνάντα Μελτσιόρ, συγγραφέας απ’ τις σημαντικότερες σύγχρονες φωνές της Λατινικής Αμερικής. «Η εποχή των τυφώνων» δεν περιγράφει το φαινόμενο της φύσης αλλά της κοινωνίας με την απίστευτη σκληρότητα που διατρέχει τις φλέβες της πατρίδας της. Αφηγείται με τη δύναμη του τυφώνα τον βίο των κολασμένων της Γης – του απόπατου. Εκεί όπου οι άνθρωποι παλεύουν να υπάρξουν ακόμη μια ημέρα. Πράγμα όχι πάντοτε κατορθωτό: ο φακός εστιάζει σε ασήμαντες κοινότητες –Βίγια, Λα Ματόσα, Σιουδάδ δε Βάγιε– και πιο μέσα στις γειτονιές των καταφρονεμένων. Όλα εξελίσσονται γύρω από την καλύβα της Μάγισσας, μιας τραβεστί που δίνει συμβουλές στις γυναίκες για αρρώστιες, γέννες και ερωτικές σχέσεις, ενώ οργανώνει νύχτες οργίων με νεαρούς. Η δολοφονία της αποτελεί θρυαλλίδα σειράς γεγονότων. Εμπλέκονται ο Λουίσμι, ο Μπράντο και ο Μούνφα. Εικόνες απογειώνονται στο πυρετικό γράψιμο της Μελτσόρ: χωρίς ανάσα κοιτάμε τις χαμοζωές των εμπλεκόμενων και είμαστε μαζί μέσα στον βούρκο των καταραμένων, με την ωμή βία και την ακραία γλώσσα να διαποτίζουν το χαρτί: «Στα βιβλία μου περιγράφω το σύμπαν των χαρακτήρων που βιώνουν μια υλική, ηθική και πνευματική ένδεια με δικά τους λόγια, για να σοκάρω τον αναγνώστη· να τον εμπλέξω και, γιατί όχι, να τον κάνω να νιώσει ακόμα και ενοχή». Χωρίς ίχνος μελό, χωρίς οίκτο, η Μελτσόρ μιλάει για την 13χρονη Νόρμα που μένει έγκυος με τον πατριό της, τον Πελέ, όμως, είναι αληθινά ερωτευμένη με τον χαπάκια Λουίσμι, για την Τσαμπέλα, γυναίκα του Μούνφα, τις κουτσομπόλες αδελφές Γκουέρας, τους διεφθαρμένους μπάτσους. Έναν μικρόκοσμο όπου η καθημερινή άγρια παραβατικότητα είναι τρόπος ζωής – μια στιγμή χαλάρωσης και σε κατασπαράζουν. Η Μελτσόρ σημειώνει πως, «στην Εποχή των τυφώνων, η ωμότητα της γλώσσας ήταν μια απόφαση τόσο αισθητική όσο και πολιτική.»

Αντώνης Ν. Φράγκος Περισσότερα Άρθρα
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet