Η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας (ΕΤΕ) αποτελεί τον ιστορικότερο και έναν από τους πιο συστημικούς πυλώνες του χρηματοπιστωτικού συστήματος της χώρας μας. Είναι η μακροβιότερη τράπεζα, που ιδρύθηκε το 1841, μόλις 11 χρόνια από την ίδρυση του ελληνικού κράτους το 1830. Η ΕΤΕ ταυτίστηκε εν γένει με τη λειτουργία του ελληνικού χρηματοπιστωτικού συστήματος, και εν δυνάμει εκσυγχρονίζοντας και συμβάλλοντας τα μέγιστα στον εκχρηματισμό της ελληνικής οικονομίας. Για να κατανοήσουμε την ταύτισή της με το ελληνικό κράτος και τους πολίτες του, αρκεί να υπενθυμίσουμε ότι η κεντρική Τράπεζα της Ελλάδος (ΤτΕ), παρόλο που δεν είχε εμπορικό χαρακτήρα, ιδρύθηκε περίπου ενενήντα χρόνια αργότερα, το 1927, και λειτούργησε το 1928, με την ΕΤΕ να λειτουργεί έως τότε αντ’ αυτής, Και δεν είναι μόνο αυτό, αλλά παρά την ανάπτυξη και άλλων τραπεζών συνέχισε να απολαμβάνει την εμπιστοσύνη του κόσμου.

Το 1966, με διοικητή τον Γεώργιο Μαύρο, η ΕΤΕ, στο πλαίσιο του εορτασμού των 125 χρόνων από την ίδρυσή της, δημιούργησε ένα μορφωτικό-πολιτιστικό ίδρυμα με σκοπό να συμβάλει στην ανάπτυξη των γραμμάτων, των επιστημών και των καλών τεχνών. Και πράγματι το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης (ΜΙΕΤ) συστάθηκε με το Διάταγμα 311 της 1ης Απριλίου 1966. Έκτοτε και υπό φωτεινές διοικήσεις το ίδιο το ΜΙΕΤ έγινε συνώνυμο πολιτιστικής παραγωγής και κυρίως εκδοτικής. Οι εκδόσεις του ΜΙΕΤ δεν είχαν τον ανταγωνιστικό χαρακτήρα άλλων εμπορικών εκδοτικών οίκων (χωρίς να μειώνουμε την προσφορά τους), προσφέροντας το πλεονέκτημα εξαιρετικά και αψεγάδιαστα επιμελημένων βιβλίων που ταυτόχρονα αποτελούσαν κλασικά ή μετέφεραν στη χώρα μας νέες τάσεις από τον κόσμο του πνεύματος και της επιστήμης.

Όλη αυτή την τεχνογνωσία οι άνθρωποι του ΜΙΕΤ αποφάσισαν στην αρχή της δεκαετίας του 2000 να τη διαδώσουν σε όσους επιθυμούσαν και μπορούσαν να ανταποκριθούν στις απαιτητικές ανάγκες ενός διετούς σεμιναρίου που ονομάστηκε «Α’ Εργαστήρι Επιμελητών Εκδόσεων», που ο γράφων είχε τη χαρά και την τιμή να επιλεγεί μετά από μια δύσκολη και υψηλών προδιαγραφών διαδικασία επιλογής. Aπό το 2003 και για 18 χρόνια αυτό το εργαστήρι μόρφωνε στην κυριολεξία νέους ανθρώπους που θα έβγαιναν στην παραγωγή που είχε σχέση με τον εκδοτικό χώρο συνολικά.

Ανεξαρτήτως των όσων έχουν δει το φως της δημοσιότητας σχετικά με τη λειτουργία συνολικά του ΜΙΕΤ, που είναι εσωτερικό ζήτημα του τραπεζικού ομίλου, και αντιλαμβανόμενοι τους δύσκολους καιρούς για την ελληνική οικονομία και τις πιέσεις που δέχονται εδώ και χρόνια οι ελληνικές τράπεζες, είναι απόλυτα κατανοητή η ανάγκη για ανακατευθύνσεις και αναπροσανατολισμούς που σχετίζονται με τον εγχώριο και παγκόσμιο ανταγωνισμό. Σε αυτό το πλαίσιο, ωστόσο, οφείλουμε ίσως να αναστοχαστούμε ότι ακόμη και μέσα σε αυτό τον σκληρό κόσμο των αριθμών, ένα τόσο καλό «προϊόν», όπως το Εργαστήρι Επιμελητών Εκδόσεων, που διαμορφώνει «τεχνοκράτες» της γλώσσας και του πολιτισμού αξίζει να διασωθεί ως διαχρονική προσφορά στον τομέα της Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης και ως ένα από τα ζωντανά μέλη ενός οργανισμού, του ΜΙΕΤ, που ταυτίζεται με την άρρηκτη σχέση της ΕΤΕ με την επαγγελματική και πολιτιστική αριστεία.

Δημήτρης Στεμπίλης Περισσότερα Άρθρα
Tags:
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet