Ήταν αναμενόμενο. Μετά την ανάδειξη του Νίκου Ανδρουλάκη στην προεδρία του ΚΙΝΑΛ, οι διάφοροι δημοσκοπικοί τσελεμεντέδες* είδαν αυτό που θέλουν να δούμε όλοι εμείς οι υπόλοιποι: τα ποσοστά του ΚΙΝΑΛ να απογειώνονται. Σε λιγότερο από μία εβδομάδα μετά τις εσωκομματικές εκλογές, στα «Νέα» της Παρασκευής 17 Δεκεμβρίου, είδε το φως της δημοσιότητας, υπό τον ασυγκράτητα ενθουσιώδη τίτλο «Σαρώνει το ΚΙΝΑΛ», μια ανίχνευση της πρόθεσης ψήφου από την εταιρεία MRB, σύμφωνα με την οποία το ΚΙΝΑΛ έχει την επιδοκιμασία του 13,5% των ψηφοφόρων (τουτέστιν 5,4 ποσοστιαίες μονάδες πάνω από 8,1% των εθνικών εκλογών του 2019), έναντι 19,7% του ΣΥΡΙΖΑ (τουτέστιν κατακρήμνιση 11,83 ποσοστιαίων μονάδων από το ύψος του 31,53% του 2019). Οι 23,43 ποσοστιαίες μονάδες διαφοράς του 2019 συρρικνώθηκαν «εν μία νυκτί» σε 6,20%…

Τρία εικοσιτετράωρα αργότερα, την περασμένη Δευτέρα, το κύριο άρθρο της ίδιας εφημερίδας κατέθετε την «ανάγνωση» του εν λόγω δημοσκοπικού ευρήματος από τον όμιλο Μαρινάκη, για να υποδείξει, εμμέσως πλην σαφώς, στον νέο πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ τη ρότα που πρέπει να ακολουθήσει, αν θέλει να έχει τη στήριξή του: «Για πρώτη φορά, στον δείκτη της πρόθεσης ψήφου, το Κίνημα Αλλαγής πλησιάζει τον ΣΥΡΙΖΑ σε απόσταση αναπνοής. Στην πραγματικότητα, ακόμα κι αν πρόκειται για ενθουσιασμό της στιγμής για τον άγνωστο ακόμα Νίκο Ανδρουλάκη, το συμπέρασμα δεν παύει να είναι το ίδιο. Αυτή είναι η πιο σημαντική ευκαιρία της ελληνικής Κεντροαριστεράς να ανακαταλάβει τη θέση της στον πολιτικό χάρτη».

Παραλλαγές του ίδιου μηνύματος εξέπεμψε στη νέα ηγεσία του ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ σύμπασα η χορεία των αρθρογράφων που συνέβαλαν όλα αυτά χρόνια να χτιστεί το αντιΣΥΡΙΖΑ μέτωπο. Που για να μην αποδομηθεί, θα συνεχίσουν να αλιεύουν από τις δημοσκοπήσεις επιχειρήματα που ξέρουν ότι είναι ρηχά και το κέρδος τους εφήμερο.

Όπως το ξέρει και ο Νίκος Ανδρουλάκης. Που γνωρίζει ότι τον Νοέμβριο του 2017, αμέσως μετά τις εσωκομματικές εκλογές που ανέδειξαν τη Φώφη Γεννηματά στη θέση του προέδρου, υπήρξε δημοσκόπηση, της MRB και αυτή, που έδινε στο ΚΙΝΑΛ ποσοστό 14,5%. Γνωρίζει ότι ακολούθησαν και άλλες, άλλων δημοσκοπικών εταιρειών, όλες επίμονα κολλημένες στα πέριξ του 13%. Κι επίσης γνωρίζει την απάντηση που έδωσαν στις δημοσκοπήσεις εκείνες οι κάλπες του 2019: 8,10% για το ΚΙΝΑΛ.

Το 8,10% ήταν, σε σημαντικό βαθμό, αποτέλεσμα του μείγματος δύο παράλληλων, αλλά ασύμβατων μεταξύ τους πολιτικών στοχεύσεων, προκειμένου να υπηρετηθούν οι εσωκομματικές ισορροπίες. Αφενός, «η αυτονομία του χώρου μέσω της πολιτικής των ίσων αποστάσεων», ως κεντρική γραμμή που, υποτίθεται, προσέδιδε στο ΚΙΝΑΛ αναγνωρισιμότητα, διακριτή ιδεολογική και πολιτική ταυτότητα, και, αφετέρου, η επιδίωξη της «στρατηγικής ήττας του ΣΥΡΙΖΑ», μια γραμμή ουσιαστικά απομάκρυνσης του ΚΙΝΑΛ από το ευρύτερο προοδευτικό φάσμα, στην οποία γραμμή οι ψηφοφόροι έδωσαν τη δέουσα απάντηση στις κάλπες του 2019.

Ο Νίκος Ανδρουλάκης θα κάνει καλό ξεκίνημα αν σκεφτεί δύο φορές πριν επαναπαυθεί στο ίδιο ή σε παρόμοιο μείγμα πολιτικής, έστω ενισχυμένο τώρα με την προβολή του ίδιου ως προσωποποίηση της ανανέωσης του κεντρώου χώρου και, κυρίως, ως ικανό αντίβαρο στον Αλέξη Τσίπρα. Ήδη φιλοτεχνούν το πορτραίτο του Ανδρουλάκη αντιΤσίπρα. Αποπνέει «γραμμή στρατηγικής ήττας του ΣΥΡΙΖΑ».

Η προσωπική διαδρομή του Νίκου Ανδρουλάκη στο ΠΑΣΟΚ δείχνει οργανωτικές ικανότητες, γνώση της κατανομής δυνάμεων εσωκομματικά, ικανότητα τακτικών χειρισμών. Μένει να φανεί αν διαθέτει και ικανότητες στρατηγικής αντιμετώπισης των προκλήσεων στις οποίες θα κληθεί να απαντήσει το αμέσως επόμενο διάστημα, εν όψει της επιταχυνόμενης φθοράς της ΝΔ, αλλά και των ανεπαρκειών του ΣΥΡΙΖΑ–ΠΣ, τις οποίες η Κουμουνδούρου επιχειρεί να υπερκεράσει δυναμικά, θέτοντας επιτακτικά ζήτημα εκλογών άμεσα.

Και εδώ προκύπτει κάτι σημαντικό, στο οποίο ο νέος πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ –παρά τη διαδρομή του στο στίβο της πολιτικής, που δεν είναι πλέον μικρή– δεν έχει περγαμηνές να επιδείξει: η παραγωγή προγραμματικού λόγου.

Ο Νίκος Ανδρουλάκης θα κριθεί από δύο προαπαιτούμενα. Από το αν θα μπορέσει να παράγει, ως τρίτη δύναμη, προγραμματικές θέσεις υπέρτερες των δύο άλλων, προτάσεις ικανές να δώσουν στο κόμμα του τη διακριτή ιδεολογική και πολιτική ταυτότητα που έχασε συγκυβερνώντας με τη Δεξιά. Και από το πόσο πειστικά θα επικοινωνήσει αυτό το προαπαιτούμενο στο εκλογικό ακροατήριο που θέλει να προσελκύσει, ώστε και το κόμμα του να καταστεί, όπως το επιδιώκει, ρυθμιστικός παράγοντας, και ο ίδιος να πιστωθεί προσωπικά μια τέτοια επιτυχία.

Υπ’ αυτές τις προϋποθέσεις, το κόμμα του και ο ίδιος, μπορεί να ανέβουν, είναι μέσα στη λογική των πραγμάτων. Αν επιλέξει τον ρόλο του αντιΣΥΡΙΖΑ , αν ενδυθεί το κοστούμι του νέου Τσίπρα που του ετοιμάζουν οι επικοινωνιολόγοι του Μαξίμου και οι πειθήνιες γραφίδες τους, δεν έχει μέλλον. Απλά θα εισπράξει ό,τι εισέπραξαν άλλοι πριν από αυτόν, ακολουθώντας τη γραμμή της «στρατηγικής ήττας του ΣΥΡΙΖΑ».

 

 

* Το όνομα του αρχιμάγειρου Νικολάου Τσελεμεντέ έγινε στην Ελλάδα του τελευταίου μισού του περασμένο αιώνα συνώνυμο της υψηλής μαγειρικής, της τέχνης να παράγεται εντυπωσιακό αποτέλεσμα και από τα πιο φτωχά υλικά.

Κωστής Γιούργος Περισσότερα Άρθρα
Tags:
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet