Το 2021 εκπνέει με τρόπο αρμονικό. Σε πλήρη αντιστοιχία με όσα συνέβησαν στους 12 δύσκολους μήνες του. Σήμερα Τρίτη 28 Δεκεμβρίου, τα κρούσματα ανέρχονται σε 21.657. Την ίδια στιγμή, ο πρωθυπουργός της χώρας βρίσκεται σε διακοπές στην Ήπειρο (και όπως ενημέρωσε θα έχει τα κινητά του ανοιχτά). Ταυτόχρονα μαθαίνουμε διαρκώς, ο καθένας ξεχωριστά για κοντινούς μας ανθρώπους που έχουν κολλήσει, για περιστατικά συμπολιτών μας που πεθαίνουν εκτός ΜΕΘ, για μια μεγάλη έφοδο της αρρώστιας σε πρωτόγνωρους αριθμούς των κατοίκων αυτής της χώρας.

Οι τελευταίες μέρες του 2021 είναι μια κατάληξη της μακράς αστοχίας της κυβερνητικής πολιτικής.  Δύο χρόνια μετά την έναρξη της πανδημίας, δεν υπάρχουν πια δικαιολογίες. Το σύστημα δεν ετοιμάστηκε, τα νοσοκομεία διαλύθηκαν ακόμα περισσότερο από την επιθετική αμέλεια της κυβέρνησης, οι πολίτες έμειναν ακόμα πιο έκθετοι στην αρρώστια και τον θάνατο. Δύο χρόνια μετά, οι ευθύνες είναι βαριές. Δεν υπάρχουν δικαιολογίες, δεν μπορούν να υπάρξουν αστερίσκοι. Η πολλαπλή στοχοποίηση διαφόρων υπευθύνων (οι νέοι, οι πρόσφυγες, οι ανεμβολίαστοι) που  κατά καιρούς χρησιμοποίησε η κυβέρνηση τώρα πια ακούγονται εξοργιστικοί. Η δικαιολογία πως για αυτή την άθλια κατάσταση ευθύνονται οι μεταλλάξεις (πρώτα η Δέλτα, τώρα η Όμικρον) ακούγεται γελοία αφού ο ερχομός των μεταλλάξεων ήταν κάτι που θα έπρεπε (και θα μπορούσε) να έχει προβλεφθεί.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο εγκληματικής αδιαφορίας για τις τύχες των πολιτών αυτής της χώρας, υπάρχει και μια παράλληλη πολιτική. Είναι η πολιτική της κυβέρνησης που χρησιμοποιεί την πανδημία ως ευκαιρία. Ευκαιρία καταστολής και περιορισμού για το κύμα αντιδράσεων που θα έφερναν τα ριζικά μέτρα που αλλάζουν την χώρα  με τρόπο απόλυτο. Οι εργασιακές σχέσεις έχουν απορυθμιστεί σε απόλυτο βαθμό, οι ελευθερίες των εργαζομένων έχουν καταπατηθεί, οι ελευθερίες των πολιτών στο πλαίσιο της έκτακτης ανάγκης έχουν αρχίζει να περιγράφονται εκ νέου. Ένα βαθύ κύμα φτώχειας διαπερνά την κοινωνία με τρόπο πρωτόγνωρο. Ανατιμήσεις και αύξηση τιμών, απαγορευτικές τιμές ηλεκτρισμού και φυσικού αερίου.  Ταυτόχρονα, τα παράλληλα κέντρα εξουσίας δείχνουν να ενισχύονται σε πρωτόγνωρο βαθμό. Η εκκλησία, τα συγκροτήματα των ΜΜΕ, οι διάφοροι αυτόκλητοι παράγοντες αυτού του τόπου που μπορούν να κατεβάζουν παραστάσεις και να ασκούν λογοκρισία με βάση τα συμφέροντά τους. Η δημόσια παιδεία για πρώτη φορά διαλύεται σε τέτοιο βαθμό υπέρ της ιδιωτικής, καταργώντας σε μεγάλο βαθμό τη δυνατότητα της ταξικής κινητικότητας.

Η κοινωνία που αφήνει πίσω η καταστροφική χρονιά του 2021 είναι μία κοινωνία φοβισμένη και εξαντλημένη. Αλλά ταυτόχρονα είναι μία κοινωνία ταξικά διαχωρισμένη σε όλο και μεγαλύτερο βάθος και διχασμένη. Μία εξαθλιωμένη κοινωνία που της ζητείται να επιβιώσει σε εξαθλιωμένους καιρούς.

Η αναφορά στις διακοπές του πρωθυπουργού δεν έχει να κάνει κάποιο ηθικολογικό σχόλιο για τους όρους με τους οποίους πρέπει να φέρονται όσοι ασκούν εξουσία.  Η αναφορά υπάρχει γιατί περιγράφει με τον καλύτερο τρόπο την συμπεριφορά και την αντίληψη μιας ολόκληρης τάξης που ευνοείται από τη συγκεκριμένη συγκυρία. Την περιγραφή μιας παρασιτικής μεγαλοαστικής τάξης που δεν παράγει τίποτα αλλά κυριαρχεί επί της πλειοψηφίας των πολιτών της χώρας με νεποτισμό, ρουσφέτια και πελατειακές σχέσεις. Είναι η εξαχρείωση των άχρηστων «αρίστων» της αριστοκρατίας. Μιας ευνοημένης μειοψηφίας που στο πρόσωπο του Κυριάκου Μητσοτάκη δικαιολογεί όλο την χυδαιότητά της και νομιμοποιεί όλο τον απάνθρωπο κυνισμό της.

Το 2021 απομακρύνεται ως η χρονιά της μεγάλης ύβρεως. Και η ύβρης φέρνει πάντοτε τη Νέμεσι. Είτε απέναντι σε αυτούς που προκάλεσαν την ύβρη είτε απέναντι σε αυτούς που την ανέχτηκαν νομιμοποιώντας την μέσα από την παθητικότητά τους. Τρίτος δρόμος δεν υπάρχει και το 2022 είναι κιόλας εδώ.

Θωμάς Τσαλαπάτης tsalapatis.blogspot.com Περισσότερα Άρθρα
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet