Πριν από λίγες μέρες, παραιτήθηκε ο Αμπντάλα Χάμντοκ, πρωθυπουργός του Σουδάν, όπως είχε ανακοινώσει νωρίτερα, αλλά είχε καθυστερήσει την αποχώρησή του από την κυβέρνηση έπειτα από διεθνείς πιέσεις. Ο Χάμντοκ είχε εκδιωχθεί από την εξουσία έπειτα από το στρατιωτικό πραξικόπημα της 25ης Οκτώβρη 2021, αλλά οι στρατιωτικοί τόν επανέφεραν την 21η Νοέμβρη, με την ελπίδα ότι θα υπήρχε μια συνεννόηση πολιτικής και στρατιωτικής εξουσίας για τον σχηματισμό νέας κυβέρνησης και για να σταματήσουν οι λαϊκές διαμαρτυρίες.

Παρά την προσπάθεια συνεργασίας με τον επικεφαλής του πραξικοπήματος αιμοσταγή στρατηγό Αμπντούλ Φατάχ Αλ Μπουρχάν, ο σχηματισμός κυβέρνησης στάθηκε αδύνατος και η παραίτηση του Χάμντοκ ήταν αναπόφευκτη.

 

Λαϊκή οργή

 

Το μοίρασμα της εξουσίας μεταξύ στρατιωτικών και πολιτικών είχε αρχίσει το 2019 μετά την ανατροπή του προέδρου Ομάρ Αλ Μπασίρ, όμως οι στρατιωτικοί δεν είχαν καμία πρόθεση να μοιραστούν οτιδήποτε πέρα από κάποια επικοινωνιακή παρουσία των πολιτικών. Ο Χάμντοκ, ανακοινώνοντας την παραίτησή του στην τηλεόραση, δήλωσε ότι έκανε τα πάντα για να αποφύγει την καταστροφή της χώρας. Όμως, «ο κατακερματισμός των πολιτικών δυνάμεων και οι αντιθέσεις μεταξύ πολιτικής και στρατιωτικής εξουσίας δεν επέτρεψαν τη μετάβαση σε μια νέα κυβέρνηση».

Η λαϊκή οργή, με αμείωτες διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα, είχε στραφεί και κατά του Χάμντοκ λόγω της συμμαχίας του με τους πραξικοπηματίες, χαρακτηρίζοντας τη συμμετοχή του ως «κυβέρνηση προδοσίας». Το μέτωπο των Δυνάμεων για την Ελευθερία και την Αλλαγή, που είχε πρωταγωνιστήσει στην εξέγερση κατά του Αλ Μπασίρ δεν του συγχώρησε αυτή την υποχώρηση, όπως δεν του συγχώρησε το αιματοκύλισμα των διαδηλωτών από τον στρατό. Οι πληροφορίες μιλάνε για πάνω από 60 νεκρούς και εκατοντάδες τραυματίες μέχρι στιγμής. Ο Αμπντούλ Αλ Γκασίμ, από την Επιτροπή των Γιατρών για τη Δημοκρατία, δήλωσε στην εφημερίδα Repubblica ότι δεν έχει ξαναδεί τόση αγριότητα. «Στο νοσοκομείο έφτασαν άνθρωποι με διαλυμένο κρανίο, με τραύματα από βαρύ πυροβολικό, χειρότερα από τραύματα πολέμου», είπε.

Η βία των στρατιωτικών δεν περιορίζεται μόνο σε πυροβολισμούς ενάντια σε άοπλους πολίτες και σε ρίψη δακρυγόνων, αλλά και σε βιασμούς κατά γυναικών που τόλμησαν να διαδηλώσουν, όπως καταγγέλλει και ο ΟΗΕ.

Η στρατιωτική αγριότητα δεν κάνει διακρίσεις. Στρέφεται και κατά των δημοσιογράφων. Ο ιστότοπος Focus on Africa δημοσιεύει τη μαρτυρία του δημοσιογράφου Αλί Φαρσάμπ, συντάκτη της ανεξάρτητης εφημερίδας Al-Tayar, ο οποίος, σε μια από τις διαδηλώσεις, ξυλοκοπήθηκε χωρίς έλεος, συνελήφθη και αφέθηκε ελεύθερος μετά από μια εβδομάδα. «Μου έσπασαν την κλείδα και μου τσάκισαν τα δάχτυλα. Με κράτησαν τέσσερις μέρες πριν επιτρέψουν να με δει γιατρός», λέει ο Φαρσάμπ.

Οι «Δυνάμεις Ταχείας Υποστήριξης», γνωστές για τις πράξεις τους που συνιστούν εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, στέλνονται σε κάθε σημείο της ανυπόταχτης χώρας, για να φέρουν τη συμφορά και τον πόνο, με δολοφονίες, βιασμούς και πυρπολήσεις χωριών που έχουν οδηγήσει 30.000 πρόσφυγες στο γειτονικό Τσαντ.

 Παρά τη βεβαιότητα ότι στο εξής η στρατιωτική εξουσία, που παραμένει πλέον μόνη κυρίαρχη στο Σουδάν, χωρίς καν το άλλοθι της πολιτικής συνεργασίας, θα επιβάλλει μια ακόμη σκληρότερη καταστολή, οι δυνάμεις αντίστασης δεν υποχωρούν από τα αιτήματά τους για ελευθερία και δημοκρατία. Εξακολουθούν να διαδηλώνουν με σύνθημα «Όχι στη στρατιωτική κυβέρνηση», στήνοντας οδοφράγματα και αψηφώντας τις σφαίρες.

 

Διεθνείς παρωπίδες

 

Η κοινωνία των πολιτών του Σουδάν, μιας από τις φτωχότερες χώρες του κόσμου, παρά την παραγωγή πετρελαίου, είναι αποφασισμένη να μην επιτρέψει πλέον τη συνέχιση του κύκλου βίας που ακολούθησε τα 26 χρόνια εξίσου βίαιης κυριαρχίας του προέδρου Αλ Μπασίρ.

Οι χλιαρές αντιδράσεις της διεθνούς κοινότητας στη συνεχιζόμενη εγκληματική βία του στρατού και των παραστρατιωτικών ομάδων δεν φαίνεται να αφήνουν, προς το παρόν, περιθώρια για ελπίδες αλλαγής της κατάστασης με τη βοήθεια άλλων κρατών. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, μετά από την παραίτηση του Χάμντοκ, ζητούν από την ηγεσία του Σουδάν να «εγγυηθεί τη διατήρηση της πολιτικής κυβέρνησης» και τίποτε περισσότερο. Στο μεταξύ, ο στρατηγός Αλ Μπουρχάν, με διάταγμα, απαγόρευσε τις διαδηλώσεις και επέτρεψε στις δυνάμεις ασφαλείας να πραγματοποιούν ελέγχους σε οποιοδήποτε κτήριο και σε οποιοδήποτε άτομο.

Είναι λάθος να πιστεύει κανείς ότι ο Αλ Μπουρχάν είναι απομονωμένος. Έχει με το μέρος του την Αίγυπτο, αλλά και το Ισραήλ, τα Ενωμένα Αραβικά Εμιράτα και τις άλλες χώρες που υπέγραψαν το 2020 τις Συμφωνίες του Αβραάμ, με τη μεσολάβηση των ΗΠΑ.

 Μόνο η ανυποχώρητη λαϊκή αντίσταση, επομένως, μπορεί να φέρει το ποθητό αποτέλεσμα της δημοκρατικής μετάβασης και διενέργειας εκλογών.

Τόνια Τσίτσοβιτς Περισσότερα Άρθρα
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet