Ένα πάγιο αίτημα της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας έγινε επιτέλους δεκτό:  να αλλάξει το έντυπο του Εθνικού Κέντρου Αιμοδοσίας που περιελάμβανε την πρόβλεψη ότι δεν μπορεί να γίνει εθελοντής αιμοδότης, όποιος είχε συνάψει έστω και μία ομοφυλοφιλική σχέση από το 1977 (!) Ναι μάλιστα από το 1977…

Το αίτημα αυτό το συζητήσαμε στην Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ+ και προτείναμε την αλλαγή του με ένα νέο έντυπο στο οποίο να αποσυνδέεται ο σεξουαλικός προσανατολισμός από τα κριτήρια που πρέπει να πληρούν οι υποψήφιοι αιμοδότες.

 

#αιμοδοσια_θανατου

 

Και ξαφνικά σαν να είχε λειτουργήσει κάποια μηχανή του χρόνου που μας πήγε κατευθείαν στο παρελθόν, σαν να μην είχαμε κάνει ούτε ένα βήμα προς τα εμπρός ξετινάχτηκαν από το twitter φαντάσματα που μάλλον προέρχονται από το 1977- όπως και η ημερομηνία ομοφυλοφιλικής σεξουαλικής επαφής  που καταργήθηκε- με πρόσωπα και χαρακτήρες που νομίζαμε ότι είχαμε ξεμπερδέψει μαζί τους, αλλά στο τέλος της ημέρας διαπιστώνουμε για μια ακόμα φορά ότι συνεχίζουν να ζουν ανάμεσά μας.

Είδαμε με έκπληξη, δυσάρεστη ομολογουμένως, το  χασταγκ #αιμοδοσια_θανατου να γίνεται δημοφιλές και τους  χρήστες να επιδίδονται σε σχόλια που μόνο στο σκοτεινό μας παρελθόν μπορούν να μας παραπέμψουν.

Πονέσανε τα μάτια μας από όσα διαβάσαμε: τι κίναιδους είδαμε, τι αρσενοκοίτες, τι παραφύση ασέλγειες κοκ. Σαν να ξαναβρεθήκαμε στην εποχή που σαν κυνήγι μαγισσών μάζευαν με την κλούβα γκέι άντρες για να τους διαπομπεύσουν την επόμενη ημέρα στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων, αφού τους έκαναν κάθε λογής καψόνι την νύχτα στα κρατητήρια.

 

Επιτέλους

 

Κι όλα αυτά γιατί; Γιατί αποσυνδέθηκε επιτέλους ο σεξουαλικός προσανατολισμός από τους εν δυνάμει εθελοντές αιμοδότες και το έντυπο έγινε περισσότερο συμπεριληπτικό.

Σε μια χώρα που εισάγει μονάδες αίματος από την Ελβετία, σε μια χώρα που η εθελοντική αιμοδοσία δεν είναι «στην κουλτούρα» των πολιτών, σε μια χώρα που σχεδόν το 40% των μονάδων αίματος που δίνονται «εθελοντικά» πάνε για χρήση  συγγενικών προσώπων του αιμοδότη και όχι για τον γενικό πληθυσμό, σε μια χώρα που μπορεί να πεθάνεις εάν μπαίνεις στο χειρουργείο και δεν βρεθεί αίμα, αυτός ο αποκλεισμός ήταν όχι για γέλια, αλλά σαφώς για κλάματα.

Μετά από χρόνια μπήκε επιτέλους τέλος στον αποκλεισμό των ομοφυλόφιλων από τις εθελοντικές αιμοδοσίες, με τον σεξουαλικό προσανατολισμό των υποψήφιων αιμοδοτών να παύει να αποτελεί κριτήριο για την διάσωση ζωών και αντί να το υποδεχθούν όλες και όλοι με έκπληξη μεν αλλά τουλάχιστον ως κάτι θετικό, καθώς δεν του το είχαμε του υπουργού Υγείας να θέλει να είναι συμπεριληπτικός, είδαμε έναν οχετό  μισανθρωπιάς και ομοφοβίας, που δυστυχώς βρίσκεται ριζωμένος σε μερίδα της κοινωνίας και ξεχύθηκε με το χασταγκ μίσους #αιμοδοσια_θανατου.

Είναι βέβαια ανακουφιστικό ότι πολλές και πολλοί χρήστες αντέδρασαν στον μισανθρωπισμό και κυρίως στον στιγματισμό των ομοφυλόφιλων ως κατεξοχήν και σχεδόν αποκλειστικά εκείνων των ατόμων που είναι φορείς  σεξουαλικά μεταδιδόμενων νοσημάτων.

 

Τα κριτήρια

 

Αυτό το στίγμα κρατάει από τα πρώτα χρόνια της εμφάνισης του HIV που θεωρήθηκε ιός που απειλεί «αποκλειστικά» τους ομοφυλόφιλους κυρίως άντρες σαν «ποινή» για τον έκλυτο βίο τους αλλά διαπιστώσαμε ότι τελικά δεν είναι έτσι ακριβώς.  

Να ξεκαθαρίσουμε ότι σαφώς το αίμα που παρέχεται στους ασθενείς που το χρειάζονται πρέπει να ελέγχεται ώστε να σώσει τη ζωή τους και όχι να τους αρρωστήσει περισσότερο.

Στην τοποθέτησή της Στο Κόκκινο, στην Ευγενία Λουπάκη και τον Χρυσόστομα Λουκά, η αιματολόγος Χαρά Ματσούκα, που διηύθυνε το Εθνικό Κέντρο Αιμοδοσίας επί ΣΥΡΙΖΑ ήταν σαφέστατη:   «…επειδή το αίμα που χορηγείται στους ασθενείς οφείλει να είναι και ασφαλές και ποιοτικά ενδεδειγμένο, θα υπάρχουν πάντα αποκλεισμοί, με αυστηρά όμως ιατρικά κριτήρια. Το ρατσιστικό και απαράδεκτο χάσταγκ “αιμοδοσία θανάτου” που αναφέρεται στη ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα δεν έχει καμία σχέση με τα κριτήρια αυτά»

Αυτό που θα έπρεπε να σκεφτούμε όλα, όλοι, όλες είναι ότι αν η υγεία μας το επιτρέπει οφείλουμε να είμαστε εθελοντές αιμοδότες ως πράξη κοινωνικής αλληλεγγύης.

Και μιλώντας για αλληλεγγύη είμαι σίγουρη ότι για τα άτομα που έγραψαν και διέδωσαν το συγκεκριμένο χάσταγκ η αλληλεγγύη είναι προφανώς άγνωστη λέξη, απούσα και από το λεξιλόγιό τους και από τις πράξεις τους.

Αυτό που επιπρόσθετα θα ήθελα να επισημάνω είναι ότι τα παραπάνω άτομα, από όσα εμετικά διάβασα στηρίζουν το ορθό των απόψεών τους σε ένα και μοναδικό κριτήριο: όποιος δεν είναι ετερόφυλος είναι «άρρωστος» και άρα απειλή για την «δημόσια υγεία». Θα συμφωνήσω λοιπόν με την εύλογη ανταπάντηση ενός φίλου χρήστης του Twitter προς τους συγκεκριμένους ενθέρμους υποστηρικτές του χάσταγκ #αιμοδοσια_θανατου: «το δικαίωμα στη βλακεία είναι ιερό!»

Στέλλα Μπελιά Η Στέλλα Μπελιά είναι νηπιαγωγός και πρόεδρος των «Οικογενειών Ουράνιο Τόξο». Περισσότερα Άρθρα
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet