Αρκετούς μήνες μετά την έναρξη του ελληνικού Me Too, μετρώντας εκατοντάδες επώνυμες αποκαλύψεις κακοποίησης στον χώρο του αθλητισμού, του θεάτρου, της δημοσιογραφίας κ.α., αλλά και καταγγελίες που έχουν βρει τον δρόμο της δικαιοσύνης, έφτασε η στιγμή να ξεκινήσει η πρώτη δίκη του ελληνικού MeToo στην κατάμεστη Αίθουσα 1 του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Αθηνών.

Είναι η δίκη της αθλήτριας της ιστιοπλοΐας που κακοποιούνταν από τον προπονητή της από τα 11 έως τα 14 χρόνια της. Ο 39χρονος κατηγορούμενος διώκεται για βιασμό κατ’ εξακολούθηση, γενετήσιες πράξεις με ανήλικο, και κατάχρηση ανηλίκου σε ασέλγεια και αποπλάνηση.

Η εισαγγελέας που πρότεινε την παραπομπή του προπονητή σε δίκη, μεταξύ άλλων, ανέφερε: «Χωρίς αιδώ ο κατηγορούμενος ομολόγησε ότι είχε ολοκληρωμένες σεξουαλικές σχέσεις με την ανήλικη αθλήτριά του. Εκμεταλλεύτηκε την απειρία της και την εμπιστοσύνη των γονιών της σε εκείνον. Συνεχίζει να συμπεριφέρεται με απάθεια ακόμα και μετά τις αποκαλύψεις. Άσκησε σεξουαλική και ψυχολογική βία στην ανήλικη για να μην αποκαλύψει στους γονείς της τον βιασμό της».

Ο προσωρινά κρατούμενος προπονητής ομολογεί πως είχε σεξουαλικές σχέσεις με το ανήλικο κορίτσι. Αρνήθηκε την κατηγορία του βιασμού, τόλμησε μάλιστα να επικαλεστεί «συναίνεση» του 11χρονου κοριτσιού, ενώ ενώπιον της ανακρίτριας είχε πει πως την αγαπά ακόμη και πως η 22χρονη σήμερα κοπέλα θα πρέπει «να κάνει λίγο υπομονή, όταν βγω από τη φυλακή θα την παντρευτώ»1.

«Δεν υπήρχε καμία συναίνεση από την πλευρά μου. Με απειλούσε ότι θα με σκοτώσει και θα καταστρέψει την οικογένειά μου, αν μιλούσα και αποκάλυπτα τι μου έκανε», είχε πει στην κατάθεσή της η κοπέλα. «Πριν ένα χρόνο βρήκα το κουράγιο να καταγγείλω το συστηματικό βιασμό μου, τη σωματική και λεκτική κακοποίηση στα οποία υποβλήθηκα από έναν άνθρωπο που εμπιστευόμουν. Μου πήρε δέκα χρόνια για να καταλάβω ότι ένα παιδί δεν μπορεί να φταίει».

Η δικηγόρος της καταγγέλλουσας, Κλειώ Παπαπαντολέων, ζήτησε «για λόγους προστασίας της και της ιδιωτικής της ζωής τη διεξαγωγή της αποδεικτικής διαδικασίας κεκλεισμένων των θυρών, τουλάχιστον κατά τη διάρκεια της κατάθεσης του θύματος να διεξαχθεί χωρίς δημοσιότητα, καθώς είναι μια επώδυνη διαδικασία για την ίδια η κατάθεση αυτή. Πρόκειται για αδικήματα που έχουν πλήξει τον πυρήνα της προσωπικότητας της».

 Το αίτημα έγινε δεκτό από την έδρα. Η δίκη αναβλήθηκε για τις 26 Ιανουαρίου, προκειμένου η κατάθεση της κοπέλας να μη χρειαστεί να διακοπεί, δεδομένου ότι η ώρα ήταν ήδη περασμένη.

Μάρτυρας υπεράσπισης η τολμηρή χρυσή ολυμπιονίκης Σοφία Μπεκατώρου, που έσπασε με την καταγγελία της την χρόνια συγκάλυψη και η οποία δήλωσε : «Εύχομαι η δικαιοσύνη να αποδώσει στον κατηγορούμενο την ποινή που του αναλογεί. Είμαι πολύ συγκινημένη, προσπαθώ να σταθώ κι εγώ όπως μπορώ, καταλαβαίνετε ότι όταν δεν υπάρχει κάποιος τρόπος να πληρώσει κάποιος για τα εγκλήματα που έχει κάνει, είναι πολύ δύσκολο για το θύμα, ωστόσο νομίζω ότι η 22χρονη είναι το σύμβολό μας, μέσα από τη δική της δίκη δικαιωνόμαστε και όλες οι υπόλοιπες γυναίκες, αλλά και οι άνθρωποι που είναι θύματα, που έχουν υποστεί βία. Γι’ αυτό και η έκβαση της δίκης θα δείξει το κατά πόσον θα έρθουν περισσότερα πλέον θύματα να καταγγείλουν και δεν θα κλείσουν τα στόματά τους. Είναι ορόσημο η σημερινή δίκη».

Στη δίκη ήταν παρούσες και γυναικείες οργανώσεις, γεγονός που προκάλεσε τη δυσφορία του συνηγόρου υπεράσπισης του κατηγορούμενου. Παρούσες ήταν εκπρόσωποι από Το Σωματείο Γυναικείων Δικαιωμάτων «ΤΟ ΜΩΒ», το Ευρωπαϊκό Δίκτυο κατά της Βίας, τη Διοτίμα, τη WIFT GR, την Πρωτοβουλία Νέων, το Strong me, αλλά και πολλές άλλες φεμινίστριες που ήθελαν να δηλώσουν με την παρουσία τους την αλληλεγγύη τους, γνωρίζοντας καλά πως η απόφαση της νεαρής κοπέλας να σπάσει τη σιωπή της και πολύ περισσότερο να αναβιώσει την ιστορία της κακοποίησής της ενώπιον του δικαστηρίου, αλλά παρουσία και του ίδιου του δράστη, είναι εξαιρετικά επώδυνη για το θύμα. Έχοντας ταυτόχρονα επίγνωση ότι χρωστάμε πολλά σε όλες αυτές που βρήκαν τη δύναμη να καταγγείλουν τους κακοποιητές τους, μέσα από το κίνημα Μe Τοο.

Προκειμένου, όμως, να υπονομευτεί ουσιαστικά η κοινωνική ανοχή στην έμφυλη βία, απαιτείται και η τιμωρία των δραστών. Η δικαίωση της επιζήσασας αποτελεί κρίσιμο όρο για να σταλεί το μήνυμα ότι η ατιμωρησία της έμφυλης βία δεν έχει χώρο στην ελληνική κοινωνία. Υπό αυτή την έννοια αφορά όλες τις γυναίκες.

«Η ντροπή έχει αλλάξει πλευρά», έχει πει η γαλλίδα φεμινίστρια και συγγραφέας Françoise Héritier. Ναι, ήρθε η στιγμή. Η ντροπή που βασάνιζε χρόνια τα θύματα παίρνει τη θέση που της ανήκει, δίπλα στους θύτες.

 

 

Σημείωση:

  1. Ενδεχομένως θεωρώντας ότι με αυτό τον τρόπο θα απέφευγε τη δίωξη, ωστόσο αυτό δεν ισχύει πλέον. Το Άρθρο 339, παρ. 3 του Ελληνικού Ποινικού Κώδικα, που προέβλεπε ότι αν ο υπαίτιος και το θύμα που είναι ανήλικο παντρευτούν, «δεν ασκείται ποινική δίωξη» καταργήθηκε με τον 4531/2018 που ενσωμάτωσε τη Σύμβαση της Κων/πολης. Ναι όπως το διαβάζετε, ίσχυε μέχρι το 2018!
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet