Όλα τα ΜΜΕ αυτή τη βδομάδα είχαν πληθώρα ειδήσεων, στο πλαίσιο του αστυνομικού ρεπορτάζ. Άλλα διαβάστηκαν σε όλες τις εφημερίδες και τις ιστοσελίδες και άλλα πέρασαν ως μονόστηλα σε ελάχιστα Μέσα. Ο κοινός παρονομαστής ήταν η ανθρώπινη ζωή. Οι ειδήσεις που κυριάρχησαν: Ξυλοδαρμός μέχρι θανάτου 44χρονου Ρομά. Φρίκη στην Κυψέλη – Μαρτυρικός θάνατος 7χρονου. Πατέρας αυτοκτόνησε στην Κάρπαθο μετά τη διαρροή ερωτικού βίντεο του γιου του. Πάτρα: Σε πλήρη εξέλιξη οι έρευνες για το θάνατο των τριών παιδιών.

Κάτω από αυτές τις ειδήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης το κλίμα ήταν αιμοβόρο. Θάνατος και κατάρες. Λιντσάρισμα στην «μάνα-τέρας» από την Πάτρα, «καλά του έκανε του γύφτου», «ευνουχισμός στον δολοφόνο του παιδιού», «που τον έφτασε τον πατέρα ο πούστης». Και είναι να αναρωτιέσαι. Πότε φτάσαμε να γίνουμε τόσο βάρβαροι; Πότε φτάσαμε να είμαστε αστυνομικοί και δικαστές και να σχολιάζουμε στα σόσιαλ μίντια σαν δήμιοι ενός άλλου αιώνα;

Ύστερα σε μονόστηλα ορισμένων Μέσων πέρασαν κάποιες άλλες ειδήσεις: Διεθνής έρευνα αποκαλύπτει δολοφονίες προσφύγων από το Λιμενικό. Ιανός: Πλύναμε τη μοκέτα για να μην κοιμούνται άστεγοι απέξω. Νεκρός 22χρονος εργάτης την ώρα ελέγχου από κλιμάκια του ΕΦΚΑ. Οι ζωές αυτών των ανθρώπων, των «ξένων», των «άστεγων», των «αόρατων» δεν έχουν την ίδια προτεραιότητα. Οι τίτλοι αυτών των ειδήσεων δεν ξεκινούν με το «φρίκη». Πρόκειται για ανθρώπους «αναλώσιμους», «περαστικούς». Συγγνώμη που θα το πω πρόκειται για λιγότερο ανθρώπους από εμάς. Και αυτό το έδειξε μια άλλη είδηση μιας ηλικιωμένης κυρίας –της γιαγιάς μας- που αναγκάστηκε να κλέψει φαγητό από τα Lidl, και το σούπερ μάρκετ της έκανε μήνυση, την οποία απέσυρε ύστερα από κοινωνική κατακραυγή. Για τους περισσότερους ήταν μια «φτωχή γριούλα», όμως η κυρία αυτή είναι συνταξιούχος, από τους χιλιάδες που δεν μπορούν να επιβιώσουν στη χώρα. Είναι μια κυρία που «σκότωσε την αξιοπρέπειά της» επειδή επιθύμησε να μαγειρέψει στα παιδιά της κρέας.

Για αυτή την κυρία, η κοινή γνώμη ξεσηκώθηκε. Η δική της πείνα ενεργοποίησε τα αντανακλαστικά της κοινωνίας. Και επιχειρήθηκε από την κυβέρνηση να «καρπωθεί» τη διάσωσή της από το σύστημα απονομής της ποινικής δικαιοσύνης. Τη μία ο Α. Γεωργιάδης υπονόησε πως κατόπιν δικής του παρέμβασης αποσύρθηκε η μήνυση, την άλλη ο Τ. Θεοδωρικάκος συνεχάρη τους αστυνομικούς που ζήτησαν να μην γίνει μήνυση στην «γιαγιά από τα Lidl». Κανείς, όμως, δεν μίλησε για ένα σύστημα απονομής της ποινικής δικαιοσύνης που συνεχώς αυστηροποιείται, ακολουθώντας την ειδησεογραφία και ανάγοντας το «παράδειγμα» σε «κανόνα». Κανείς δεν μίλησε για την κοινωνία των ανισοτήτων, που χτίζει αυτή η κυβέρνηση. Η είδηση παρέμεινε στο «συναίσθημα του οίκτου» και σκέπασε την αντεγκληματική πολιτική της κυβέρνησης. Μια πολιτική που αφήνει αθέατο το οργανωμένο έγκλημα, που παραγράφει υποθέσεις διαφθοράς και διαπλοκής του πολιτικού συστήματος, που διώκει την ερευνητική δημοσιογραφία. Μία πολιτική που οδηγεί στην αυτοδικία και ενθαρρύνει το λιντσάρισμα και την «παραδειγματική τιμωρία». Μια πολιτική που διαρρηγνύει τους κοινωνικούς δεσμούς, ξεχνώντας πως το έγκλημα ήταν, είναι και θα είναι κοινωνική κατασκευή και πως θα έπρεπε να αντιμετωπίζεται ως κοινωνικό φαινόμενο, στην κατεύθυνση μιας κοινωνίας στην οποία όλες οι ζωές μετράνε.

Ιωάννα Δρόσου Περισσότερα Άρθρα
Tags:
Πρόσφατα άρθρα ( Πολιτική )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet