Πέθανε ο σημαντικός ηθοποιός Κώστας Κλεφτόγιαννης στα 75 του χρόνια από επιπλοκές του κορονοϊού. Σπουδαίος άνθρωπος του πολιτισμού που τον υπηρέτησε από διαφορετικά μετερίζια επί πολλά χρόνια, δημιουργώντας έργα που μαρτυρούν τη σπουδαιότητά του: Θέατρο, κινηματογράφος, εικαστικά, φωτογραφία, ραδιόφωνο, τοπική αυτοδιοίκηση. Σχεδόν όλα γράφτηκαν και λέχθηκαν αυτές τις μέρες όπως του αξίζει. Πέρα από το σπουδαίο βιογραφικό έχουν σημασία και οι μικρές λεπτομέρειες που δείχνουν τον άνθρωπο μέσα από τις σχέσεις και τα συναισθήματα που δημιούργησε. «Καλός ηθοποιός, καλός συνεργάτης, καλός φωτογράφος, καλός φίλος», είπε ο Παντελής Βούλγαρης, με τον οποίο συνεργάστηκε σε τέσσερις ταινίες, όταν πληροφορήθηκε τον θάνατό του. «Κάναμε πολλή παρέα κι ανάμεσα στις κινηματογραφικές περιπέτειες. Σαββατόβραδα, στο φιλόξενο σπίτι των Κλεφτογιανναίων, τότε, στο Μαρούσι. Η παρέα μεγάλη, όλες οι ηλικίες. Η θαλπωρή εξασφαλισμένη. Ωραίος άνθρωπος, ήπιος, σεμνός. Θαύμασα την ποιότητά του στη σκηνή του με τον Θανάση Βέγγο. Ήμασταν στα βουνά της Καστοριάς, στο Μάνκοβιτς, μεσ’ στο κρύο και την αγωνία για το γύρισμα. Στα μάτια του Κλεφτόγιαννη, λατρεία και σεβασμός για τον Θανάση. Όταν συναντώνται στα αλήθεια τα βλέμματα των καλλιτεχνών ανάβει μια πραγματική σπίθα. Την είδαμε όσοι ήμασταν εκεί, συνεργείο, κομπάρσοι και κόσμος που είχε ανεβεί από την πόλη για να παρακολουθήσει γύρισμα». Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Ελία Καζάν, όταν τον είδε σε ταινία του Βούλγαρη, εντυπωσιάστηκε και ρώτησε να πληροφορηθεί ποιος είναι.

Οι συνεργασίες του στο θέατρο αμέτρητες, από το 1971 που επέστρεψε στην Ελλάδα. Σε μια από τις πρώτες δουλειές του στο θίασο του Γιώργου Κωνσταντίνου, ο ίδιος ο θιασάρχης είχε ενθουσιαστεί τόσο πολύ μαζί του, που πήγε κρυφά και του έδωσε επιπλέον μισθό.

Η τομεάρχισσα Πολιτισμού του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Σία Αναγνωστοπούλου, αποχαιρετώντας τον μνημόνευσε τη σπουδαία ερμηνεία του στον ρόλο του Πλατόν Μιχαϊλοβιτς Μπόριτς, στο «Συμφορά από το πολύ μυαλό» του Αλεξάντρ Γκριμπογέντοφ, που είχε σκηνοθετήσει ο Λευτέρης Βογιατζής στη Σκηνή.

Ο Κώστας Κλεφτόγιαννης συμμετείχε στα κοινά και στον πολιτισμό του Δήμου Αμαρουσίου, όπου ως αντιπρόεδρος του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου και εν συνεχεία καλλιτεχνικός διευθυντής του, διοργάνωσε θερινά φεστιβάλ στο θέατρο Αναβρύτων και μετέτρεψε τον Δήμο σε υπαίθρια γλυπτοθήκη, με τα έργα κορυφαίων εικαστικών μας. Ταυτόχρονα, επιμελήθηκε στη Δημοτική Πινακοθήκη έκθεση με τίτλο «11 Έλληνες ζωγράφοι δημιουργούν για το Μαρούσι του 2004 και την Ολυμπιακή Ιδέα», στην οποία συνέπραξαν σπουδαίοι εικαστικοί όπως οι: Παναγιώτης Γράββαλος, Βλάσης Κανιάρης, Χρίστος Καράς, Νίκος Κεσσανλής, Γιάννης Μιγάδης, Χρόνης Μπότσογλου, Δημήτρης Μυταράς, Pavlos (Διονυσόπουλος), Κώστας Τσόκλης, Αλέκος Φασιανός και Γιάννης Ψυχοπαίδης.
Είχε πάθος με την φωτογραφία και ο Κώστας Τσόκλης είχε ενθουσιαστεί με τις ασπρόμαυρες φωτογραφίες που τραβούσε με την Leica του και του είχε προτείνει να κάνουν μαζί μια έκθεση.

Συνέγραψε, επίσης, το βιβλίο «Τσαρούχης», με έργα, μαρτυρίες και ντοκουμέντα από τη στενή συνεργασία του με τον μεγάλο ζωγράφο, ενώ ετοίμαζε, χωρίς να προλάβει να ολοκληρώσει, μονογραφία για τον πρωτοπόρο αεροπόρο, λαογράφο Θάνο Μούραη Βελλούδιο.

Εμείς εδώ από την Εποχή τον αποχαιρετάμε στέλνοντας θερμά συλλυπητήρια στην μοναχοκόρη του, δημοσιογράφο και συνεργάτιδα της εφημερίδας μας, Ιωάννα Κλεφτόγιαννη.

ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet