Την προηγούμενη Τρίτη, ο Βλαντίμιρ Πούτιν προχώρησε στην αναγνώριση των δύο Λαϊκών Δημοκρατιών του Ντονμπάς (του Ντονιέτσκ και του Λουγκάνσκ). Ο υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ δήλωσε ότι δεν υπάρχει πλέον άλλος δρόμος από την αναγνώριση της ανεξαρτησίας των δύο περιοχών, προσθέτοντας ότι «δε μπορούμε να παρακολουθούμε αδιάφορα τους εξευτελισμούς εναντίον των συμπατριωτών μας τα τελευταία οκτώ χρόνια». Ο υπουργός Εσωτερικών Βλαντίμιρ Κολοκόλτσεφ προχώρησε ένα βήμα παραπέρα τονίζοντας ότι πρέπει να αναγνωριστεί η ανεξαρτησία των δύο περιοχών στα σύνορα που είχαν πριν το 2014, «από τη Μαριούπολη μέχρι τα ιστορικά σύνορα». Την αναγνώριση ζήτησε επίσης ο αναπληρωτής πρόεδρος του συμβουλίου ασφάλειας Ντμίτρι Μεντβέντιεφ, ο πρόεδρος του κοινοβουλίου (κρατικής Δούμας) Βιατσεσλάβ Βολοντίν , η πρόεδρος του Συμβουλίου της Ομοσπονδίας Βαλεντίνα Ματβιένκο και ο υπουργός Άμυνας Σεργκέι Σόιγκου. Έκκληση για αναγνώριση έκαναν οι δύο ηγέτες του Ντονιέτσκ και του Λουγκάνσκ Ντένις Πουσίλιν και Λεονίντ Πασέτσνικ.

Το ίδιο βράδυ, ο Πούτιν απηύθυνε διάγγελμα, κατόπιν απέστειλε στρατεύματα στην περιοχή, όπως έκανε το 2008 στον Βόρειο Καύκασο. Πλέον ρωσικά στρατεύματα, εκτός από το Ντονμπάς εποπτεύουν την Υπερδνειστερία, την Αμπχαζία, τη Νότια Οσετία και το Ναγκόρνο Καραμπάχ. Ρώσοι πολιτικοί παρατηρητές αναφέρουν ότι η απόφαση του ρώσου προέδρου, όπως και η προσάρτηση της Κριμαίας το 2014, στηρίζονται στην απόφαση δυτικών χωρών να αναγνωρίσουν την ανεξαρτησία του Κοσσόβου τον Φεβρουάριο του 2008.

Η Ουάσινγκτον, οι Βρυξέλλες και το Κίεβο υποστηρίζουν ότι η αναγνώριση της ανεξαρτησίας του Ντονμπάς σημαίνει μονομερή αποχώρηση της Μόσχας από τις συμφωνίες του Μινσκ. Αντίθετα, η Μόσχα υποστηρίζει ότι διευκολύνει την υλοποίηση των συμφωνιών, για κατάπαυση του πυρός μεταξύ της Ουκρανίας και του Ντονμπάς. Οι ΗΠΑ θεωρούν ότι η ύπαρξη ρωσικών στρατευμάτων στις δύο περιοχές αντιτίθεται με το διεθνές δίκαιο. Η Ρωσία υποστηρίζει ότι αυτές οι θέσεις αντιτίθενται με την πρακτική των ΗΠΑ που δημιούργησαν στο Κοσσυφοπέδιο τη δεύτερη μεγαλύτερη στρατιωτική τους βάση στην Ευρώπη, με την επωνυμία “Camp Bondsteel”.

Πολιτικοί αναλυτές θεωρούν ότι η αναγνώριση της ανεξαρτησίας των δύο περιοχών αποτελεί ένα ενδιάμεσο βήμα, που θα ολοκληρωθεί με την ένταξή τους στη Ρωσική Ομοσπονδία. Στο διάγγελμά του ο ρώσος πρόεδρος άφησε να εννοηθεί ότι μελλοντικά θα τεθεί θέμα επανασύνδεσης με την Ρωσία περιοχών που πέρασαν στην ουκρανική επικράτεια, κατά τη σοβιετική περίοδο.

 

Οι σχέσεις της Ουκρανίας με τη Δύση

 

Οι ΗΠΑ υποσχέθηκαν στην Ουκρανία ότι θα παρείχαν άπλετη βοήθεια για να την εντάξουν στο ΝΑΤΟ, αρκεί να απομακρυνθεί από την επιρροή της Ρωσίας. Στη συνέχεια, όμως, την εγκατέλειψαν και της έδιναν μόνο οπλικά συστήματα, προσπαθώντας να επωμιστεί το οικονομικό βάρος η ΕΕ. Οι Βρυξέλλες ανακαλύπτουν πλέον ότι καλούνται να σηκώσουν το οικονομικό βάρος της ουκρανικής κρίσης, με μοναδική υπόσχεση μια μελλοντική ένταξη. Ο ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι ζητάει συνεχώς «χρήματα χωρίς όρους».

Συγκεκριμένα, στη διάσκεψη του Μονάχου, όπου δεν συμμετείχε η Ρωσία, τέθηκε από την Εσθονία το θέμα της έκτακτης ένταξης της Ουκρανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο Ζοζέπ Μπορέλ απάντησε ότι «δεν υπάρχει χώρα , εκτός της Ουκρανίας, όπου η EE ξόδεψε περισσότερα χρήματα (…) 17 δισ. ευρώ είναι πάρα πολλά (…) την υποστηρίζουμε από το 2014 χωρίς να προχωράει σε μεταρρυθμίσεις». Ο ουκρανός πρόεδρος επαναλάμβανε μονότονα: «Δώστε μας χρήματα χωρίς όρους. Γιατί κάθε φορά που μας δίνετε κάποια ποσά μας ζητάτε να κάνουμε μία, δύο, τρεις, τέσσερεις, πέντε, επτά, οκτώ, δέκα μεταρρυθμίσεις;». Η πρώην πρωθυπουργός της Ουκρανίας Γιούλια Τιμοσένκο συμβούλευσε τον Ζελένσκι να ζητήσει από τη Δύση να σβηστούν 50 δισ. δολάρια από το εξωτερικό χρέος και να αγοραστούν δυτικά οπλικά συστήματα. Τα χρήματα που δόθηκαν από τη Δύση στην Ουκρανία ήταν κυρίως δάνεια. Το ΔΝΤ δάνεισε την Ουκρανία με 37 δισ. Τα 18,7 δισ. δόθηκαν από το 2014 μέχρι σήμερα. Το μεγαλύτερο μέρος τους κατέληξε στις τσέπες των ολιγαρχών και των υψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων που αποτελούν συγκοινωνούντα δοχεία μιας απίστευτης διαπλοκής και αυτό γινόταν με την ανοχή της Δύσης, αρκεί η Ουκρανία να απομακρυνθεί από τη ρωσική επιρροή.

 

Οι σχέσεις της Ουκρανίας με τη Ρωσία

 

Ο πρώην πρόεδρος και πρωθυπουργός της Ρωσίας Ντμίτρι Μεντβέντιεφ το 2014 απαντώντας στην Νούλαντ δήλωσε ότι η ρωσική βοήθεια προς την Ουκρανία ήταν 250 δισ. δολάρια. Εκτός από τις χαμηλές τιμές των υδρογονανθράκων, βελτιώθηκαν οι εμπορικές συναλλαγές μεταξύ των δύο χωρών. Τα προϊόντα της Ουκρανίας απέκτησαν μεγάλη πρόσβαση στη ρωσική αγορά, μετά τη συμφωνία που υπογράφτηκε το 1997. Επίσης, δημιουργήθηκε πλειάδα ρωσο-ουκρανικών επιχειρήσεων και έγινε επανεκκίνηση των μεγάλων εργοστασίων της Νοτιοανατολικής Ουκρανίας. Σύμφωνα με στοιχεία της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης, το 2011 το 38% των άμεσων ρωσικών επενδύσεων προς τις χώρες της Κοινοπολιτείας Ανεξαρτήτων Κρατών (ΚΑΚ), κατευθύνθηκαν προς την Ουκρανία. Το 2014, το χρέος προς τη Ρωσία ήταν πολύ μικρό 3,7 δισ. δολάρια (0,61 για φυσικό αέριο και 3,075 δις δολάρια από ομόλογα).

Στη συνέχεια και μετά το «ευρωμαϊντάν», οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών χειροτέρευσαν και η Ουκρανία στράφηκε προς την ΕΕ. Το 2014, έχασε την Κριμαία και αυτονομήθηκαν οι περιοχές του Ντονιέτσκ και του Λουγκάνσκ. Η Ρωσία, βέβαια, δεν έχασε από αυτές τις εξελίξεις. Μόνο από τις κυρώσεις έχασε.

 

Μπορεί η Ουκρανία να γίνει πυρηνική δύναμη;

 

Ο Ζελένσκι ανακοίνωσε στη διάσκεψη του Μονάχου ότι εξουσιοδότησε τον υπουργό Εξωτερικών της Ουκρανίας να συγκαλέσει τη σύνοδο των χωρών που υπέγραψαν το 1994 το μνημόνιο της Βουδαπέστης (ΗΠΑ, Ρωσία, Μεγάλη Βρετανία, Γαλλία, Ουκρανία). Τότε, η Ουκρανία συμφώνησε να καταστρέψει το πυρηνικό της οπλοστάσιο, με την προϋπόθεση ότι θα εγγυηθούν την ασφάλειά της η Ουάσινγκτον, η Μόσχα και το Λονδίνο. Ο ουκρανός πρόεδρος απείλησε ότι αν δεν συγκληθεί η σύνοδος ή αν δε δοθούν στην Ουκρανία εγγυήσεις ασφάλειας, τότε η χώρα του δεν είναι υποχρεωμένη να τηρεί τις δεσμεύσεις του μνημονίου. Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι το Κίεβο θα επανέλθει στην παραγωγή πυρηνικών όπλων; Σύμφωνα με ειδικούς σε θέματα πυρηνικής ενέργειας, από μόνη της δεν έχει τη δυνατότητα, ιδιαίτερα μετά την καταστροφή στρατιωτικών υποδομών της από ρωσικά βλήματα.

Θα μπορούσε ίσως να δημιουργήσει τη «βρώμικη βόμβα», που είναι συμβατό εκρηκτικό συσκευασμένο με ραδιενεργό υλικό. Σήμερα στην Ουκρανία λειτουργούν 4 πυρηνικοί σταθμοί ηλεκτρικής ενέργειας με 15 αντιδραστήρες σοβιετικού τύπου και δυναμικότητα 13,8 MWh. Επίσης γίνεται εξόρυξη ουρανίου που φθάνει να καλύπτει τις ανάγκες των σταθμών. Η Ουκρανία το 1994 απομακρύνθηκε από τα στρατηγικά πυρηνικά όπλα (οι κωδικοί βρίσκονταν στη Μόσχα) και από τα τακτικά. Μέχρι τότε ήταν η τρίτη πυρηνική δύναμη, μετά τις ΗΠΑ και τη Ρωσία.

 

 Πολεμική επιχείρηση της Ρωσίας σε εξέλιξη

 

Τη νύχτα της 24ης Φεβρουαρίου, με διάταγμα του Πούτιν, άρχισε μεγάλη πολεμική επιχείρηση της Ρωσίας, που σύμφωνα με το Κρεμλίνο αποσκοπεί στην αποστρατιωτικοποίηση της Ουκρανίας. Ο Ζελένσκι κήρυξε την Ουκρανία σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Κάλεσε τους Ουκρανούς να υπερασπιστούν τον στρατό τους και ανακοίνωσε γενική επιστράτευση. Απευθυνόμενος στους ρώσους πολίτες, στη ρωσική γλώσσα, τους ζήτησε να βγουν στους δρόμους και να διαδηλώσουν κατά του πολέμου.

Οι επιθέσεις του ρωσικού στρατού περιλάμβαναν αεροπορικούς βομβαρδισμούς ουκρανικών στρατιωτικών εγκαταστάσεων και υποδομών στα περίχωρα των πόλεων Χάρκοβο, Μαριούπολης, Μπερντιάνσκ, Χερσών, Οδησσού. Στη συνέχεια, με τεθωρακισμένα και πυροβολικό πήρε τον έλεγχο των περιοχών. Ρώσοι αλεξιπτωτιστές κατέλαβαν το αεροδρόμιο «Αντώνοφ» που βρίσκεται 10 χιλιόμετρα από το Κίεβο. Το ουκρανικό υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε ότι ξαναπήραν το έλεγχο του αεροδρομίου, αν και συνεχίζονται οι μάχες.

Το Κρεμλίνο υποστηρίζει ότι η πολεμική επιχείρηση, εκτός από την αποστρατιωτικοποίηση, αποσκοπεί και στην αποεθνικιστικοποίηση της Ουκρανίας, δηλαδή τη συντριβή και την απαγόρευση οργανώσεων, κομμάτων και ημιστρατιωτικών δομών νεοναζιστικής, ακροδεξιάς και ακραίας εθνικιστικής κατεύθυνσης.

 Ρώσοι πολιτικοί παρατηρητές υποστηρίζουν ότι η Μόσχα ενδεχομένως να υλοποιήσει το σχέδιο «Νέα Ρωσία» με οκτώ περιοχές, στις οποίες θα περιλαμβάνονται το Ντονιέτσκ, το Λουγκάνσκ και η Οδησσός και θα διασφαλίζεται η έξοδος στο Αζόφ και τη Μαύρη Θάλασσα και θα γίνεται σύνδεση με την Υπερδνειστερία. Βέβαια, χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή και αξιολόγηση διαφόρων πληροφοριών, γιατί γίνεται ευρεία διασπορά ψευδών ειδήσεων και από τις δύο πλευρές.

ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet