Προς τον τελικό της στόχο που είναι η διαρκής υποβάθμιση του δημόσιου πανεπιστημίου παράλληλα με την ανάδειξη παικτών "από την αγορά" στο χώρο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης (έστω και δια της τεθλασμένης αφού η συνταγματική απαγόρευση δεν επιτρέπει επίσημο γάμο) προχωρά η κυβέρνηση.

Πρέπει να αναγνωρίσουμε -το έχουμε, άλλωστε, γράψει πολλές φορές- ότι η κυβέρνηση παρουσιάζεται συνεπής ως προς το πλάνο της. Υποσχέθηκε προεκλογικά την υποβάθμιση των ΑΕΙ (άλλα λόγια χρησιμοποίησε βεβαίως) και με την πολιτική της, κάνει ακριβώς αυτό.

Οι συγχωνεύσεις ή ακόμα και καταργήσεις τμημάτων ανά την περιφέρεια προχωρούν υπό το σκεπτικό ότι δεν είναι δυνατόν η ελληνική πολιτεία να συντηρεί ένα πανεπιστήμιο σε κάθε πόλη. Αυτό, πια, είναι μη ρεαλιστικό αναφέρουν όσοι στηρίζουν την εν λόγω κυβερνητική πολιτική.

 

Σβήνονται πανεπιστήμια

 

Έτσι, λοιπόν, κάποια τμήματα θα κλείσουν τελείως. Άλλα θα συγχωνευθούν έτσι ώστε να υπάρξει η μέγιστη δυνατή αποτελεσματικότητα, όπως βέβαια η Νίκη Κεραμέως, την ορίζει. Πάντως κανένα δεν θα ενισχυθεί. Ούτε με προσωπικό, ούτε με πόρους για την έρευνα, ούτε με καμία άλλη παροχή.

Σκέφτονται επίσης στο υπουργείο Παιδείας: Τι να τους κάνετε παιδιά τους επιπλέον πόρους για τα πανεπιστήμια αφού από πέρυσι οι φοιτητές σας είναι λιγότεροι; Πράγματι, φρόντισε γι' αυτό η θαυματουργή λαιμητόμος της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής, μέτρο που θα εφαρμοστεί και στις φετινές πανελλαδικές εξετάσεις γιατί, όπως έχει δηλώσει ο πρωθυπουργός, δεν είναι δυνατόν να φοιτούν όλοι στα πανεπιστήμια. Χρειάζονται και οι ψυκτικοί για το Περιστέρι.

Και τέλος πάντων, συνεχίζει το αφήγημα του Μαξίμου, αν θέλετε οπωσδήποτε να λάβετε ακαδημαϊκή μόρφωση, πληρώστε. Θα αναλάβουν να καλύψουν το "κενό" που θα αφήσουν οι συγχωνεύσεις τμημάτων αλλά και η κατάργησή τους (εκεί που χρειάζεται) τα πάσης φύσεως κολλέγια τα οποία συνεργάζονται με το τάδε ή το δείνα πανεπιστήμιο του εξωτερικού.

Με λίγα λόγια, η κυβέρνηση συνεχίζει να εφαρμόζει το δόγμα της έκθεσης Πισσαρίδη στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και ουσιαστικά να "τιμωρεί" τα ελληνικά πανεπιστήμια τα οποία είδαν τους πόρους να μειώνονται δραματικά την προηγούμενη δεκαετία της μεγάλης οικονομικής κρίσης. Δεν έχει καμία σημασία που η Ελλάδα έχει τη χειρότερη αναλογία διδασκόμενων προς διδάσκοντες. Και για να αντιμετωπιστεί αυτή η αρρυθμία, "κόβουμε" πολύ απλά φοιτητές, δεν αυξάνουμε τους καθηγητές. Έτσι γίνονται οι δουλειές στον καπιταλισμό-καζίνο άλλωστε.

 

Κατά παραγγελία έρευνα

 

Ως προς την έρευνα δε, η κατάσταση είναι τόσο δραματική και χαώδης που υπάρχουν καθηγητές που θα δέχονταν την κάθε λύση προκειμένου να ξεφύγουν από το αδιέξοδο και να μπορέσουν να χρηματοδοτήσουν τις έρευνές τους στο επιστημονικό τους αντικείμενο. Η κυβέρνηση και ως προς αυτό εκβιάζει. Και ο εκβιασμός έγκειται στο ότι η είσοδος του ιδιωτικού τομέα στην έρευνα παρουσιάζεται περίπου ως μονόδρομος για να συνεχιστεί η όποια χρηματοδότηση των ερευνητικών προγραμμάτων.

Για όλα τα παραπάνω μας είχε ήδη προετοιμάσει το κείμενο του "σχεδίου δράσης για το Πανεπιστήμιο του 2030" το οποίο αποτελεί τον πολιορκητικό κριό όσων επιθυμούν τη συρρίκνωση, στην πραγματικότητα, των ελληνικών ΑΕΙ. Έχει αξία να θυμηθούμε τι είχε δηλώσει γι' αυτό στην Εποχή (τον Νοέμβριο του 2021) ο Γεράσιμος Κουζέλης, καθηγητής Επιστημολογίας και Κοινωνιολογίας της Γνώσης στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Είχε τονίσει ο πρώην επικεφαλής του ΙΕΠ ότι το κείμενο "βασίζεται στη ρητορική του «ως γνωστόν» για να μεταφέρει μία προκατάληψη των συγγραφέων για το ελληνικό πανεπιστήμιο σαν να αποτελούσε αναγνωρισμένο δεδομένο. Πρόκειται για μία γνωστή ιδεολογική τεχνική από πολύ παλιά, για μία δημαγωγική ρητορική από τις πιο επικίνδυνες, θα τολμούσα να πω. Με αυτή φτιάχνουν ένα πλαίσιο, στο οποίο θα στηριχθεί η αποδόμηση του ελληνικού πανεπιστημίου. Η πρώτη φράση του κειμένου είναι η εξής: «Αποτελεί κοινό τόπο ότι τα ελληνικά δημόσια πανεπιστήμια δυσκολεύονται να παρακολουθήσουν τις σύγχρονες εξελίξεις» κτλ. «Κοινός τόπος» βαφτίζεται από τους συντάκτες του πονήματος η δική τους αρνητική προκατάληψη".

Η ίδια, αυτή, προκατάληψη οδηγεί και στην επιλογή των μαζικών συγχωνεύσεων και των καταργήσεων τμημάτων που γίνεται, όπως ήταν απολύτως αναμενόμενο, με όρους αγοράς και όχι γνώσης. Ίσως γι’ αυτό η επιστολή της Νίκης Κεραμέως στα ελληνικά πανεπιστήμια γι’ αυτό το θέμα είχε ένα τόνου τελεσιγράφου, γεγονός φυσικά που δεν πέρασε απαρατήρητο από την ακαδημαϊκή κοινότητα. Η αγορά βιάζεται. Άρα και η υπουργός βιάζεται. Στο πολύ κοντινό παρελθόν η κα Κεραμέως έχει αποδείξει εμπράκτως ότι μπορεί να φροντίζει επαρκώς τις ανάγκες των ιδιωτών που επενδύουν στην εκπαίδευση όλων των βαθμίδων.

 

Πρόσφατα άρθρα ( Παιδεία )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet