Ο νέο-μακαρθισμός που με αφορμή την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία επιχειρεί με κάθε τρόπο να εισβάλει στα μυαλά και στις συνειδήσεις των ευρωπαίων, εφαρμόζεται ως τακτική με ιδιαίτερη επιμονή στη γειτονική μας Ιταλία. Εφημερίδες, τηλεόραση, ραδιόφωνα, στην υπηρεσία της ενιαίας σκέψης, με ελάχιστες εξαιρέσεις. Με μεγαλύτερη εξαίρεση τον πάπα Φραγκίσκο, ο οποίος απάντησε στις προθέσεις της κυβέρνησης να αυξήσει τις στρατιωτικές δαπάνες της Ιταλίας στο 2% με αυτά τα λόγια: «Πρέπει να δημιουργήσουμε τη συνείδηση ότι το να εξακολουθούμε να ξοδεύουμε για όπλα λερώνει την ψυχή, την καρδιά, την ανθρωπότητα. Σε τι ωφελεί να δεσμευόμαστε όλοι μαζί, σε διεθνές επίπεδο, στις καμπάνιες κατά της φτώχειας, κατά της πείνας, κατά της υποβάθμισης του πλανήτη, αν στη συνέχεια επανέλθουμε στο παλιό ελάττωμα του πολέμου, στην παλιά στρατηγική της ισχύος των εξοπλισμών, που πηγαίνει πίσω όλους και όλα; Πάντα ένας πόλεμος μας πηγαίνει πίσω, πάντα».

Στην Ιταλία ήταν κανόνας μια από τις πρώτες ειδήσεις, σχεδόν σε όλα τα μέσα, να αφορά τον πάπα. Τώρα, υπάρχουν και σ’ αυτό εξαιρέσεις, λογοκρισία ακόμη και στα λεγόμενα του πάπα. Με τον πάπα δεν συμφέρει να έρχεσαι σε αντιπαράθεση, καλύτερα να αποκρύπτεις.

 

Αύξηση στρατιωτικών δαπανών

 

Αυτές τις μέρες, το ιταλικό κοινοβούλιο ψηφίζει την αύξηση των στρατιωτικών δαπανών από το 1,5% του ΑΕΠ στο 2% μέσα στο 2024, αύξηση για την οποία ο πάπας Φραγκίσκος είπε ότι ντρέπεται. Όμως, ο Ντράγκι θυμώνει με τον Κόντε και με εκείνο το τμήμα των 5 Αστέρων που είναι αντίθετο με την αύξηση αυτή. Γιατί το ιταλικό κοινοβούλιο έχει σχεδόν στην πλειοψηφία του φορέσει στρατιωτικό κράνος και υμνεί την αποστολή όπλων στην Ουκρανία και την αύξηση των στρατιωτικών δαπανών, με προεξάρχοντα τον γραμματέα του «κεντροαριστερού» Δημοκρατικού Κόμματος Ενρίκο Λέτα. Αλλά και ο υπουργός Εξωτερικών Λουίτζι Ντι Μάιο, από το Κίνημα 5 Αστέρων, δεν πάει πίσω. Για τον Μάριο Ντράγκι δεν εκπλήσσεται κανείς, αν τουλάχιστον θυμάται την πρώτη του ομιλία στην ιταλική Βουλή, όταν ξεκαθάρισε ότι «είμαστε ευρωπαϊστές και ατλαντιστές»

Σύμφωνα με το Εθνικό Ινστιτούτο Δημοσίων Πολιτικών (INAPP) μόνο το 0,2% του ΑΕΠ προορίζεται για τις κοινωνικές υπηρεσίες και για τα μέτρα υπέρ των ανέργων. Χρήματα που επρόκειτο να δοθούν στη δημόσια υγεία, στην παιδεία, στην δημιουργία υποδομών, θα χρησιμοποιηθούν για την αγορά όπλων. Όμως, υπάρχουν και άλλες επιπτώσεις της στροφής προς την πολεμική βιομηχανία. Το Ινστιτούτο μιλά για «φτωχή εργασία», γιατί, βέβαια, μέσα στο πολεμικό κλίμα που επικρατεί, σταμάτησε και η συζήτηση για μια πραγματική μεταρρύθμιση της αγοράς εργασίας και η απασχόληση έγινε περισσότερο αβέβαιη και κακοπληρωμένη. «Θεωρούμε παράλογο σε μια χώρα που, σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις στις δαπάνες για την παιδεία, να επενδύονται 13 δισεκατομμύρια για την αγορά όπλων και ότι δεν είναι δυνατό να βρεθούν χρήματα για την παράταση των συμβάσεων των αναπληρωτών στα σχολεία μέχρι το τέλος των μαθημάτων» δηλώνει το συνδικάτο των εργαζομένων στη γνώση Flc Cgil.

 

Διαστρεβλώσεις, αποσιωπήσεις, επιθέσεις

 

Επειδή, όμως, ο Πούτιν, με την απαράδεκτη εισβολή του σε μια ανεξάρτητη χώρα κατόρθωσε να αναζωογονήσει το ημιθανές ΝΑΤΟ, για να δικαιολογηθεί ο πακτωλός χρημάτων που θα κατευθυνθεί προς τους εμπόρους όπλων πρέπει να δημιουργηθεί και το κατάλληλο κλίμα στην κοινή γνώμη. Έτσι, ακολουθούν διαστρεβλώσεις, αποσιωπήσεις και άγριες επιθέσεις ενάντια σε όποιον τολμήσει να μιλήσει για ειρήνη. Άδικα προσπαθούν οι λιγοστοί άνθρωποι, που μιλάνε υπέρ της ειρήνης, να κάνουν να ακουστεί η φωνή τους στα τηλεοπτικά κανάλια, και ας επιμένουν ότι καταδικάζουν την εισβολή του Πούτιν και ότι θέλουν την υποδοχή των προσφύγων, τη βοήθεια και την προστασία των αμάχων. Τους χαρακτηρίζουν φιλο-Πούτιν. Ακόμη και ο Μαουρίτσιο Λαντίνι, γενικός γραμματέας ενός από τα μεγαλύτερα συνδικάτα της Ευρώπης, του Cgil, δέχεται επιθέσεις απίστευτης λεκτικής βιαιότητας, επειδή αναφέρεται στον ρόλο του ΝΑΤΟ. Το ίδιο συμβαίνει με τον καθηγητή Αλεσάντρο Ορσίνι, ο οποίος διδάσκει Κοινωνιολογία της Τρομοκρατίας. Ο Ορσίνι παραθέτει τους χάρτες επέκτασης του ΝΑΤΟ γύρω από την Ρωσία και εξηγεί γιατί η εισβολή ήταν δυνατό να προβλεφθεί και σε απάντηση δέχεται προσβολές και, μάλιστα, το Wikipedia έφθασε στο σημείο να σβήσει τη σελίδα του.

Η αγριότητα των επιθέσεων απέναντι σε οτιδήποτε ρωσικό, ακόμη και στη ρωσική κουλτούρα, ενώ υπάρχουν πάρα πολλοί Ρώσοι και Ρωσίδες, που φυλακίζονται και κινδυνεύουν μέσα στη χώρα τους από την καταστολή της κυβέρνησης, είναι αδικαιολόγητη και ντροπιαστική. Όμως, συμβαίνει και στην Ιταλία.

Ευτυχώς, η γειτονική μας χώρα έχει και μια τεράστια παράδοση κινημάτων για την ειρήνη και αυτό επιβεβαιώνεται από τη μεγάλη συμμετοχή στις διαδηλώσεις, στις συναυλίες υπέρ της ειρήνης και από την προσπάθεια να δημιουργηθεί και πάλι ένα μεγάλο, παγκόσμιο κίνημα, ένα διαρκές κίνημα κατά των πολέμων, ένα εγχείρημα δύσκολο σήμερα, στον πολυκερματισμένο κόσμο μας, που, όμως, είναι εφικτό. Η δύναμη της ειρήνης μπορεί να γίνει ξανά υπερδύναμη.

 

Πρόσφατα άρθρα ( Ευρώπη )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet