«Πατέρας» (Otac) του Σρένταν Γκολούμποβιτς: «Ο “Πατέρας” είναι εμπνευσμένος από ένα πραγματικό γεγονός και έναν αληθινό άνθρωπο. Όταν πρωτοδιάβασα την ιστορία του, ο πατέρας που αποτέλεσε την έμπνευση για την ταινία ήταν ήδη μπροστά στο υπουργείο Εργασίας, διαμαρτυρόμενος και απαιτώντας να του επιστραφούν τα παιδιά του. Πήγα εκεί και μίλησα μαζί του. Για μέρες πήγαινα να τον δω και προσφέρω την υποστήριξή μου. Συνειδητοποίησα ότι η ιστορία του είχε κάτι το πολύ ιδιαίτερο, κάτι που σε ενέπνεε, κάτι το κινηματογραφικό, κάπως σαν μια βαλκανική εκδοχή του Παρίσι-Τέξας. Επίσης, με συνεπήρε το γεγονός ότι έφτασε έως εκεί περπατώντας, σαν μια πράξη διαμαρτυρίας και ελευθερίας. Συνειδητοποίησα ότι το περπάτημα ήταν στην πραγματικότητα η μεγαλύτερη και πιο αγνή μορφή ελευθερίας. Καθώς και εξέγερσης και αντίστασης. Ειρηνικής αντίστασης», λέει για την ταινία του ο σκηνοθέτης Σρένταν Γκολούμποβιτς.

Ο Γκολούμποβιτς αφηγείται τον αγώνα ενός πατέρα να κρατήσει τα παιδιά του και να μη δοθούν σε ανάδοχη οικογένεια. Φτωχός βιοπαλαιστής είναι ο Νίκολα Στόικοβιτς και η γυναίκα του μην αντέχοντας την ανέχεια προέβη σε μια πράξη απελπισίας. Και τώρα έρχεται η Πρόνοια να του στερήσει τα παιδιά του μέχρις ότου μπορέσει ο ίδιος να προσφέρει σε αυτά ικανοποιητικές συνθήκες διαβίωσης και σωστής ανατροφής. Όμως ο Νικόλα δεν μπορεί να αποδεχτεί πως του στερούν τα παιδιά του και κάνει έφεση στην απόφαση. Παρά τις επανειλημμένες όμως προσπάθειές του ο επικεφαλής της Πρόνοιας είναι αμετάπειστος. Αυτό που ανακαλύπτει είναι πως έχει βρεθεί μπροστά σε έναν γραφειοκρατικό λαβύρινθο και διαφθοράς της διοίκησης. Έτσι αποφασίζει να ταξιδέψει μέχρι το Βελιγράδι με σκοπό να συναντηθεί με τον αρμόδιο υπουργό και να του θέσει το αίτημά του. Και ο Νίκολα κάνει το μακρινό ταξίδι με τα πόδια, χωρίς να υπολογίζει τις δυσκολίες και κόντρα σε όλες τις αντιξοότητες. «Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του συναντά διάφορους ανθρώπους, κάποιοι από τους οποίους τον δοκιμάζουν και τον παρασύρουν σε λάθος δρόμο, ενώ άλλοι τον βοηθούν και του δίνουν ελπίδα. Εκείνος ακολουθεί τον δικό του δρόμο και βρίσκει τους συμμάχους του και τους συντρόφους του ανάμεσα σε απλούς ανθρώπους –ανθρώπους σαν κι εκείνον, χαμένους και απόκληρους– αλλά κι ανάμεσα στα ζώα. Πουλιά του δείχνουν τον δρόμο, ένας σκύλος περπατάει μαζί του, λύκοι του ανοίγουν τον δρόμο και τον αφήνουν να περάσει, αντικατοπτρίζοντας την μεταμόρφωσή του από χαμένο σε ήρωα», λέει ο σκηνοθέτης.

Η ταινία, η οποία τιμήθηκε με τα βραβεία της Οικουμενικής Επιτροπής και του Κοινού στο Φεστιβάλ του Βερολίνου, παρουσιάζει μια ανάγλυφη εικόνα της σκληρής πραγματικότητας και της σπαρασσόμενης από φτώχια και διαφθορά σύγχρονης Σερβίας.

«Morbius» του Ντάνιελ Εσπινόζα: Ακόμη ένας χαρακτήρας κόμικ της Μάρβελ, ο Μόρμπιους, μεταφέρεται στη μεγάλη οθόνη. Προσπαθώντας να βρει θεραπεία στην σπάνια ασθένεια που τον βασανίζει και απειλεί τη ζωή του, ο δρ Μόρμπιους αποφασίζει να ρισκάρει. Κι έτσι απελευθερώνει από μέσα του μια μυστική δύναμη που κατέχει χωρίς να ξέρει αν θα καταφέρει να χαλιναγωγήσει το Κακό υπέρ του Καλού.

«Γυναίκες μαχήτριες-Η τριπλή απελευθέρωση» του Λεωνίδα Βαρδαρού: Ντοκιμαντέρ για τις γυναίκες στους πολιτικούς και κοινωνικούς αγώνες του 20ού αιώνα, στη μάχη της επιβίωσης, στον δρόμο της φυλακής, της εξορίας και του εκτελεστικού αποσπάσματος. Τιμωρημένες για τον αγώνα τους για μια καλύτερη ζωή, για τον αγώνα τους ενάντια στους κατακτητές, για τον αγώνα τους για εθνική ανεξαρτησία και Δημοκρατία.

«Sonic-Η Ταινία 2» (Sonic the hedgehog 2) του Τζεφ Φάουλερ: Ο πιο αγαπημένος σκαντζόχοιρος επιστρέφει για μια νέα περιπέτεια.

 

Στράτος Κερσανίδης strakersan@gmail.com
kersanidis.wordpress.com
Περισσότερα Άρθρα
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet