Διαβάσαμε στις εφημερίδες το γεγονός, την είδηση: η υπουργός Παιδείας κ. Κεραμέως επισκέφτηκε σχολείο της Ραφήνας και φωτογραφήθηκε με μαθητή προσφυγόπουλου ουκρανικής καταγωγής. Θετικό το γεγονός ότι έδειξε το ενδιαφέρον και την ευαισθησία, απέναντι σε ένα μικρό παιδί που έρχεται από μια χώρα η οποία δέχεται εισβολή από τη γείτονά της Ρωσία. Παράλληλα το ίδιο συνέβη, τις ίδιες μέρες, στη Μυτιλήνη. Γράφτηκε ένας μαθητής, ουκρανικής καταγωγής, σε δημοτικό σχολείο της πόλης και έγινε θέμα. Μάθαμε ότι τον αγκάλιασαν όλοι, μαθητές, δάσκαλοι· ενδιαφέρθηκε μέρος του τοπικού Τύπου.

 Στις εφημερίδες, πάλι, διαβάσαμε ότι ο υπουργός Μετανάστευσης κλπ κ. Μυταράκης μιλώντας στο Doha Forum 2022 στο Κατάρ αναφέρθηκε στη συνεισφορά της Ελλάδας στο προσφυγικό με την υποδοχή ενός εκατομμυρίου προσφύγων από το 2015. Μια σημαντική διαφορά· την περίοδο που η Ελλάδα υποδέχτηκε πάρα πολλούς πρόσφυγες δεν ήταν κυβέρνηση η Νέα Δημοκρατίας κι ούτε εκείνος υπουργός. Τα χρόνια που είναι κάνουν ό,τι μπορούν για να δυσκολέψουν τη ζωή των προσφύγων και μεταναστών. Το έχουν πει οι ίδιοι και το κάνουν πράξη. Στον ίδιο δρόμο βαδίζουν κι οι περιφερειάρχες και δήμαρχοι σ’ όλη την Ελλάδα που πρόσκεινται στο κυβερνών κόμμα. 

Νωρίτερα, έγινε γνωστό ότι η Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου παρότρυνε οικογένειες να φιλοξενήσουν παιδιά από την Ουκρανία, έτσι ώστε να νιώσουν τη στοργή της οικογένειας και την αντίστοιχη ζωή. Εννοείται ότι η κάθε είδους υποστήριξη προσφύγων, περισσότερο των μικρών παιδιών, των ηλικιωμένων και των ανήμπορων είναι απ’ τις όμορφες, καλές ανθρώπινες πράξεις. Το ίδιο γίνεται και σε πολλές άλλες περιοχές της χώρας μας.

Άθελα έρχεται ένα μειδίαμα στα χείλη σου, θέλεις να γελάσεις, αλλά και να κλάψεις. Αναρωτιέσαι τι είναι ο άνθρωπος, πώς λειτουργεί το μυαλό του, η ψυχή του. Μέχρι τώρα, εννοώ τα τελευταία χρόνια, η αντιμετώπιση των προσφύγων και των μεταναστών ήταν επιθετική, οι τοπικές κοινωνίες ήταν αρνητικές. Αυτό έχει καταγραφεί στον Τύπο, στις ψηφιακές δημοσιεύσεις, έχει αποτυπωθεί σε έρευνες και βιβλία. Για την Ελλάδα, τούτων των χρόνων, ο εκπρόσωπος της Unicef Λουτσιάνο Καλεστίνι είπε ότι «είναι η χειρότερη χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση για να είσαι παιδί».

Σήμερα, ο αριθμός των παιδιών προσφύγων που φοιτούν στη δημόσια εκπαίδευση έχει μειωθεί. Από τις πολλές χιλιάδες που φοιτούσαν μέχρι το 2019 τώρα έχουμε μερικές εκατοντάδες, άντε να είναι πάνω από χίλιοι και κάτι. Γιατί δεν είναι στην προτεραιότητα του υπουργείου η εκπαίδευση αυτών των παιδιών. Δεν υπάρχει κάποιος στην πολιτική ηγεσία, όπως τον αείμνηστο Γιάννη Παντή, τον γενικό γραμματέα του υπουργείου, ψυχή της εκπαίδευσης προσφυγόπουλων. Να θυμίσουμε ότι πέθανε μέσα στο υπουργείο Παιδείας, δουλεύοντας. Είχε την ευθύνη της διοικητικής οργάνωσης, έτρεχε στα σχολεία, στους δήμους, συναντούσε φορείς ήταν όπου υπήρχε ανάγκη στήριξης. Κι από κοντά όλοι εμείς που υπηρετούσαμε τότε στην εκπαίδευση και ήμασταν συνεργάτες του. Εδώ στο Β. Αιγαίο λειτούργησαν τάξεις για μαθητές πρόσφυγες και στα τρία μεγάλα νησιά· Λέσβο, Χίο, Σάμο. Το ενδιαφέρον του υπουργείου εμφυσήθηκε σε στελέχη και εκπαιδευτικούς. Με πολλές τρικλοποδιές από διάφορους που δεν ήθελαν τα παιδιά στα σχολεία. Τέλη Μάρτη του 2019, στο Άνω Βαθύ της Σάμου, κάποιοι έκλεισαν το δημοτικό σχολείο γιατί θα λειτουργούσε απογευματινό τμήμα για μαθητές πρόσφυγες. Έξω από το σχολείο είχε αναρτηθεί πανό με το σύνθημα: «Έξω οι πρόσφυγες από το σχολείο».

Τώρα, στα ίδια σχολεία, σ’ αυτή τη χώρα, υποδέχονται παιδιά πρόσφυγες από την Ουκρανία. Έτσι πρέπει να γίνει, αυτή είναι η σωστή πράξη ανθρωπισμού, αγάπης κι αλληλεγγύης. Μόνο που υπάρχουν και τα άλλα παιδιά· που είναι λίγο πιο μαύρα στο χρώμα, από άλλες ηπείρους και άλλων θρησκειών. Όλοι εμείς, που εργαστήκαμε, υποστηρίξαμε την εκπαίδευση των παιδιών προσφύγων, χαιρόμαστε για την αλλαγή στάσης διάφορων που μέχρι τώρα ήταν αρνητικοί ή επιφυλακτικοί στην εκπαίδευση μαθητών προσφύγων.

Κι αν δοθεί άσυλο στον Σαϊντού Καμαρά, δεν θα πάρουν πολλοί άλλοι Σαϊντού, γιατί αυτή είναι η κεντρική πολιτική πρακτική και άποψη της σημερινής κυβέρνησης, απέναντι στους πρόσφυγες, αλλά και στα ασυνόδευτα παιδιά. Μόνο αν διακριθεί κάποιο/α τότε έχουμε τα ζήτω και τα μπράβο.  

 

Αριστείδης Καλάργαλης Περισσότερα Άρθρα
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet