Άνθρωποι σε ολόκληρο τον κόσμο εξακολουθούν να υφίστανται βία, αποκλεισμό και διακρίσεις σε καθημερινή βάση, λόγω του σεξουαλικού προσανατολισμού και της ταυτότητας φύλου (των πραγματικών ή εικαζόμενων), ή των χαρακτηριστικών φύλου που τους προσδιορίζουν. Στη χώρα μας υπάρχει μια τάση βελτίωσης της κατάστασης, αλλά μέχρι να φτάσουμε στην πραγματική ισότητα, όπως την ορίζει η Χάρτα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, έχουμε δρόμο. Οι ΛΟΑΤΚΙ+ στην Ελλάδα εξακολουθούν να βιώνουν διακρίσεις για κάτι που τυχαία είναι. Οι ΛΟΑΤΚΙ+ γονείς ακόμα περισσότερο, αφού θεωρούνται άτομα ακατάλληλα για να μεγαλώνουν παιδιά. Τα παιδιά μας πάλι βιώνουν διακρίσεις λόγω της σχέσης1 με τους ΛΟΑΤΚΙ+ γονείς τους.

Η άρνηση της πολιτείας να αλλάξει τη νομοθεσία στηρίζεται κυρίως στο επιχείρημα ότι η «κοινωνία δεν είναι έτοιμη». Η μη αποδοχή των ΛΟΑΤΚΙ+ ταυτοτήτων από ένα κομμάτι της κοινωνίας συνδέεται άμεσα σε στερεότυπα και προκαταλήψεις που στηρίζονται σε μύθους. Είναι  σημαντικό να αποδομηθούν αυτοί οι μύθοι, προκειμένου να σπάσει αυτός ο φαύλος κύκλος. Η «ανέτοιμη» κοινωνία βροντοφωνάζει: «Δεν υπάρχουν πολλές οικογένειες με ΛΟΑΤΚΙ+ γονείς ή είναι ελάχιστες –Οι ΛΟΑΤΚΙ+ άνθρωποι δεν είναι κατάλληλοι να γίνουν γονείς –Τα παιδιά των ΛΟΑΤΚΙ+ ανθρώπων θα γίνουν και τα ίδια ΛΟΑΤΚΙ –Τα παιδιά που μεγαλώνουν με ΛΟΑΤΚΙ+ γονείς θα αναπτύξουν ψυχολογικά ή αναπτυξιακά προβλήματα –Τα παιδιά με ΛΟΑΤΚΙ+ γονείς θα υποστούν bullying στο σχολείο». Όσα άτομα έχετε ήδη γνωρίσει ένα ομόφυλο ζευγάρι με παιδιά, έχετε καταλάβει ότι αυτές οι  φράσεις ανήκουν στην σφαίρα της μυθοπλασίας.

Εμείς και οι σύμμαχοί μας απαντάμε: Η βασική παράμετρος για να έχουμε ευτυχισμένα και χαρούμενα παιδιά είναι η αγάπη από τους γονείς. Τα ΛΟΑΤΚΙ+  άτομα μπορούν αναμφίβολα να προσφέρουν ένα στοργικό σπίτι στα παιδιά τους. Η αποτελεσματική ανατροφή των παιδιών δεν σχετίζεται με τον σεξουαλικό προσανατολισμό, την ταυτότητα φύλου ή τα χαρακτηριστικά φύλου του γονέα,  αλλά με την  επιθυμία και τη δέσμευσή του στον γονεϊκό του ρόλο. Οι ΛΟΑΤΚΙ+ άνθρωποι δεν έγιναν «τυχαία» γονείς. Δεν τους «έτυχε», τους «πέτυχε» μετά από πολύ εσωτερική αναζήτηση, με οικονομικό και σωματικό κόστος, και είναι δεσμευμένοι συνειδητά στον γονεϊκό τους ρόλο!

Την Τρίτη 17 Μάη, λοιπόν, Παγκόσμια Ημέρα κατά της Λοατκιφοβίας, θα βρεθούμε με τις Οικογένειες Ουράνιο Τόξο στην πλατεία Αγ. Ειρήνης, στο κέντρο της Αθήνας, από τις 6:00 μμ ως τις 10:00 μμ να γιορτάζουμε τη δύναμη της αγάπης που δημιούργησε τις οικογένειές μας. Θα κατασκευάσουμε μαζί σας μια rainbow σημαία πάνω σε ξύλινη βάση με πλαστικά καπάκια από αναψυκτικά, νερό, ποτά κλπ.  Η συμμετοχή σε αυτό το εικαστικό δρώμενο αποτελεί δήλωση ότι ως άτομο αντιλαμβάνεται την ευάλωτη θέση των ΛΟΑΤΚΙ+ ανθρώπων και των οικογενειών τους και συμμαχεί μαζί τους στον αγώνα τους για μια  πιο δίκαιη  και βιώσιμη κοινωνία, χωρίς αποκλεισμούς. Δηλώστε έτσι με την πράξη σας τον σεβασμό σας  στην ετερότητα και ειδικότερα τη διάθεσή σας να γίνεται πολλαπλασιαστής της φωνής μας και να διεκδικήσετε μαζί μας ίσα δικαιώματα για τα παιδιά μας.

 

Σημείωση:

1. Διάκριση λόγω σχέσης: η λιγότερη ευνοϊκή μεταχείριση ενός προσώπου λόγω της στενής του σχέσης με πρόσωπο ή πρόσωπα που φέρουν ένα ή παραπάνω από τα προαναφερθέντα χαρακτηριστικά.

Στέλλα Μπελιά Η Στέλλα Μπελιά είναι νηπιαγωγός και πρόεδρος των «Οικογενειών Ουράνιο Τόξο». Περισσότερα Άρθρα
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet