Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, ο πρωθυπουργός της Ιταλίας, Μάριο Ντράγκι, τοποθετείται στο ιταλικό κοινοβούλιο, μετά την επίσκεψή του στις ΗΠΑ, όπου πήγε χωρίς να αναμένει την έγκριση των βουλευτών και των γερουσιαστών. Κατά τα φαινόμενα, όμως, δεν θα ακολουθήσει ψηφοφορία. Ο Ντράγκι μίλησε για στήριξη της Ιταλίας στη διερεύνηση εγκλημάτων πολέμου, ενώ δήλωσε την ανεπιφύλακτη θετική αντιμετώπιση από πλευράς του της ένταξης της Φινλανδίας και της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ, όπως δήλωσε και στη συνάντηση με την πρωθυπουργό της Φινλανδίας Σάνα Μάριν.

Από την Αμερική, όχι σε κοινή συνέντευξη Τύπου μαζί με τον Μπάιντεν, αλλά μόνος του από την ιταλική πρεσβεία, ο πρωθυπουργός μίλησε για την ανάγκη επίτευξης ειρήνης εκ μέρους της Ιταλίας και της Ευρώπης. Βέβαια, είναι άξιο απορίας πώς θα επιτευχθεί αυτή η ειρήνη, όταν προτίθεται να στείλει βαρύ οπλισμό στην Ουκρανία, που θα είναι, όπως και οι προηγούμενες αποστολές, «για την άμυνά της». Ίσως εμείς οι αδαείς περί των στρατιωτικών πραγμάτων να μην κατανοούμε τη διαφορά μεταξύ αμυντικών και επιθετικών τανκς και γι’ αυτό να αναρωτιόμαστε τι σχέση έχουν γενικά τα τανκς με την ειρήνη.

 

Σχέδιο ειρήνευσης             

 

Η γραμμή «άλλα λέω στο εσωτερικό και άλλα λέω στο εξωτερικό» δεν εξαπατά εύκολα κανέναν. Γι’ αυτό ακριβώς τα ιταλικά πολιτικά κόμματα που βλέπουν τη διαφορετική στάση της πλειονότητας του ιταλικού λαού υπέρ της ειρήνης και της διαπραγμάτευσης ανησυχούν και κάποια αλλάζουν τη στάση τους στο θέμα της αποστολής όπλων και αρχίζουν να διαφοροποιούνται. Ο Τζουζέπε Κόντε, από το Κίνημα 5 Αστέρων, είναι ο πιο επίμονος στο ζήτημα αυτό. Δηλώνει την πρόθεσή του να μην ξαναψηφίσει παρόμοια διατάγματα. Απέναντί του έχει, όμως, τον υπουργό Εξωτερικών, που προσπαθεί να τον υποσκελίσει στο ίδιο του το κόμμα, τον φιλοπόλεμο Λουίτζι Ντι Μάιο. Αυτές τις μέρες, ο Λουίτζι Ντι Μάιο προτείνει ένα σχέδιο ειρήνευσης στον γραμματέα του ΟΗΕ Γκουτιέρες, που περιλαμβάνει, εκτός από τη διαμεσολάβηση, την παύση των εχθροπραξιών, την πιθανή ουδετερότητα της Ουκρανίας, τα θέματα της Κριμαίας και του Ντονμπάς και μια νέα συμφωνία ευρωπαϊκής και διεθνούς ασφαλείας. Μένει να δούμε τις λεπτομέρειες και πώς αυτό θα προχωρήσει.

Σε αυτούς που αναφέρονται, έστω δειλά, σε ειρηνευτικές διαδικασίες και μη περαιτέρω αποστολή όπλων προστέθηκε ο Ματέο Σαλβίνι, και πρόσφατα ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι, προκαλώντας μεγάλη δυσαρέσκεια σε στελέχη του κόμματός του, τα οποία, είναι πολύ πιθανό να προκαλέσουν διάσπαση.

 

Η στάση του Δημοκρατικού Κόμματος

 

Το Δημοκρατικό Κόμμα είναι το πλέον σταθερό στην πολεμοκάπηλη στάση του. Η ναυαρχίδα του κόμματος στον ιταλικό τύπο, η Repubblica, ανήκει στον Όμιλο Gedi, με πρόεδρο τον ολλανδό Τζον Έλκαν, εγγονό του μεγαλο-επιχειρηματία και πολιτικού Τζοβάνι Ανιέλι. Στον Όμιλο ανήκουν 12 εφημερίδες, 8 περιοδικά, 4 ραδιοφωνικοί σταθμοί. Εκτός από τη Repubblica, άλλες εφημερίδες με σημαντική ιστορία που ανήκουν στον ίδιο όμιλο, είναι η Stampa και η Secolo XIX. Ο Έλκαν, όμως, δεν είναι ένας απλός εκδότης. Ασχολείται και με τη Ferrari και τη Juventus, αλλά, πάνω απ’ όλα, είναι ο CEO της Exor, η οποία ελέγχει και την Cnh η οποία έχει συμμετοχή στο Consorzio Iveco Oto Mellara (Cio), επικεφαλής της εθνικής βιομηχανίας όπλων. Είναι να απορεί κανείς για τη βιαιότητα των επιθέσεων κατά των ειρηνιστών από μεγάλο τμήμα της ιταλικής δημοσιογραφίας; Μήπως να αναρωτηθούμε και για τη στάση του Δημοκρατικού Κόμματος;

Η πολιτική σταθερότητα στην Ιταλία είναι ιδιαίτερα εύθραυστη, με την επισφάλεια να αυξάνεται, ενώ αυξάνονται οι στρατιωτικές δαπάνες, σε ευθυγράμμιση και με την υπόλοιπη ΕΕ. Μετά την επιδημία κορονοϊού, η κυβέρνηση δήλωνε την πρόθεση να αυξήσει τις δαπάνες για την υγεία, ενώ στον προϋπολογισμό το ποσό αυτό μειώθηκε. Ο «αριστερός» υπουργός Ρομπέρτο Σπεράντσα ανακοίνωσε ένα κονδύλι ενός δισεκατομμυρίου προς τις περιφέρειες για την πρόσληψη γιατρών και για τη μείωση των τεράστιων λιστών αναμονής, που όμως δεν θα είναι αρκετό για να μειωθεί το μεγάλο πρόβλημα των τελευταίων χρόνων. Δυστυχώς, προέχουν τα όπλα.

Η προτεραιότητα στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας πάει επίσης περίπατο για καμιά δεκαριά χρόνια, γιατί η κυβέρνηση ανακοινώνει ότι θα πρέπει να συνεχιστεί η προμήθεια ορυκτών καυσίμων, αλλά και να υπάρξει στροφή προς την πυρηνική ενέργεια, η οποία απαγορεύτηκε στην Ιταλία με το δημοψήφισμα του 1987.

Στο μεταξύ, η Eni (Εθνική Εταιρεία Καυσίμων), αποφασίζει την πληρωμή του ρωσικού αερίου σε ρούβλια, προκαλώντας μεγάλη αναταραχή στις τάξεις της ΕΕ.

 

Προσπάθεια ανασύνταξης

 

Τούτων δοθέντων, με τις εκλογές να μην είναι μακριά, και με τον φόβο της πρόωρης λήξης της θητείας της κυβέρνησης, τα κόμματα προσπαθούν να ανασυνταχθούν.

Η φασίστρια Μελόνι των Αδελφών της Ιταλίας είναι πρώτη στις δημοσκοπήσεις και είναι η μόνη που δεν ανησυχεί πολύ.

Η προοδευτική συμμαχία 5 Αστέρων–Δημοκρατικού Κόμματος παραπαίει, καθώς ο Κόντε επιμένει στη μη αποστολή όπλων στην Ουκρανία, ενώ υπάρχουν πολλές φωνές εντός του Δημοκρατικού Κόμματος που ζητούν τη διάλυση της συμμαχίας.

Το Κίνημα 5 Αστέρων, σε περίπτωση πρόωρων εκλογών, θα βρεθεί στη δεινότερη θέση. Αφενός επειδή, με τη μεταρρύθμιση που το ίδιο προώθησε, οι 945 έδρες στο κοινοβούλιο θα μειωθούν σε 600 και αφετέρου επειδή προβλέπεται ότι από το 32% των προηγούμενων εκλογών το ποσοστό θα μειωθεί στο 13%, δηλαδή οκτώ στους δέκα βουλευτές και γερουσιαστές δεν θα εκλεγούν.

Οι 5 Αστέρες, επίσης, χάνουν άλλον ένα γερουσιαστή, τον Βίτο Πετροτσέλι, πρώην πρόεδρο της επιτροπής εξωτερικών υποθέσεων της Γερουσίας, ο οποίος εκδιώχθηκε από την επιτροπή ως φιλο-Πούτιν και αποχώρησε από το Κίνημα. Στη θέση του ψηφίστηκε η Στεφάνια Κράξι, κόρη του παλαιού σοσιαλιστή ηγέτη Μπετίνο Κράξι, η οποία ανήκει στη Forza Italia.

Δύσκολες εποχές για την Ιταλία. Επειδή, όμως, στους πολέμους συνηθίζει να αλλάζει ομάδα, περιμένουμε με αγωνία τις επόμενες κινήσεις της.

 

ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet