Ήταν πάλι όλοι εκεί. Πολιτικοί, επιχειρηματίες, κερδοσκόποι, δισεκατομμυριούχοι, τραπεζίτες, παρατρεχάμενοι. Έλειψαν μόνο οι ρώσοι ολιγάρχες, που τα πάρτι τους είχαν πλέον αποκτήσει μυθικές διαστάσεις τα προηγούμενα χρόνια πριν την πανδημία. Βρέθηκαν ευτυχώς οι Ουκρανοί «συνάδελφοί» τους, για να τους αντικαταστήσουν επάξια. Μάλιστα ένας από αυτούς νοίκιασε φέτος και το αποκαλούμενο «Σπίτι της Ρωσίας», για να φιλοξενήσει μια έκθεση φωτογραφίας, όπου καταγράφονταν τα εγκλήματα του πολέμου των Ρώσων.

 

Έπαθαν όλοι... ανθρωπισμό

 

Στο φετινό Νταβός ο θρίαμβος της Ουκρανίας ήταν ολοκληρωτικός. Ο ανθρωπισμός περίσσεψε, όπως και οι υποσχέσεις για βοήθεια προς τη διαλυμένη από τη ρωσική βαρβαρότητα χώρα. Ο Μπόρις Τζόνσον, πρωθυπουργός μιας χώρας, όπου εκατομμύρια εξαρτώνται πλέον από συσσίτια και τράπεζες τροφίμων, είχε ήδη εκτοξεύσει μήνυμα συμπαράστασης προς τα παιδιά της Ουκρανίας. Φαίνεται ότι τελικά στους νεοφιλελεύθερους βερμπαλιστές ταιριάζουν περισσότερο τα «εκτός έδρας» παιχνίδια.

Η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν αποφάσισε να αλλάξει το πρόγραμμά της και να παρατείνει τη διαμονή της στις ελβετικές Άλπεις, προκειμένου να συναντήσει επενδυτές που αγωνιούν να συμβάλουν στην «ανοικοδόμηση» της χώρας. Η πρόεδρος της Κομισιόν βλέπει μπροστά και γνωρίζει ότι έπονται συμβόλαια πολλών δισεκατομμυρίων για να επουλωθούν οι πληγές του πολέμου, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τις υλικές ζημιές. Η αλήθεια είναι ότι όσες δουλειές έκλεισε αυτή, «περπάτησαν», ενώ όσες αποφάσεις του Συμβουλίου προσπάθησε να προκαταλάβει, έχουν κολλήσει. Και δεν ευθύνεται μόνο η Ουγγαρία για αυτό.

Μπορούσε, λοιπόν, η πρόεδρος των μεγάλων συμβολαίων (Pfizer, LNG) να λείψει από τέτοια πανδαισία; Γι’ αυτό, άλλωστε, και το λένε Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός. Επειδή εκτός των αμπελοφιλοσοφιών, που περισσεύουν και της ευκαιρίας για σκι στις πλαγιές των ελβετικών Άλπεων, ευκαιρίας που φέτος χάθηκε εξαιτίας της μετάθεσης του ραντεβού σε εαρινή ζώνη, το βασικό είναι να συναντιούνται μεταξύ τους οι «μεγάλοι» για να κλείσουν δουλειές.

Οι άλλες ζημιές, οι απώλειες σε ανθρώπινες ζωές και τα ψυχικά τραύματα ανδρών, γυναικών και παιδιών που έζησαν τη βιαιότητα του πολέμου, δολοφονήθηκαν, βιάστηκαν, βασανίστηκαν ή ξεριζώθηκαν από τον τόπο τους, είναι αδύνατον να αποκατασταθούν. Όπως καμιά διάθεση «αποκατάστασης» δεν φάνηκε να υπάρχει και για τις τεράστιες οικονομικές ανισότητες, που διευρύνονται ακόμα περισσότερο λόγω πολέμου και πανδημίας σε ολόκληρο τον πλανήτη, οι οποίες ναι μεν καταγράφηκαν σε στιγμές εξάρσεων ειλικρίνειας, αλλά για μια ακόμα φορά αντιμετωπίστηκαν σχεδόν σαν «φυσικό φαινόμενο». Άλλωστε έχουν και του χρόνου για να τα «ξαναδούν» τέτοια θέματα.

 

Προφήτες και προσκυνητές

 

Ο Τζορτζ Σόρος, κορυφαίος μεταξύ των κερδοσκόπων, οι οποίοι τα βράδια φοράνε κάτι πιο ελαφρύ και ντύνονται «φιλάνθρωποι», αυτός που δεν χάνει ποτέ το ετήσιο ραντεβού του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ και παραδοσιακά οργανώνει ένα αξέχαστο «τραπέζωμα», προειδοποίησε ότι απειλείται το τέλος της ανθρωπότητας, αν δεν τελειώσει γρήγορα ο πόλεμος. Προέχει, λοιπόν, η νίκη απέναντι στον Πούτιν, με ακόμα περισσότερες κυρώσεις προς τη Ρωσία, ακόμα περισσότερα όπλα προς την Ουκρανία. Αυτό ήταν και το πνεύμα της παρέμβασης του Βολοντίμιρ Ζελένσκι, που βρήκε μια ακόμα ευκαιρία να στείλει (ένα από τα αναρίθμητα) βίντεο-μήνυμα στη Δύση και να ζητήσει ακόμα περισσότερη βοήθεια. Αυτή τη φορά η έκκλησή του διανθίστηκε με αιχμές κατά του ΝΑΤΟ για την ολιγωρία του να στείλει περισσότερα όπλα στο Κίεβο. Στο ίδιο μήκος κύματος και ο ΥΠΕΞ του, Ντμίτρι Κουλέμπα, που κατηγόρησε το ΝΑΤΟ ότι δεν κάνει απολύτως τίποτα για να βοηθήσει τη χώρα του, που αρχίζει να αντιμετωπίζει «δυσκολίες» στο πολεμικό πεδίο.

Μερικές χιλιάδες χιλιόμετρα ανατολικότερα, στην Άγκυρα, Φινλανδοί και Σουηδοί αξιωματούχοι προσπαθούσαν ως σύγχρονοι προσκυνητές να μεταπείσουν την τουρκική αντιπροσωπεία για τις προθέσεις τους να συμμορφωθούν με τα αιτήματά της, προκειμένου να μπορέσουν να εισχωρήσουν στην ασφαλή αγκαλιά του ΝΑΤΟ. Το καθεστώς Ερντογάν, όμως, έχει πολύ υψηλές απαιτήσεις και επιμένει ότι δεν βιάζεται. Στόχος του είναι ουσιαστικά να «στρατεύσει» το ΝΑΤΟ στη δική του μάχη κατά των Κούρδων. Η Τουρκία απαιτεί πέντε «συγκεκριμένες διαβεβαιώσεις», κυρίως από τη Σουηδία, όπως ο «τερματισμός της πολιτικής υποστήριξης για την τρομοκρατία», «εξάλειψη της πηγής χρηματοδότησης της τρομοκρατίας» και «παύση της υποστήριξης όπλων» προς το απαγορευμένο PKK και την κουρδική πολιτοφυλακή στη Συρία. ΝΑΤΟϊκά «ανήσυχος» και ο Εμανουέλ Μακρόν, ο συνήθως «ευρώ-αυτόνομος» προσπάθησε και αυτός τηλεφωνικά να μεταπείσει τον τούρκο πρόεδρο.

Είναι και αυτή μια επιπρόσθετη απόδειξη της φαιδρότητας του αφηγήματος, που προσπαθεί να «πουλήσει» τη Συμμαχία σαν φύλακα άγγελο της δημοκρατίας, αλλά άγεται και φέρεται από τις διαθέσεις ενός δεσποτικού ηγέτη, που δεν απέχει και πολύ σε απόψεις και μεθόδους από το «μοντέλο Πούτιν».

 

Και μια «αντίστροφη» προφητεία

 

Ο μόνος που φάνηκε να μην έχει διακόψει πλήρως τις διπλωματικές του σχέσεις με τη... λογική, ήταν ο υπερήλικας αμερικανός διπλωμάτης, που κάποτε είχε τη φήμη γερακιού. Ο 98χρονος πια Χένρι Κίνσινγκερ ήταν ο μόνος που έκανε λόγο στο Νταβός για μια προσπάθεια αποκλιμάκωσης και προσπάθησε να προσγειώσει, όσους διατυμπανίζουν την πεποίθησή τους για μια ολοκληρωτική νίκη απέναντι στον Πούτιν. Κατά τη γνώμη του, μια ταπεινωτική ήττα για τη Ρωσία θα μπορούσε να οδηγήσει σε ευρύτερη αποσταθεροποίηση του πλανήτη. Η λύση θα είναι η παραχώρηση εδαφών από την Ουκρανία και η άμεση έναρξη διαπραγματεύσεων. «Οι διαπραγματεύσεις πρέπει να ξεκινήσουν τους επόμενους δύο μήνες, προτού δημιουργηθούν ανατροπές και εντάσεις που δεν θα ξεπεραστούν εύκολα. Στην ιδανική περίπτωση, η διαχωριστική γραμμή θα πρέπει να είναι η επιστροφή στο προηγούμενο status quo», είπε ο Κίσινγκερ, όταν δηλαδή η Ρωσία έλεγχε τη χερσόνησο της Κριμαίας και ανεπίσημα μέρος της περιοχής του Ντονμπάς.

 

Τα μηνύματα που έρχονται από το πραγματικό μέτωπο δείχνουν να δικαιολογούν μια τέτοια προσέγγιση και κάθε άλλο παρά ενισχύουν το αφήγημα του προέδρου της Ουκρανίας ότι μια νίκη για την πατρίδα του είναι εφικτή. Η Ρωσία έχει εξασφαλίσει πλέον ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της Ουκρανίας στον Νότο, στο μέτωπο προς τη θάλασσα σταθεροποιεί και διευρύνει τις θέσεις της στο Ντονμπάς και όλοι αναρωτιούνται αν θα αποφασίσει να καταλάβει και την Οδησσό με την ίδια βάρβαρη στρατηγική, την οποία ακολούθησε απέναντι στη Μαριούπολη. Η Μόσχα απέρριψε ως μη ρεαλιστική την πρόταση του ιταλού πρωθυπουργού Μάριο Ντράγκι για ανακωχή και μια συμφωνία που θα έδινε ένα ιδιόμορφο καθεστώς στις ήδη καταληφθείσες περιοχές του Ντονμπάς και στην Κριμαία. Πρόταση που στην ουσία είχε κάνει και ο Εμανουέλ Μακρόν προς το Κίεβο, για να εισπράξει κι εκείνος μια οργισμένη απόρριψη.

Στην ουσία, πάντως, οι όποιες προσπάθειες διαμεσολάβησης με στόχο την ειρήνευση και την αναζήτηση μιας μακρόπνοης λύσης για την ασφάλεια στην Ευρώπη είναι σπασμωδικές και ασυντόνιστες. Οι ηγέτες της ΕΕ μόνο «ενωμένοι» δεν είναι, ενώ κάποιοι από αυτούς βλέπουν στον πόλεμο και μια ευκαιρία να αποδώσουν εκεί όλες τις κρίσεις που μαστίζουν κυρίως την Ευρώπη, όπως η ενεργειακή, αλλά και άλλες περιοχές του πλανήτη, όπως η επισιτιστική και να αποκρύψουν έτσι τα δομικά προβλήματα του νεοφιλελεύθερου ολοκληρωτισμού, που προτιμά να τον φωνάζουν «παγκοσμιοποίηση» και δείχνει πια να πνίγεται μέσα στα αδιέξοδά του.

 

ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet