Σύμφωνα με τον Ν. 4443/20161 για την ίση μεταχείριση απαγορεύεται κάθε μορφή διάκρισης, ανάμεσα στα υπόλοιπα, για λόγους σεξουαλικού προσανατολισμού, ταυτότητας ή χαρακτηριστικών φύλου στον τομέα της απασχόλησης και της εργασίας. Στον ίδιο νόμο αναφέρεται σαφώς η διασφάλιση της συμμετοχής των ΛΟΑΤΚΙ+ ανθρώπων με την ιδιότητα του μέλους και τη συμμετοχή σε συνδικαλιστική οργάνωση εργαζομένων ή εργοδοτών ή σε οποιαδήποτε επαγγελματική οργάνωση, συμπεριλαμβανομένων των πλεονεκτημάτων και υποχρεώσεων που απορρέουν από τη συμμετοχή σε αυτές, και ιδίως του δικαιώματος εκλέγειν και εκλέγεσθαι.

Τα τελευταία χρόνια, και κυρίως μετά το 2015 που ψηφίστηκε ο νόμος για το σύμφωνο συμβίωσης, η ορατότητα των ΛΟΑΤΚΙ+ ανθρώπων αυξήθηκε και στους χώρους δουλειάς και αρκετοί ακτιβιστές του ΛΟΑΤΚΙ+ κινήματος βρεθήκαμε σε θέσεις ευθύνης στα συνδικαλιστικά όργανα των σωματείων μας.

Μπήκαμε μπροστά με «όπλο» τον νόμο περί ίσης μεταχείρισης αποφασισμένες/οι να είμαστε δίπλα σε όλους τους ΛΟΑΤΚΙ+ ανθρώπους που με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο βιώνουν διακρίσεις είτε έμμεσες είτε άμεσες εξαιτίας της λοατκιφοβίας και όλων εκείνων των στερεοτύπων που προκύπτουν από προκαταλήψεις.

Καθώς ο Ν.4443/16 αναφέρει ότι «οι συνδικαλιστικές οργανώσεις οφείλουν να ενημερώνουν τα μέλη τους για το περιεχόμενο της εφαρμογής της ίσης μεταχείρισης, καθώς και για τα μέτρα που λαμβάνονται για την εφαρμογή και την προώθηση της αρχής της ίσης μεταχείρισης στο πλαίσιο των σκοπών του Μέρους Α΄ του παρόντος νόμου», μπήκαμε στην διαδικασία να το εφαρμόσουμε: Ενημερώσαμε, μιλήσαμε και εξηγήσαμε στους συναδέλφους/σες ώστε να κατανοήσουν ότι όσα μέχρι εκείνη την στιγμή τους φαινόντουσαν «εντάξει» τελικά δεν ήταν και τόσο «εντάξει». Αρκετές και αρκετοί κατάλαβαν ότι δεν μπορεί να λέμε ότι ο τάδε ζει «διακριτικά» ή «αυτή δεν προκαλεί» όταν μιλάμε για την ταυτότητα φύλου ή/και τον σεξουαλικό προσανατολισμό των ανθρώπων. Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν ανοιχτά και άνθρωποι που, δυστυχώς, αναγκάζονται να κρύβουν τον σεξουαλικό τους προσανατολισμό ή/και την ταυτότητα φύλου τους. Εξηγήσαμε ότι δεν υπάρχουν «ΛΟΑΤΚΙ+ δικαιώματα», ούτε «ΛΟΑΤΚΙ+ ατζέντα». Οι ΛΟΑΤΚΙ+ άνθρωποι απαιτούν αυτά που δικαιούνται δηλαδή ίση μεταχείριση με τους μη ΛΟΑΤΚΙ+ ανθρώπους. Παράλληλα απαιτούν σεβασμό και δικαιοσύνη και όχι ειδικά προνόμια ή ειδική μεταχείριση, όπως υπονοούν όσα άτομα μιλούν για παράδειγμα για «τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων».

Έτσι άρχισαν συνάδελφοι/σες όταν άκουγαν ένα ομοφοβικό π.χ. αστείο ή σχόλιο να διαμαρτύρονται γιατί είχαν κατανοήσει ότι «δεν είναι εντάξει» κι ότι η σιωπή υποδηλώνει συμφωνία.

Αυτή η «ώσμωση» είχε ως συνέπεια μετά από πρόταση των ΣΥΝΕΚ να παρθεί απόφαση από την Β’ ΕΛΜΕ Πειραιά (σωματείο εκπαιδευτικών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης) για τη συμμετοχή της στο φετινό Athens Pride. Την ίδια πρόταση κάναμε και στον ΣΕΠΕ Κορυδαλλού - Αγ.Βαρβάρας ως Αυτόνομο Δίκτυο.

Η απόφαση πάρθηκε και από το δεύτερο σωματείο, αλλά εδώ θέλω να σταθώ στη στάση της συνδικαλιστικής παράταξης της ΑΣΕ που πρόσκειται στο ΠΑΜΕ. Αποφάσισε να ψηφίσει «λευκό» προσπαθώντας μάλιστα να δικαιολογήσει αυτή τη στάση με τον ίδιο τρόπο που δικαιολόγησε το ΚΚΕ τη στάση του στην Βουλή σε όλα τα νομοσχέδια που αφορούσαν τους ΛΟΑΤΚΙ+ ανθρώπους. Οφείλω βέβαια να αναγνωρίσω ότι ήταν μεγάλο κατόρθωμα από την πλευρά του ΚΚΕ αυτό που κατάφερε να μετατρέψει σε λόγια και έπειτα να παρουσιάσει σαν επιχειρήματα τις πιο ακραίες ομοφοβικές «κορώνες» –ούτε καν απόψεις δεν τις λες– μέσα σε «κοινωνιολογικό» περιτύλιγμα.

Έμεινα λίγο… speechless που έκανε δήλωση ο Κουτσούμπας για την ημέρα κατά της λοακτιφοβίας αλλά φαίνεται ότι δεν έχουν θέμα εκεί στον Περισσό να μετατραπούν σε κόμμα «attrape-tout» (που να «τσιμπολογά» δηλαδή χωρίς διάκριση από μια γενικευμένη εκλογική πελατεία) ποπουλιστικού τύπου, το μόνο τους θέμα είναι μη τυχόν διασταυρωθούν τα κινήματα και αρχίσουν να δρουν μαζί.

Ευχάριστη έκπληξη λοιπόν από το συνδικαλιστικό κίνημα των εκπαιδευτικών, που σε αυτό το φεστιβάλ υπερηφάνειας στο ΛΟΑΤΚΙ+ κίνημα θα είναι ένα πανό που θα διεκδικεί εκπαίδευση άνευ όρων και θα το υπογράφουν δύο σωματεία και ίσως δεν θα είναι αυτή και η μοναδική ευχάριστη έκπληξη στο φετινό Athens Pride.

 

Σημείωση:

1. www.taxheaven.gr/law/4443/2016

 

Στέλλα Μπελιά Η Στέλλα Μπελιά είναι νηπιαγωγός και πρόεδρος των «Οικογενειών Ουράνιο Τόξο». Περισσότερα Άρθρα
Tags:
Πρόσφατα άρθρα ( Κοινωνία )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet