Το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ ανέτρεψε τη συνταγματική απόφαση που βασιζόταν στην υπόθεση Roe v. Wade και εξασφάλιζε το δικαίωμα της άμβλωσης σε όλη τη χώρα, αφήνοντας έτσι το ελεύθερο σε κάθε πολιτεία να απαγορεύσει τη δυνατότητα πρόσβασης των γυναικών σε ασφαλείς ιατρικές διαδικασίες –και δυστυχώς απ’ ό,τι φαίνεται, αυτό θα πράξουν άμεσα πάνω από τις μισές πολιτείες.

Η απόφαση αυτή προφανώς έχει ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων τόσο εκτός της χώρας, με πολιτικούς, διασημότητες, τον ΟΗΕ κ.ά. να την καταδικάζουν, όσο βέβαια και εντός, με εκατομμύρια πολίτες να διαδηλώνουν σε πολλές πόλεις των ΗΠΑ και τον πρόεδρο της χώρας και το Δημοκρατικό Κόμμα να τάσσονται κατά της. Από την άλλη, πολέμιοι του δικαιώματος και Ρεπουμπλικάνοι πολιτικοί, έχουν στήσει κυριολεκτικά γιορτές, μιλώντας δήθεν για το δικαίωμα στη ζωή, την ώρα που είναι υπέρ της θανατικής ποινής και της οπλοκατοχής που οδηγεί σε εκατοντάδες θανάτους παιδιών κάθε χρόνο. Την υποκρισία αυτή ανέδειξε η βουλεύτρια των Δημοκρατικών, Αλεξάντρα Οκάσιο Κορτέζ, σε ομιλία της, ενώ μίλησε δημόσια και για τη δική της ιστορία άμβλωσης, μετά από βιασμό που υπέστη στα 22 της.

Και αλήθεια, πόσα γνωρίζουμε όντως για τη διαδικασία της άμβλωσης ή για τους λόγους μια τέτοιας επιλογής; Ακόμα και όταν υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα των γυναικών στο σώμα μας, σπανίως μιλάμε για συγκεκριμένα βιώματα, με αποτέλεσμα να μακροημερεύουν σχετικοί μύθοι φρίκης, αλλά και το κοινωνικό στίγμα μιας τέτοιας απόφασης.

«Στον έλεγχο των 20 εβδομάδων κύησης, έμαθα πως το έμβρυο είχε σοβαρά καρδιολογικά προβλήματα, που σήμαινε ότι μόλις γεννιόταν, μετά από λίγες ώρες θα πέθαινε», αφηγείται η Μενάκα από το Τέξας στην ιστοσελίδα του οργανισμού Planned Parenthood, για τον λόγο που αποφάσισε να διακόψει την εγκυμοσύνη της. Αντίστοιχα, η Σάλι από το Τέξας λέει για το πώς έμεινε έγκυος από ατύχημα, παρότι λάμβανε αντισυλληπτική αγωγή και δεν ήταν σε ηλικία να μεγαλώσει ένα παιδί. Ενώ η Τρέισι από την Καλιφόρνια μιλά για τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετώπιζε όταν έμεινε έγκυος και έτσι δεν θα μπορούσε να του εξασφαλίσει μια φυσιολογική ζωή. Άλλες ιστορίες από την ιστοσελίδα μιλούν για περιπτώσεις εγκυμοσύνης από βιασμό ή μέσα σε κακοποιητικές σχέσεις απ’ τις οποίες ήθελαν να ξεφύγουν. Και σαφώς υπάρχει και ένας πολύ απλός λόγος, όπως αφηγείται η Βικτόρια από την Καλιφόρνια: «δεν ήθελα να κάνω παιδί».

Πέραν, βέβαια, του μύθου των «ανεύθυνων και αναίσθητων» γυναικών που μένουν έγκυες και μετά κάνουν άμβλωση, υπάρχει και ο μύθος ότι η διαδικασία είναι μια αιματηρή δολοφονία ενός παιδιού, που το κομματιάζουν ή του σπάνε το κεφάλι κτλ. Στην πραγματικότητα, βέβαια, ένα έμβρυο, δεν έχει καμία σχέση με παιδί και ούτε οι διαδικασίες άμβλωσης μοιάζουν σε τίποτα με τους μύθους φρίκης που αναπαράγονται σκοπίμως.

«Πηγαίνοντας προς την κλινική άμβλωσης με το αγόρι μου, δεκάδες συγκεντρωμένοι ξεκίνησαν να μου φωνάζουν να μην σκοτώσω το παιδί μου, να με παρεμποδίζουν να προχωρήσω και να μου δίνουν φυλλάδια που έλεγαν πως θα καώ στην κόλαση», περιγράφει η Αλέξα το πραγματικά τρομαχτικό κομμάτι αυτής της εμπειρίας της στα social media της. Περιστατικό, δυστυχώς, με το οποίο πολλές γυναίκες έρχονται αντιμέτωπες στις ΗΠΑ, καθώς είναι αρκετά συχνό φαινόμενο έξω από τις κλινικές άμβλωσης να στήνουν καρτέρι οργανώσεις «υπέρ της ζωής» και να προπηλακίζουν τις ασθενείς.

Κατά τ΄ άλλα, η Αλέξα μιλά για μια συνήθη ιατρική επίσκεψη, όπου έγινε πρώτα ένας υπέρηχος –κατά τον οποίο, μάλιστα, βεβαιώθηκε ότι ήταν 7 εβδομάδων, παρότι η ίδια πίστευε ότι δεν μπορεί να είναι άνω των 3, αφού είχε κανονικά περίοδο. Κάτι που συμβαίνει σε πολλές περιπτώσεις, όπως της εξήγησαν, με την Αλέξα να ευχαριστεί την τύχη της που δεν ήταν στο Τέξας, που από τον Σεπτέμβρη του 2021 έχει θέσει τον περιορισμό των 6 εβδομάδων, χρονικό διάστημα, δηλαδή, που πολύ πιθανά να μην έχει αντιληφθεί καν κάποια ότι είναι έγκυος.

Η ίδια επέλεξε τη μέθοδο της αναρρόφησης, αν και πάνω από το 50% στις ΗΠΑ, σύμφωνα με στοιχεία του Ινστιτούτου Guttmacher, επιλέγουν τη μέθοδο της φαρμακευτικής αγωγής. Όσες, δηλαδή, επιθυμούν να κάνουν διακοπή κύησης και είναι μέχρι και 10 εβδομάδων, όπως γίνεται και σε όλες τις χώρες με νόμιμη την άμβλωση, τους χορηγείται χάπι μιφεπριστόνης και μισοπροστόλης (δεν πρόκειται για το χάπι της επόμενης μέρας) και μετά από 4-5 ώρες προκαλείται περίοδος. Και αυτή είναι όλη κι όλη η διαδικασία.

Η Αλέξα, όπως περιγράφει, προτίμησε τη μέθοδο της αναρρόφησης, καθώς είναι πιο γρήγορη και δεν έχει τις κράμπες περιόδου, που προκαλούνται με το χάπι. Για τη διαδικασία αυτή, της έγινε μία ένεση τοπικής αναισθησίας στον κόλπο, την οποία αισθάνθηκε μόνο ως τσίμπημα, όπως αφηγείται, και μετά ο γιατρός προχώρησε στην αναρρόφηση. Η όλη διαδικασία κράτησε λιγότερο από δέκα λεπτά και μετά περίμενε άλλα 20 στην κλινική, προκειμένου να διαπιστωθεί ότι είναι όλα καλά. «Σε λιγότερο από 24 ώρες ήμουν για βόλτα στο μουσείο χωρίς πόνο και είχα απλά μια περίοδο που διήρκησε περισσότερο διάστημα απ’ ό,τι συνήθως. Η ιστορία της άμβλωσής μου δεν έχει τίποτα το ιδιαίτερο, γιατί ακριβώς αυτό είναι και η άμβλωση, μια νορμάλ, συνήθης ιατρική διαδικασία ρουτίνας», καταλήγει η ίδια.

 

Τζέλα Αλιπράντη Περισσότερα Άρθρα
Πρόσφατα άρθρα ( Κοινωνία )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet