Η σταθερότητα και η συνέπεια είναι οι κινητήριες δυνάμεις της ΝΔ, με τις οποίες θέλει να φτάσει στις εκλογές, όποτε εκείνη επιλέξει να γίνουν. Αφού έχει θρέψει τη σεναριολογία για πρόωρες εκλογές, επί βδομάδες, με δηλώσεις, με ανακοινώσεις υποψηφίων, με διατάξεις που αλλάζουν τον εκλογικό νόμο, κ.λπ., ο Κ. Μητσοτάκης, αποφάσισε αυτή τη βδομάδα να κλείσει αυτό το κεφάλαιο, με την υποβόσκουσα επιφύλαξη «της απρόβλεπτης Τουρκίας απέναντί μας».

 

Αναθέρμανση αντιΣΥΡΙΖΑ ρεύματος

 

Ο ίδιος δήλωσε ότι δεν αναζητά δημοσκοπικό ξέφωτο για να κάνει εκλογές, προσθέτοντας «παίρνω το ρίσκο της σταθερότητας» και επισημαίνοντας ότι «αν αυτό οδηγήσει σε πολιτικό κόστος λόγω δύσκολου χειμώνα, ας είναι έτσι». Όλη την εβδομάδα που πέρασε το επιτελείο της ΝΔ φτιάχνει εικόνες καταστροφής από το 2015 και εμφανίζει ως διασώστρια της χώρας την κυβέρνηση της ΝΔ [«τέτοιες μέρες, το 2015, η Ελλάδα βρέθηκε ένα βήμα από τον γκρεμό της εξόδου από το ευρώ», «καταδικάσατε την Ελλάδα σε τέσσερα περιττά χρόνια λιτότητας», «το τίμημα υπήρξε βαρύ» είπε ο πρωθυπουργός από το βήμα του ευρωκοινοβουλίου]. Πρόκειται για μια συντονισμένη επιχείρηση αναθέρμανσης του αντιΣΥΡΙΖΑ ρεύματος, το οποίο άλλωστε ήταν αυτό που κέρδισε τις προηγούμενες εκλογές.

Ταυτόχρονα, επιχειρείται να εμφανιστεί ο Κ. Μητσοτάκης ως ο μόνος συνεπής πολιτικός αυτού του τόπου, και επομένως η συντήρηση ενός σεναρίου πρόωρων εκλογών φθείρει αυτή την εικόνα, άσχετα αν τελικά γίνουν –αιφνιδιαστικά και για εξαιρετικούς λόγους- πρόωρες εκλογές. Επιστροφή στις ρίζες, λοιπόν. Όπως είπε και ο πρωθυπουργός από το βήμα της βουλής «όταν θα έρθει η ώρα των εκλογών θα δούμε τι θυμόμαστε από την κυβέρνηση Τσίπρα, ψέματα, ψέματα, ψέματα». Συνεπώς, την ώρα του απολογισμού, η ΝΔ θα γυρίσει το ρολόι τρία, τέσσερα χρόνια πίσω, στην προηγούμενη κυβέρνηση και τα πεπραγμένα της, ώστε να πέσει στην κάλπη η αντιΣΥΡΙΖΑ - αντιαριστερή ψήφος. Θα αποφύγει έτσι να συζητήσει για τα δικά της πεπραγμένα, τα οποία παρουσιάζει με τέτοια στρέβλωση που νιώθεις σαν να έχεις μπει στο μουσείο των ψευδαισθήσεων. Εδώ έφτασε να πει ο Κ. Μητσοτάκης ότι υπηρετεί το «νόμος είναι το δίκιο του εργάτη», όταν επί πρωθυπουργίας του έχει ξηλωθεί σχεδόν κάθε διάταξη προστασίας του εργαζόμενου από την εργοδοτική αυθαιρεσία.

 

Έρχονται «θα»

 

Από την άλλη, όπως πάλι μας προϊδέασε ο πρωθυπουργός, τον επόμενο ένα –μάξιμουμ- χρόνο θα αφιερωθεί στις προεκλογικές υποσχέσεις: «Έχω πει πολλές φορές ότι θέλω να κριθώ στο τέλος της τετραετίας για το έργο που θα παρουσιάσω στον ελληνικό λαό, για αυτά που θα θέλουμε να κάνουμε». Θα αρχίσει να περιοδεύει σαν άλλος Μαυρογιαλούρος και θα υπόσχεται φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Εδώ την εβδομάδα που έλαβε τη μεγαλύτερη διάψευση από την Γαλλία, με την εθνικοποίηση της εταιρείας ηλεκτρισμού [είχε πει στη βουλή πως «αν υπήρχε μαγική λύση άλλες κυβερνήσεις, οικονομίες που μπορεί να είναι ακόμα πιο ισχυρές από την ελληνική, θα είχαν σπεύσει να τις υλοποιήσουν»], ο Κ. Μητσοτάκης επιμένει με το power pass ως «αναγνώριση μιας αδικίας, την οποία ερχόμαστε και τη διορθώνουμε». Δεν κρατά καν επιφύλαξη, από τη στιγμή που –κοντός ψαλμός– την Παρασκευή 15 Ιουλίου θα δουν οι καταναλωτές τη στήριξη της κυβέρνησης απέναντι στην ιλιγγιώδη αύξηση της ενεργείας.

 

Ζόφος

 

Είναι βέβαιο –και η κυβέρνηση έχει λάβει όλες τις προειδοποιήσεις– πως η ακρίβεια και ο πληθωρισμός θα αποδειχθούν τα μεγαλύτερα προβλήματα της κυβέρνησης. Οι εκτιμήσεις της ΕΛΣΤΑΤ κάνουν λόγο για νέο ρεκόρ πληθωρισμού για τον Ιούνιο, κοντά στο 13%, ποσοστό που είχε καταγραφεί τον Δεκέμβριο του 1993, πριν 29 χρόνια. Σύμφωνα με το Ινστιτούτο Καταναλωτή (ΙΝΚΑ) ένα καλάθι με είδη πρώτης ανάγκης τον Μάρτιο του 2021 κόστιζε 300 ευρώ και σήμερα κοστίζει 450 ευρώ. Σύμφωνα με το Κέντρο Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών (ΚΕΠΕ) «ακόμα και αν μετριαστεί ο πληθωρισμός το 2023, η ακρίβεια θα παραμείνει».

Σε αυτό το ζόφο που διαμορφώνεται, η κυβέρνηση δείχνει να μην κατανοεί την υποχρέωσή της να αναλάβει πρωτοβουλίες για ενίσχυση της οικονομίας και της κοινωνίας, αφού έχει πέσει μπροστά της η κουρτίνα της «δημοσιονομικής σταθερότητας». Αναμένει, για μία ακόμα φορά, παρέμβαση του εξωτερικού παράγοντα, ρίχνοντας τις ευθύνες αποκλειστικά και μόνο αλλού κάνοντας λόγο για «κεντρικές τράπεζες που βρίσκονται σε αδυναμία –ενδεχομένως να έχουν καθυστερήσει- να διαπιστώσουν την ένταση του φαινομένου (σ.σ.: του πληθωρισμού) και να παρέμβουν».

 

Δημοσκοπικό ξέφωτο ενόψει;

 

Και όσο και να επιχειρηματολογεί ο Κ. Μητσοτάκης ότι δεν αναζητά «δημοσκοπικό ξέφωτο» και να κρίνει τη δημοσκοπική του εικόνα ως «εξαιρετικά θετική», η δημοσκοπική άβυσσος αποκαλύπτεται ολοένα και πιο βαθιά. Σύμφωνα με δημοσκόπηση της Alco για το Open, το 65% δηλώνει καθόλου ή λίγο ικανοποιημένο από την απόδοση της κυβέρνησης επί τρία χρόνια. Τις χειρότερες επιδόσεις της παίρνει στον τομέα της υγείας (63% αρνητική επίδοση, έναντι 29% θετική), στην παιδεία (55% αρνητική, έναντι 27% θετική), στα εργασιακά (63% αρνητική, έναντι 23% θετική), στην εγκληματικότητα (70% αρνητική, έναντι 20% θετική), στην ακρίβεια (79% αρνητική, έναντι 15% θετική). Σύμφωνα με τις τάσεις της MRB στην ερώτηση ποιο κόμμα θα σας ενοχλούσε να κερδίσει τις εκλογές, έστω και με μία ψήφο, το 40,5% απαντά η ΝΔ και το 37,3% απαντά ο ΣΥΡΙΖΑ. Στην ερώτηση ποιες λέξεις σας εκφράζουν, τα αρνητικά συναισθήματα κυριαρχούν: φόβος 50%, οργή 47,7%, απογοήτευση 36,6%, με την ελπίδα (26,9%) και τη σιγουριά (10,1%) να σβήνουν. Στην ερώτηση για το ποια θέματα θα καθορίσουν την ψήφο σας στις επόμενες εκλογές, το 70,1% απαντά «η αντιμετώπιση της ακρίβειας και η αύξηση των τιμών», το 40,3% «η προοπτική της ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας», το 39,5% «η ενίσχυση του ΕΣΥ», το 27,1% «η αντιμετώπιση της ανεργίας» και το 20,6% «η υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων».

Όμως, η συσπείρωση γύρω από τη σημαία είναι αυτή που θα ορθώσει το ανάστημα της σταθερότητας και της συνέπειας, επομένως ο φόβος ενός θερμού επεισοδίου πρέπει να παραμείνει ενεργός. Άλλωστε, ίσως φτάσει να αποτελέσει και το χαρτί του αιφνιδιασμού. Σύμφωνα με τις τάσεις της MRB, το 61,4% θεωρεί πολύ και αρκετά πιθανό ένα «θερμό επεισόδιο με την Τουρκία στη διάρκεια των επόμενων 12 μηνών». Ίσως και αυτό να είναι το δημοσκοπικό ξέφωτο. Ο φόβος, όμως, είναι πάντα απρόβλεπτος και δεν μπορεί να έχει σταθερά θεμέλια μια στρατηγική στηριγμένη στο φόβο του πολέμου.

 

Πρόσφατα άρθρα ( Πολιτική )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet