Η σκιά της απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου για το Φαρμακονήσι ήταν ακόμη βαριά όταν στις 14 Ιουλίου ο αντιπρόεδρος της Κομισιόν Μαργαρίτης Σχοινάς ήρθε στην Επιτροπή LIBE του ευρωκοινοβουλίου. Η ενόχληση ευρωβουλευτών για την απουσία πειστικών απαντήσεων στις απανωτές καταγγελίες περί επαναπροωθήσεων από τις ελληνικές αρχές είχε μετατραπεί σε οργή μετά και την προκλητική ομιλία Μητσοτάκη στην ολομέλεια, στο Στρασβούργο.

Οι ευρωβουλευτές αισθάνονται ενόχληση όταν κάποιος υπονοεί πως έχουν πέσει θύματα της τουρκικής προπαγάνδας. Η μόνιμη επωδός των υπουργών του Μητσοτάκη κάθε φορά που δημοσιεύεται μια ενδελεχής δημοσιογραφική έρευνα με πλήθος στοιχείων από καταξιωμένους δημοσιογραφικούς οργανισμούς παγκόσμιας εμβέλειας και καταξιωμένες ΜΚΟ, δεν φαίνεται πια να πείθει ούτε την ίδια την Κομισιόν. Ακόμη και αυτός ο Μαργαρίτης Σχοινάς, που έχει διακριθεί σε ρόλο σφοδρού επικριτή της διακυβέρνησης Τσίπρα στα τελευταία κομματικά συνέδρια της ΝΔ, πήρε αποστάσεις από τη ρητoρική αυτή, την ίδια στιγμή βέβαια που έδινε διαβεβαιώσεις για τις «ισχυρές» δεσμεύσεις που αναλαμβάνει η κυβέρνηση με τη συμφωνία Γιοχάνσον – Γεραπετρίτη, Θεοδωρικάκου, Πλακιωτάκη και άφηνε χωρίς απάντηση τα συνεχή ερωτήματα αν είχε διαβάσει την έκθεση της OLAF για τις επαναπροωθήσεις.

Αν κάτι μας διδάσκει το Φαρμακονήσι είναι οτι ακόμη και οι καλύτερες τεχνικές απόκρυψης της αλήθειας δεν εξασφαλίζουν ασυλία για όποιον παραβιάζει το διεθνές Δίκαιο. Η Ελλάδα καταδικάστηκε ουσιαστικά ακριβώς γι’ αυτές τις τεχνικές απόκρυψης: Τεχνικά μιλώντας, η καταδίκη δεν οφείλεται στο οτι διαπιστώθηκε παράνομη επαναπροώθηση: η Ελλάδα καταδικάστηκε και το δικαστήριο διαπίστωσε αδυναμία να πάρει σαφή θέση αν υπήρξε απόπειρα επαναπροώθησης, και «αυτή η αδυναμία σε μεγάλο βαθμό προέρχεται από την απουσία ολοκληρωμένης και αποτελεσματικής έρευνας από τις εθνικές αρχές.»

Με άλλα λόγια, η ακροδεξιά κυβέρνηση Σαμαρά για να γλιτώσει μια καταδίκη της Ελλάδας για παράνομες επαναπροωθήσεις, «έπνιξε» τις σχετικές έρευνες με πράξεις και παραλείψεις που οδήγησαν ουσιαστικά...  στην καταδίκη της Ελλάδας από το ΕΔΔΑ. Αυτή είναι και η πραγματική κληρονομιά στη χώρα της απίθανης εκείνης κυβέρνησης: Το  όνειδος της συγκάλυψης μιας πολύνεκρης τραγωδίας που βαραίνει την ελληνική Πολιτεία με τη σφραγίδα πλέον του ΕΔΔΑ!

Το χειρότερο όμως δεν είναι αυτό. Το χειρότερο είναι πως και η σημερινή κυβέρνηση δείχνει να βαδίζει στον ίδιο καταστροφικό δρόμο: άρνηση της πραγματικότητας με παιδαιριώδη επιχειρήματα, κλείσιμο ματιού στο ακροδεξιό ακροατήριο με αμφίσημες ή και ανοιχτές δηλώσεις παραδοχής των pushbacks, αλλά όταν «βρέχει» αποκαλυπτικές έρευνες στο διεθνή Τύπο, κάνουμε τη στρουθοκάμηλο και τα ρίχνουμε όλα στην τουρκική προπαγάνδα και το βρώμικο ρόλο της γείτονος.

Ουδείς φυσικά αμφισβητεί το βρώμικο ρόλο της γείτονος, όπως και των κυκλωμάτων διακινητών. Ουδείς πιστεύει οτι Λουκασένκο και Ερντογάν έγιναν φιλάνθρωποι στέλνοντας χιλιάδες απελπισμένους στα σύνορά τους. Πόση υποκρισία κρύβει όμως μια ευρωπαϊκή πολιτική που αντί να τους τιμωρεί, τους χαϊδεύει, μια πολιτική που καταλήγει να βασανίζει και να βάζει σε κίνδυνο τις ζωές προσφύγων και μεταναστών που συνωστίζονται στα σύνορα;

Το Φαρμακονήσι είναι μια μεγάλη ελληνική και ευρωπαϊκή τραγωδία, αλλά δεν είναι η μόνη! Είχε προηγηθεί η Λαμπεντούζα, ενώ πριν από λίγες μέρες είδαμε τη φρίκη της Μελίγια, στη μαροκινή πλευρά των συνόρων με τον ισπανικό θύλακα στην Αφρική. Εκεί που η ΕΕ «αναβάθμισε» την «Ευρώπη – Φρούριο», το φονικό δόγμα που έχει κοστίσει τη ζωή χιλιάδων ανθρώπων, σε... offshore μακελειό με δράστες τις αρχές του Μαρόκου, «χορηγούς» την κυβέρνηση της Ισπανίας και την ευρωπαϊκή ηγεσία.

Το προσφυγικό/μεταναστευτικό δεν είναι ελληνικό ούτε ελληνοτουρκικό ζήτημα, αλλά πανευρωπαϊκό. Η ΕΕ μπορεί να προφυλάξει και τα σύνορά της και την ανθρωπιά της. Μπορεί να υπερασπιστεί και την ασφάλειά της και τη διεθνή νομιμότητα.

Με ακροδεξιά ρητορική καλλιεργούν μίσος και επενδύουν στο φόβο την ώρα που προωθούν Σύμφωνα για τη Μετανάστευση και το Άσυλο που αντί αναλογικού καταμερισμού και μετεγκαταστάσεων, προβλέπουν εξαγορά αλληλεγγύης και μετατροπή των χωρών πρώτης υποδοχής σε κέντρα κράτησης προσφύγων/μεταναστών. Κι όταν, ως συνέπεια,  συμβαίνουν τραγωδίες στα σύνορα, καλύπτουν τις ευθύνες τους με κροκοδείλια δακρυα και υποσχέσεις για «πλήρη απόδοση ευθυνών». Τα pushbacks δεν είναι φυσικό φαινόμενο, δεν γίνονται από μόνα τους. Όπου συμβαίνουν, συνδέονται με πολιτικές και τη στάση όποιων κάνουν τα «στραβά μάτια», τοπικά και στις Βρυξέλλες.

Η ντροπιαστική για τη χώρα μας ετυμηγορία για το Φαρμακονήσι είναι μια τελευταία ισχυρή προειδοποίηση: καμία συμπαιγνία με το πρόσχημα της «προστασίας των συνόρων» δεν μπορεί να κρατήσει στο απυρόβλητο όποιους βάζουν σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές, βασανισμένες ζωές.

Και για την Ελλάδα αλλά και ολόκληρη την ΕΕ, η ανθρωπιά δεν είναι ηθική επιλογή. Είναι όρος σεβασμού της νομιμότητας, κι ευθύνης, όρος ύπαρξης και λειτουργίας του ίδιου του Κράτους Δικαίου στην ΕΕ.

 

Κώστας Αρβανίτης Ο Κώστας Αρβανίτης είναι ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία και μέλος της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων. Περισσότερα Άρθρα
Πρόσφατα άρθρα ( Πολιτική )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet