Δεν ξέρω πόσοι μπορούν να νιώσουν βαθιά μέσα τους οδύνη για έναν άδικο θάνατο, που εύχομαι να μη συμβεί. Καλό θα ήταν επειδή υπάρχουν ντοκιμαντέρ και βιβλία για τον Μπόμπι Σαντς και εκείνη την εποχή, να τα δουν δικαστικοί και όσοι άλλοι έχουν ελλιπείς γνώσεις πάνω στο θέμα. Φοβάμαι ότι εάν ο νεαρός Μιχαηλίδης πεθάνει θα είναι σαν να μην έχει καταργηθεί και στον τόπο μας η θανατική ποινή. Σαν να οδηγείται στην εκτέλεση το 2022.

Στον θάνατο σηκώνεις τα χέρια ψηλά. Το θέμα είναι να μην τα σηκώνεις από πριν. Ο Μιχαηλίδης ζει και πιστεύω πως πρέπει να ζήσει. Οι δικαστικοί λειτουργοί όφειλαν να έχουν ως ευαγγέλιο το κοινό περί δικαίου αίσθημα, που καμία σχέση δεν έχει με τον λαϊκισμό. Το γράμμα του νόμου -Νομική έχω κάνει και εγώ- όταν ξεμένει από το πνεύμα κάνει μισή δουλειά, ακόμη και μοιραία λάθη, ανεπίστρεπτα σε περίπτωση θανάτου. Ο κόσμος στους καιρούς μας, που μόνο απάνεμους και ελπιδοφόρους δεν τους λες, και που χρειάζεται τη Δικαιοσύνη ως εγγύηση ως αποκούμπι στα δύσκολα, τώρα μπερδεύεται, χάνει την εμπιστοσύνη του σε αυτή. Και αλίμονο, μπορεί να μην την υπολογίζει πια ως θα έπρεπε. Μέσα ο Μιχαηλίδης, έξω ο Λιγνάδης, καταδικασμένος για δύο βιασμούς ανηλίκων. Έξω και ο Κορκονέας που σκότωσε εν ψυχρώ τον 15χρονο Γρηγορόπουλο.

Η γενιά Γρηγορόπουλου, στην οποία εντάσσεται και ο Μιχαηλίδης, τι θα έπρεπε να κάνει; Να ξεχάσει τι είδε; Τι ένιωσε; Πόσο πόνεσε; Πόσο μόνη έμεινε μετά; Ο Μιχαηλίδης φυλακισμένος σπούδασε, φυλακισμένος αρίστευσε και δικαιούται την υπό όρους αποφυλάκιση. Και αν οι ανώτατοι θεσμικοί λειτουργοί της χώρας μας δεν ανταποκριθούν θετικά, δεν έχουν το σθένος, έστω την ύστατη στιγμή, προσωπικά εύχομαι μόνος του να διακόψει την απεργία πείνας. Για μένα τους έχει ήδη νικήσει. Έχει φωτίσει τις σκοτεινές πτυχές του συστήματος. Τα έχει καταφέρει προς όφελος όλων των πολιτών και της Δικαιοσύνης. Του χρωστάμε και εμείς και η Δικαιοσύνη, η οποία οφείλει δίχως άλλες καθυστερήσεις να ξαναδεί τα θέματα ζωής και θανάτου.

Είναι δύσκολη η εποχή που ζούμε. Υπάρχουν δικαστές λαμπροί, αγγελιοφόροι του δίκαιου, που δεν ακολουθούν σκοπιμότητες, που προβληματίζονται για όσα συμβαίνουν, αλλά ίσως οι νικητές της νέας εποχής δεν έχουν συνειδησιακούς λογαριασμούς. Και ένας κόσμος χωρίς συνειδησιακούς λογαριασμούς είναι πολύ απωθητικός. Καταρχήν για τους ευαίσθητους και μαχητικούς νέους, σαν τον Μιχαηλίδη. Είναι ένας κόσμος με κρύες καρδιές και έρημες ψυχές.

Εύχομαι να υπάρξουν περισσότερες αντιδράσεις συμπαράστασης. Τούτη την ώρα προέχει η σωτηρία του νεαρού κρατούμενου. Να βγει ζωντανός. Εύχομαι να τον δω όρθιο, να βγαίνει από τη φυλακή, να αφήνει πίσω του την πόρτα, να σμίξει με τους αγαπημένους του και του οφείλουμε ότι χάρη στον δικό του αγώνα -αγώνα αξιοπρέπειας και δίκαιου- μπορεί να ξεκινήσουν συζητήσεις για πολύ σοβαρά ζητήματα στον τόπο μας.

Πώς να του δώσουμε κουράγιο; Πώς αυτό το παιδί να αντέξει και να βγει όρθιο από αυτή τη διαδικασία; Γιατί μας έχει προσφέρει πάρα πολλά και τώρα νομίζω με όλη αυτή την κουβέντα που γίνεται προέχει να τον πείσουμε ότι ήδη έχει νικήσει. Δεν θέλω καν να σκέφτομαι ότι θα χάσει τη ζωή του. Είναι απόλυτα άδικο. Αν βαθιά μέσα μας έχουμε αντοχές να νιώθουμε οδύνη για το άδικο.

Νιώθω έκπληκτη. Τελικά ο σεβασμός στην ανθρώπινη ζωή θέλει πολύ μεγάλο σθένος και πολύ μεγάλη αποφασιστικότητα, ενώ θα έπρεπε να είναι κάτι αυτονόητο, σε μια εποχή που η ζωή είναι από τα λίγα όμορφα πράγματα που μένουν. Ό,τι άλλο ονειρευτεί κανείς, οι μεγάλες προσδοκίες είναι διαψεύσιμες απανωτά. Καλή δύναμη.

 

* Η Ιωάννα Καρυστιάνη μίλησε για τον Γ. Μιχαηλίδη στο Κόκκινο 105.5 και την Ναταλί Χατζηαντωνίου.

 

 

 

Την Παρασκευή 28 Ιουλίου, το Συμβούλιο Εφετών Λαμίας απέρριψε, για δεύτερη φορά, το σύννομο και δίκαιο αίτημα του Γιάννη Μιχαηλίδη για την υπό όρους αποφυλάκισή του. Το Συμβούλιο έκρινε -με ποια κριτήρια και ποια αντικειμενικά στοιχεία;- πως ο Γ. Μιχαηλίδης είναι επικίνδυνος να τελέσει νέα αδικήματα. Χαρακτήρισε δε τη διαγωγή του «προσχηματικά καλή» και «κατ’ επίφαση καλή», μηδενίζοντας έναν όρο που ο νόμος ορίζει και ο Μιχαηλίδης πληρούσε για να αποφυλακιστεί. Την ίδια μέρα με το απορριπτικό βούλευμα, οργανώθηκαν σε όλη την Ελλάδα συγκεντρώσεις και πορείες αλληλεγγύης στον απεργό πείνας. Στην Αθήνα επιλέχθηκε η άγρια καταστολή, η οποία και καταγράφηκε από τις κάμερες, χωρίς ούτε μια στιγμή να προκαλεί το γεγονός αυτό συστολή στις δυνάμεις καταστολής. Το αντίθετο, on camera άνδρας των ΜΑΤ έριξε μπουνιά σε σιδεροδέσμιο κρατούμενο, που τον κουβαλούσαν δύο πάνοπλοι. On camera άνδρας των ΜΑΤ κλώτσησε κυνηγώντας τρεις φορές διαδηλωτή που ήταν πεσμένος στο δρόμο. On camera άνοιξαν κεφάλια και έσπασαν οστά. Και κανένα στέλεχος της κυβέρνησης δεν έχει βρει μία κουβέντα να πει για τον επί 68 μέρες απεργό πείνας. Αντίθετα, έχουν βρεθεί πολλές κουβέντες, ακόμα και από την πρόεδρο της Δημοκρατίας -η οποία έχει και το προνόμιο της απονομής χάριτος σε κρατούμενους- να υπερασπιστεί την αποφυλάκιση του Λιγνάδη, τη στιγμή της καταδίκης του για βιασμούς. Οι δικηγόροι του Γ. Μιχαηλίδη, Γ. Κακαρνιάς και Θ. Μαντάς δήλωσαν μετά την έκδοση του απορριπτικού βουλεύματος: «Η απόφαση του Συμβουλίου Εφετών Λαμίας αποτελεί για όλους μας δυσάρεστη έκπληξη. Οι αντοχές του κράτους δικαίου κατέρρευσαν εκκωφαντικά. Η ανθρωπιά και η ευαισθησία απέδρασαν από την ελληνική Δικαιοσύνη Το διακύβευμα της απόφασης αυτής, η απώλεια μιας ανθρώπινης ζωής. Δεν εγκαταλείπουμε την προσπάθεια, θα εξαντλήσουμε σε κάθε επίπεδο τη θεσμική λειτουργία της Δικαιοσύνης με την προσδοκία ότι θα πρυτανεύσει η αναγκαία λογική, αφού για εμάς το διακύβευμα είναι να μη χαθεί η ανθρώπινη ζωή. Οι επιλογές που θα κάνουμε υπαγορεύονται από την αναγκαιότητα αυτή.»

 

ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet