Εσωτερικός εχθρός συν εξωτερικός εχθρός, ίσον αυτοδυναμία. Αυτή τη δύσκολη εξίσωση προσπαθεί να λύσει η κυβέρνηση, με τα δεδομένα να αλλάζουν διαρκώς, καθώς η πολιτική δεν είναι στατική. Το Μαξίμου μοιάζει να επαναπαύεται στις δημοσκοπήσεις, οι οποίες δεν δείχνουν τη ΝΔ να καταβαραθρώνεται μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου των υποκλοπών.

 

Παιδαριώδης ανάγνωση

 

Η ανάγνωση αυτή –αν δεν είναι για το θεαθήναι– μόνο παιδαριώδης μπορεί να χαρακτηριστεί, καθώς ο πρωθυπουργός έχει αποκλείσει, σε κάθε περίπτωση, το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών και επομένως η απάντηση στην πρόθεση ψήφου δεν δηλώνεται υπό την πίεση της κάλπης. Επίσης, η τάση στην πρόθεση ψήφου είναι σαφής, η ΝΔ χάνει δυνάμεις, λίγες λίγες και με σταθερό ρυθμό, ο ΣΥΡΙΖΑ παίρνει δυνάμεις, χωρίς κάποια τάση υψηλής ανόδου, και το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ επαναπατρίζει ψηφοφόρους που είχαν ξεφύγει προς τη δεξαμενή της ΝΔ. Επιπλέον, αν εστιάσουν στα ποιοτικά στοιχεία μόνο ανησυχία μπορεί να εγείρουν στο επιτελείο της ΝΔ. Σύμφωνα με δημοσκόπηση της MRB, το σκάνδαλο των υποκλοπών αξιολογείται ως πολύ ή αρκετά σοβαρό από το 65,5% των ερωτηθέντων. Ακόμα, το 63,6% απάντησε πως η αύξηση των τιμών και η ακρίβεια θα επηρεάσει την ψήφο τους και το 63,3% απάντησε ότι δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα με την ακρίβεια. Σύμφωνα με την Public Issue, η οργή και η αγανάκτηση, που είναι κινητοποιητικά συναισθήματα και προκαλούν απρόβλεπτες και ανατρεπτικές εξελίξεις, συσσωρεύονται. Τον Αύγουστο, η οργή και η αγανάκτηση ήταν τα συναισθήματα που ένιωσαν το 33% των ερωτηθέντων (24% ανησυχία/άγχος, 14% απογοήτευση, 12% ελπίδα/στενοχώρια), δείκτης που τον Δεκέμβρη του 2021 ήταν στο 28%, τον Δεκέμβρη του 2020 στο 25% και τον Ιούλιο του 2019, αμέσως μετά τις εκλογές, στο 17%. Τα δεδομένα, λοιπόν, όχι μόνο δεν εφησυχάζουν, αλλά προκαλούν ιδιαίτερη ανησυχία για το πόσο απρόβλεπτες μπορεί να είναι οι εξελίξεις.

 

Η Λερναία Ύδρα των παρακολουθήσεων

 

Με την ακρίβεια και την ενεργειακή κρίση να είναι οι μεγαλύτερες ανησυχίες του κόσμου, οι υποκλοπές φαίνεται να μην καταγράφονται ως ύψιστη προτεραιότητα των πολιτών. Γεννάται και πάλι η ψευδαίσθηση ότι ίσως η κυβέρνηση μπορεί να αποφύγει τις συνέπειες της εκτροπής που η ίδια προκάλεσε. Η συζήτηση στο ευρωκοινοβούλιο διαλύει και αυτά τα σύννεφα που προσπάθησε να φτιάξει με το επιχείρημα του «εσωτερικού εχθρού». Ο γ.γ. του υπουργείου Δικαιοσύνης, Π. Αλεξανδρής, προκλητικά αναρωτήθηκε, κατά την ακρόασή του στην Επιτροπή του Ευρωκοινοβουλίου, «ακούσαμε για σκάνδαλο, γιατί είναι σκάνδαλο; Επειδή έτσι χαρακτηρίστηκε από τον Τύπο; Πρέπει πρώτα να περιμένουμε τα επίσημα αποτελέσματα». Ο χαρακτηρισμός προέρχεται από την ίδια την Επιτροπή («σκανδαλώδης υπόθεση», ο ακριβής όρος) που βάφτισε το σκάνδαλο ως “Greece’s Predatorgate” και σε ανακοίνωσή της κατέληξε ότι «απαιτούνται ταχύτερες εθνικές έρευνες» και ότι οι πολίτες χρειάζονται μεγαλύτερη διαφάνεια.

Οι εθνικές ενέργειες, αντίθετα, έχουν φτάσει να λειτουργούν στην κατεύθυνση της συγκάλυψης. Η Εξεταστική Επιτροπή, που συστάθηκε για το σκάνδαλο, χωρίς τις ψήφους της ΝΔ –η οποία τόσο κόπτεται για την αλήθεια- λειτουργεί υπό τον απόλυτο έλεγχο της πλειοψηφίας: απέτρεψε την ψήφιση διακομματικού προεδρείου, απέκλεισε μάρτυρες-κλειδιά [συγκεκριμένα δεν επετράπη να κληθούν να καταθέσουν ο πρωθυπουργός, που έχει την ευθύνη και την αρμοδιότητα της ΕΥΠ, ο Δημητριάδης, που παραιτήθηκε λόγω της υπόθεσης, οι υπουργοί Γεραπετρίτης και Πιερακκάκης, ο δημοσιογράφος Θ. Κουκάκης], απαγόρευσε την έκδοση πρακτικών για τα μέλη της επιτροπής, επέβαλε τον απόρρητο χαρακτήρα των συνεδριάσεων. Και σαν να μην έφτανε η πλήρης αποδυνάμωση της Εξεταστικής Επιτροπής, καταστράφηκαν και οι φάκελοι Ανδρουλάκη και Κουκάκη «για τεχνικούς λόγους», καλύπτοντας κάθε ίχνος από τις παράνομες πρακτικές της κυβέρνησης. Όσο όμως κόβεις ένα κεφάλι, βγαίνει άλλο. Σαν την Λερναία Ύδρα οι αποκαλύψεις παρακολουθήσεων, με τον τομεάρχη Προστασίας του Πολίτη, Χρ. Σπίρτζη να καταθέτει μηνυτήρια αναφορά στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Ντογιάκο, την παρακολούθηση του κινητού του από το παράνομο λογισμικό Predator, τον Νοέμβριο 2021.

 

Κυβέρνηση ΝΔ να είναι και ας είναι κακή

 

Μετά τις αποκαλύψεις, έχει αποκλειστεί οποιοδήποτε ενδεχόμενο συγκυβέρνησης ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας στις επόμενες εκλογές, σενάριο που συντηρούσε επί τρία χρόνια και σύμφωνα με το οποίο διαμόρφωσε τον εκλογικό νόμο το 2020. Τώρα, θα πρέπει να ξαναφτιάξει τα κουκιά για να βγαίνουν. Μένει να φανεί αν χάριν της αυτοδυναμίας και της εξασφάλισης της επανεκλογής θα πατήσει για μια ακόμα φορά πάνω από το πτώμα του πολιτεύματος. Το κλίμα διαμορφώνεται: Ο υπουργός Εσωτερικών, Μ. Βορίδης, είπε «αν τορπιλίζεται το πολιτικό κλίμα (σ.σ. το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ φταίει που αντιδρά στην παρακολούθηση του προέδρου του), εν συνεχεία συνεννόηση δεν μπορεί να υπάρχει (σ.σ. έχει γίνει συνειδητό ότι αποκλείεται η συγκυβέρνηση). Όμως δεν μπορεί η χώρα να μείνει ακυβέρνητη, ούτε να σύρεται σε αέναες εκλογές». Αντίστοιχα, ο υπουργός Επικρατείας Γ. Γεραπετρίτης δήλωσε «πορευόμαστε με τον παρόντα εκλογικό νόμο. Δεν σκέφτομαι αλλαγή εκλογικού νόμου, αλλά σκέφτομαι την κυβερνητική σταθερότητα (…) Δεν μπορεί να ξεφεύγει της προσοχής μας ότι διαμορφώνεται κλίμα που δεν ευνοεί τις συνεργασίες. Η χώρα δεν μπορεί να μείνει ακυβέρνητη». Η Ντ. Μπακογιάννη, η οποία απείλησε από δημόσιο βήμα ότι όποιος σπάσει το απόρρητο θα πάει φυλακή, είπε για τον εκλογικό νόμο ότι οι συνθήκες επιβάλλουν τη συζήτηση και ότι ορθώς είναι ανοιχτό το θέμα. Πρόσθεσε δε ότι η έλλειψη σταθερότητας αυτή τη στιγμή είναι πιο επικίνδυνη από μια κακή κυβέρνηση. Η ίδια απάντησε και για το τρίτο δεδομένο της εξίσωσης, αυτό του εξωτερικού εχθρού. Με δύο φράσεις περιέγραψε όλο το ζήτημα «Δεν πιστεύω ότι υπάρχει περίπτωση να κάνει επίθεση ο Ερντογάν. Αυτό που φοβάμαι είναι το ατύχημα, είναι μία πιθανότητα».

 

Εξωτερικοί εχθροί για εσωτερικό ακροατήριο

 

Για την Τουρκία –όπως και για την Ελλάδα- οι επόμενοι μήνες είναι προεκλογικοί και οδηγούν στο κρίσιμο ερώτημα της επανεκλογής ή όχι κυβερνήσεων που κρέμονται από μία κλωστή. Άρθρο του Γιώργου Σκαφιδά στην «Καθημερινή» (6/9), με τον τίτλο «Ερντογάν: Πώς οι απειλές έγιναν καθημερινότητα» καταλήγει: «Η υπερπροβολή “εξωτερικών εχθρών” χρησιμεύει “παραδοσιακά” ως μέσο συσπείρωσης εκλογικών ακροατηρίων, πολύ δε περισσότερο σε περιόδους διεθνών ανακατατάξεων και επιδεινούμενης ανασφάλειας. Από την άλλη πλευρά, βέβαια, δεν μπορεί να παραβλέψει κανείς πώς αυτή η εργαλειοποίηση δηλητηριάζει τις σχέσεις μεταξύ των κρατών γεννώντας καχυποψία και ναρκοθετώντας κατά αυτόν τον τρόπο όχι μόνο το προεκλογικό παρόν, αλλά και το μετεκλογικό μέλλον». Το αυτό ισχύει και για την Ελλάδα. Ο «εξωτερικός εχθρός» μπορεί να εκλέγει κυβερνήσεις, αλλά μπορεί και να προκαλέσει κάποιο ατύχημα, που θα αλλάξει το παρόν και το μέλλον διεθνώς. Κοινώς, με τον πόλεμο δεν παίζουμε, γιατί θα χάσει η ανθρωπότητα.

 

ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet