Στη ΔΕΘ το περασμένο Σαββατοκύριακο κηρύχθηκε η έναρξη της προεκλογικής χρονιάς από τον πρωθυπουργό Κ. Μητσοτάκη, με τη ΝΔ να καρφώνει βαθιά στο έδαφος τη σημαία της σταθερότητας, ως το λάβαρο που θα την οδηγήσει στην κάλπη. Από το ίδιο βήμα, τα κόμματα της αντιπολίτευσης χάραξαν τη δική τους γραμμή πλεύσης και το Σαββατοκύριακο αναμένεται από τον ΣΥΡΙΖΑ να ανοίξει τα χαρτιά του και να σηκώσει τη δική του σημαία. Από την ερχόμενη εβδομάδα και για τους επόμενους μήνες, μέχρι την ημέρα των εκλογών, τα επίδικα θα διανθίζονται και θα κινούνται γύρω από τον άξονα που θα έχει ορίσει το κάθε κόμμα. Η επιλογή μιας ορθής στρατηγικής είναι αυτή που θα δώσει ώθηση.

 

Σταθερότητα ίσον ΝΔ

 

Η ΔΕΘ είναι μία ευκαιρία για τα κόμματα, κυρίως το πρώτο κόμμα και δευτερευόντως τα κόμματα της αντιπολίτευσης, να κάνουν εμφάνιση οραματική, να ξεδιπλώσουν το πρόγραμμά τους, να το πλαισιώσουν με την ιδεολογία τους, να αναπτύξουν τη στρατηγική τους. Ο Κ. Μητσοτάκης την αξιοποίησε στο έπακρο. Έκανε σαφές προς τα μέλη και τους ψηφοφόρους της ΝΔ ότι εκείνος θα ηγηθεί της κούρσας και τα σενάρια περί αμφισβήτησης της ηγεσίας του πρέπει να σταματήσουν τώρα. Επιχείρησε να ορίσει την ατζέντα, και κυρίως να σβήσει όσα του αμαυρώνουν την εικόνα. Για το σκάνδαλο των υποκλοπών, με το ζόρι χώρεσε μία φράση, κάπου στο μέσο της ομιλίας του. Έθεσε το δίλημμα ΝΔ ή χάος. Όρισε το στόχο της αυτοδυναμίας, αποκαλώντας «τερατογένεση» οποιαδήποτε κυβέρνηση συνεργασίας προκύψει και εκτοπίσει τη ΝΔ από την πρωθυπουργία. Επιχείρησε να διαχειριστεί το συναίσθημα της οργής του κόσμου που όλο και φουντώνει, ασκώντας επιδοματική πολιτική, και να ενισχύσει πατριωτικά αισθήματα, υπερθεματίζοντας πάνω στα εθνικά. Αυτό που κατάφερε ο Κ. Μητσοτάκης είναι να συνδέσει την υποψηφιότητά του με μία λέξη· τη σταθερότητα. Ο Δημήτρης Μαύρος, διευθύνων σύμβουλος της MRB, μιλώντας στο Kontra και την εκπομπή Επί του πιεστηρίου, ήταν σαφής ως προς τη σημασία της επιλογής του προεκλογικού λαβάρου. «Η ΝΔ έβαλε τη θέση καθαρά: σταθερότητα. Το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχουν πει τη λέξη-ίζημα. Ο κόσμος δεν θέλει το απολογιστικό, θέλει το προς τα εμπρός.» Μένει, λοιπόν, αυτό το σαββατοκύριακο να δούμε με ποια λέξη θα ολοκληρωθεί το προεκλογικό δίλημμα. Σταθερότητα ή…

 

Πέταξε πετσέτα το ΠΑΣΟΚ;

 

Ο Ν. Ανδρουλάκης από τη ΔΕΘ δεν άδραξε την ευκαιρία του να ξεχωρίσει. Χάθηκε στην αγωνία του να μην επιλέξει ανάμεσα στη ΝΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ, ώστε να έχει λόγο ύπαρξης, μέχρι τις εκλογές. Δεν επέλεξε όμως το ρόλο του ρυθμιστή σε μία κυβέρνηση συνεργασίας, αλλά θέλησε να βγει μπροστά, ζητώντας «ισχυρή εντολή από την πρώτη Κυριακή, για σταθερή κυβέρνηση, σταθερή οικονομία, σταθερή δημοκρατία». Προσπάθησε να οικειοποιηθεί τη «σταθερότητα» που ήδη χαρακτηρίζει τη ΝΔ και τη «δημοκρατία», που είναι ένα πρόταγμα του ΣΥΡΙΖΑ εδώ και πολλούς μήνες. Ταυτόχρονα, είπε ότι «δεν χρειάζεται να βιαζόμαστε για σενάρια συνεργασιών» και ταύτισε τη ΝΔ με τον ΣΥΡΙΖΑ, προσπαθώντας για την πρώτη κάλπη, αυτή της απλής αναλογικής, να μην τοποθετηθεί για πάνω στο ερώτημα κυβερνήσεων συνεργασίας. Έχασε έτσι το μομέντουμ. Είναι σαν να πέταξε την πετσέτα, πριν μπει στο ρινγκ. Δεν βρήκε αυτό που θα τον καθόριζε ως ρυθμιστή της συζήτησης, η οποία δεν υπάρχει περίπτωση να ξεφύγει του ερωτήματος αυτοδυναμία ή συνεργασία. Και αν αυτό απαντάται με το δεύτερο σκέλος, τότε θα πρέπει να απαντάται συνεργασία με ποιους και με τι όρους.

Ο Άγγελος Σεριάτος από την Prorata, σε συνέντευξή του στο ραδιόφωνο του Alpha και στον Κώστα Αλατζά, είπε πως «η ΝΔ με σαφήνεια μιλά για σταθερή, μονοκομματική κυβέρνηση, τακτική με την οποία και οι ψηφοφόροι της, ως ένα βαθμό, αρχίζουν και ευθυγραμμίζονται. Για τα υπόλοιπα κόμματα είναι εμπεδωμένη μια λογική συνεργασιών.» Από τη στιγμή, λοιπόν, που η πλειοψηφία των ψηφοφόρων προτάσσει τις συνεργασίες, τα κόμματα, πλην της ΝΔ, πρέπει να τοποθετηθούν πάνω σε αυτό το ερώτημα. Η στρατηγική της μη τοποθέτησης του κ. Ανδρουλάκη, αυτό που θα καταφέρει, θα είναι να τον πετάξει έξω από το κάδρο της συζήτησης, να τον θέσει εκτός επικαιρότητας, εκτός πολιτικού ενδιαφέροντος.

 

ΜέΡΑ 25: Συνεργασία, χωρίς κουλτούρα συνεργασίας;

 

Ο Γ. Βαρουφάκης από το ΜέΡΑ25 από το βήμα της ΔΕΘ ήταν απολύτως σαφής ως προς τη συζήτηση των συνεργασιών και προσπάθησε να την πάει παρακάτω. «Μόνο έτσι θα τιμήσουμε την απλή αναλογική και θα σηκώσουμε το γάντι που ρίχνει ο κ. Μητσοτάκης στην αντιπολίτευση. Δεν υπάρχει για το ΜέΡΑ25 προοδευτική κυβέρνηση χωρίς προοδευτικό κυβερνητικό πρόγραμμα, η εκπόνηση του οποίου μόνο προεκλογικά μπορεί να γίνει». Το λάβαρο, λοιπόν, του ΜέΡΑ25 είναι η συνεργασία. Χρειάζεται, δηλαδή, να δείξει έμπρακτα την πρόθεσή του για συνεργασία, προσέχοντας να μην αποδυναμωθεί η σημασία του να ξεπεράσει το όριο εισόδου στη βουλή. Αυτό προϋποθέτει ότι δεν θα είναι υποδοχέας ψήφου δυσαρέσκειας από άλλους κομματικούς σχηματισμούς (κυρίως τον ΣΥΡΙΖΑ), αλλά ότι είναι εκπρόσωπος θέσεων και ιδεών που είναι απαραίτητο συστατικό σε μία κυβέρνηση συνεργασίας. Και εδώ είναι και το σημείο αναστοχασμού και ανασύνταξης, διότι η στάση του Γ. Βαρουφάκη στην κυβέρνηση συνεργασίας ΣΥΡΙΖΑ-Ανεξάρτητων Ελλήνων-Οικολόγων Πράσινων δεν έδειξε την απαιτούμενη υπευθυνότητα και κυρίως ότι υπάρχει κουλτούρα συνεργασίας. Αυτή είναι η γέφυρα που θα πρέπει να χτίσει, τους επόμενους μήνες.

 

ΣΥΡΙΖΑ ίσον τι;

 

«Η ΔΕΘ είναι για τον ΣΥΡΙΖΑ η πρώτη ευκαιρία να βάλει γκολ», πρόσθεσε ο Δ. Μαύρος τονίζοντας ότι αυτό προϋποθέτει ότι θα βρει τη λέξη-ίζημα: «Το ΣΥΡΙΖΑ ίσον τι;», είπε χαρακτηριστικά. Ο ίδιος διευκρίνισε ότι «το ίζημα θα πρέπει να σχετίζεται με το αίτημα του διαχειριστή» και πρόσθεσε ότι «πρέπει να κάνει συνομιλητή τον πολίτη και όχι τον αντίπαλο». Ο ΣΥΡΙΖΑ ψάχνει εκείνη την φράση που θα τον σηματοδοτήσει. Το 2015 ήταν η ελπίδα («η ελπίδα έρχεται») και το 2012 ήταν η κοινωνία («ή εμείς ή αυτοί»). Μέχρι τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ έχει χαθεί στις ευθύνες της αντιπολίτευσης. Δεν βρήκε το βηματισμό μετά την ήττα του 2019 και ο χρόνος που μένει είναι λίγος για να χαθεί, αλλά αρκετός για να αφήσει το αποτύπωμά του. Σύμφωνα με την Prorata, ο λόγος του ΣΥΡΙΖΑ χαρακτηρίζεται από τους αναποφάσιστους ψηφοφόρους  (δεξαμενή η οποία γιγαντώθηκε στο 16-17%) ως αόριστος, ξεπερασμένος, χωρίς έμπνευση, δημαγωγικός και ανεφάρμοστος. Θα πρέπει, τώρα που έρχεται η ώρα της κρίσης, να εμπνεύσει. Προχθές παρουσίασε η κυβέρνηση το στεγαστικό της πρόγραμμα, δύο μήνες μετά από το πρόγραμμα στέγης του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό δείχνει ότι  ο ΣΥΡΙΖΑ έπιασε έγκαιρα το σφυγμό, τις ανάγκες των πολλών και προσπάθησε να τους εκπροσωπήσει. Θα πρέπει τώρα να το μεταφέρει σε όλους τους τομείς και να μην εγκαταλείπει τους δυνάμει ψηφοφόρους του χάριν ενός Κέντρου, που δεν έχει πρόσωπο και περιεχόμενο πια.  «Ο μεσαίος χώρος/μεσαία στρώματα δεν είναι το παλιό πολιτικό κέντρο, αλλά οι άνθρωποι οι οποίοι αισθάνονται μεσαίοι. Η μεσαία τάξη φτάνει το 65%», όπως είπε ο Δ. Μαύρος. Αυτή είναι και η δεξαμενή του ΣΥΡΙΖΑ. Να εκπροσωπήσει όσους πλήττονται από τις κρίσεις, όσους εγκαταλείπει η ΝΔ, που προσπαθεί τώρα όχι μόνο να παρέμβει σε ένα πεδίο άγνωστο προς αυτή, το κοινωνικό πεδίο, αλλά και να ηγεμονεύσει σε αυτό, σε ένα προνομιακό πεδίο για την αριστερά. Ο ΣΥΡΙΖΑ, λοιπόν, θα πρέπει να γίνει πάλι κοινωνικός, όχι κυβερνητικός, όχι συστημικός, αλλά ανθρώπινος, γειωμένος. Εκεί, στο πλήθος, θα βρει και το λάβαρό του, αν το αναγνωρίσει.

 

ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet