Οι αγρότες απαιτούν δίκαιη φορολογική αντιμετώπιση



Με τους θεσμούς να εννοούν ότι στον αγροτικό τομέα μπορούν να επιβάλουν ως βασικό κανόνα την εξαντλητική υπερφορολόγηση και τους έλληνες αγρότες στο κόκκινο υπό το κράτος μιας απειλής κατά της ίδιας της υπόστασής τους, η κυβέρνηση επιχειρεί να βρει λύσεις πάνω σε ένα τεντωμένο σχοινί. Το ερώτημα που θέτουμε σε ένα γνώστη των προβλημάτων, όντας ο ίδιος αγρότης, στο βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Νίκο Παπαδόπουλο, είναι αν υπάρχει, έστω και στενωπός, από την οποία μπορεί να διαβεί τόσο η κυβέρνηση όσο και η ελληνική αγροτική παραγωγή.

Τη συνέντευξη πήραν
η Τζέλα Αλιπράντη
και ο Μπάμπης Κοβάνης

Τα μέτρα για τη φορολογία και το ασφαλιστικό των αγροτών έχουν προκαλέσει ανησυχία και κινητοποιήσεις στον κλάδο. Τι προβλέπουν;

Καταρχάς, να πούμε ότι δεν γίνεται φοροεπιδρομή, όπως λένε κάποιοι. Φέτος οι αγρότες φορολογήθηκαν με το καθεστώς, των 12.000 ευρώ του αφορολόγητου στις επιδοτήσεις, οπότε ο μικρός και ο μεσαίος παραγωγός δεν πλήρωσαν φόρο ή πλήρωσαν κάτι ελάχιστο. Οι μεγαλοαγρότες πλήρωσαν, και αυτό σημαίνει ότι είναι πιο δίκαιο το σύστημα. Για πρώτη φορά που είχαμε τα βιβλία εσόδων – εξόδων αποτυπώθηκαν εν μέρει τα αγροτικά εισοδήματα, που δείχνουν ότι ο μέσος αγρότης βρίσκεται στα 5.000 ευρώ. Οι θεσμοί ζητάνε από το πρώτο ευρώ φορολογία με συντελεστή26% . Αυτή η φορολόγηση είναι βαριά, είναι υπερφορολόγηση. Ένας αγρότης που έχει 10.000 ευρώ εισόδημα θα πληρώνει στο τέλος σύνολο 5.200 ευρώ φόρο μαζί με την προκαταβολή. Αυτό δεν το αντέχει η λογική, όχι μόνο η τσέπη του αγρότη. Βάζοντας, όμως, εμείς το 12.000 ευρώ αφορολόγητο, ο μικρός φέτος δεν πληρώνει.

Αν ισχύσουν τα μέτρα τι θα σημαίνει για την αγροτική παραγωγή της χώρας;
Αυτό θα σημαίνει ότι ο μικρός παραγωγός δεν θα μπορεί να αντεπεξέλθει. Η αγροτική εκμετάλλευση θα είναι μη ανταγωνιστική, οπότε ή θα εγκαταλείψει το επάγγελμα ή θα αναγκαστεί να κάνει κάτι που δεν θα είναι σύννομο. Πέραν από τα 5.200 ευρώ φόρο που είπαμε, αν προσθέσουμε και τα περίπου 1.000 ευρώ υπέρ του ΟΓΑ, καταλαβαίνετε ότι δεν γίνεται  αυτό που προτείνουν οι θεσμοί. Και το αγροτικό κίνημα, και εμείς αντιπαλεύουμε αυτή τη λογική.

Αφορολόγητο και για τους αγρότες

Ποια είναι, λοιπόν, η αντιπρόταση;

Ο στόχος, βέβαια, πρέπει να είναι η θέσπιση ενός  αφορολόγητου και όχι η φορολόγηση από το πρώτο ευρώ, όπως ψηφίστηκε το 2013 από την προηγούμενη κυβέρνηση. Εμείς, με μια τροποποίηση που κάναμε, το θέσαμε να ισχύει αυτό από 12.000 ευρώ και πάνω. Ζητάμε, όπως ο κάθε εργαζόμενος, στα 9.500 ευρώ αφορολόγητο και πάνω από αυτά συντελεστή 20%.

Η κυβέρνηση επιμένει στην τήρηση βιβλίων εσόδων – εξόδων από τους παραγωγούς. Είναι όμως εφικτό;
Δεν είναι τόσο δύσκολο, εξετάζουμε άλλωστε μήπως είναι δυνατόν να χρηματοδοτηθούν μέσω ΕΣΠΑ λογιστές ως σύμβουλοι αγροτών. Το βιβλίο θα βοηθήσει τον παραγωγό να εισπράττει άμεσα τον ΦΠΑ, αλλά και θα έχουμε καθαρή αποτύπωση της παραγωγής και δεν θα υπάρχουν μαύρα προϊόντα. Όταν έρχονται ξένα προϊόντα και τα βαφτίζουν ελληνικά, αυτό είναι σε βάρος της εγχώριας παραγωγής.

Υπάρχει και το ζήτημα της επιστροφής του φόρου πετρελαίου.
Τα μέτρα για το πετρέλαιο ήταν μια δέσμευση που ψηφίστηκε στις 14 Αυγούστου. Ένας παραγωγός που έχει 100 στρέμματα με στάρι, θα πάρει επιστροφή φόρου 4 ευρώ το στρέμμα. Βεβαίως για να καλλιεργήσει χρειάζεται κι άλλο πετρέλαιο, δεν του φθάνουν μόνο 400 ευρώ, αλλά στην κατάσταση που βρίσκεται σήμερα ο αγρότης, τα έχει ανάγκη. Αυτή τη στιγμή η κυβέρνηση δεν μπορεί να βρει ισοδύναμο, αλλά όταν θα υπάρξει ανάπτυξη θα πρέπει να δει και το ζήτημα του πετρελαίου, της ΔΕΗ κτλ.
Μπορούν, όμως, να γίνουν άλλα μέχρι τότε, όπως αντιμετώπιση των καρτέλ, των ανατιμήσεων κτλ για ομαλοποίηση της αγοράς. Για να γίνει αυτό πρέπει να ενισχυθούν οι αγροτικοί συνεταιρισμοί και γενικότερα η αλληλέγγυα και συνεταιριστική οικονομία. Υπάρχει σκέψη να δοθεί θεσμική βάση στο κίνημα «Χωρίς Μεσάζοντες», ώστε ο καταναλωτής να βρίσκει φθηνά προϊόντα που να υπόκεινται στους απαραίτητους ποιοτικούς ελέγχους.

Ο μηχανισμός της πρωτογενούς παραγωγής έχει αποδομηθεί. Τι βήματα πρέπει να κάνει η κυβέρνηση άμεσα;
Ήδη φέρνουμε ένα πολύ καλό νόμο για τις γαίες, που θα είναι εργαλείο ανάπτυξης της κτηνοτροφίας. Ενισχύουμε την κτηνοτροφία, γιατί έχει μεγάλη προστιθέμενη αξία και γιατί οι εισαγωγές σε κρέατα και γαλακτοκομικά είναι τεράστιες. Άρα πρέπει να ανεβάσουμε την κτηνοτροφία και να έρθει η φυτική παραγωγή να την ενισχύσει. Είναι το νομοσχέδιο για τη βοσκήσιμη γη.

Ασφάλιση και συνεταιρισμοί
 
Σε διαβούλευση βρίσκεται και το νέο νομοσχέδιο για τους συνεταιρισμούς.

Οι συνεταιρισμοί είναι ένα εργαλείο αναπτυξιακό, γιατί μειώνουν το κόστος παραγωγής. Ο κόσμος, επειδή παλαιότερα γίνονταν λάθος οι συνεταιρισμοί, όταν το ακούει φοβάται, αλλά αυτό πρέπει να το αλλάξουμε. Γι’ αυτό το νομοσχέδιο θέτει ως μίνιμουμ λίγα άτομα, προκειμένου να ξεκινήσει η διαδικασία, πέντε δηλαδή κτηνοτρόφοι και δέκα στη φυτική παραγωγή. Θέλουμε το συνεταιρίζεσθαι, που έχει κακοποιηθεί σαν έννοια, να αποκτήσει ξανά νόημα, γιατί είναι προς όφελος του αγρότη.

Τι πρόκειται να γίνει με τον ΟΓΑ;
Πρώτον, να πούμε ότι στον ΟΓΑ δεν είναι μόνο αγρότες, αλλά και άλλοι επαγγελματίες του χωριού. Το 85% των εσόδων του  είναι κρατικές ενισχύσεις και οι αγρότες πληρώνουν το υπόλοιπο 15%. Οι αγρότες πληρώνουμε 950 ευρώ το χρόνο, ανεξάρτητα από το πόσα στρέμματα έχουμε. Η κρατική σύνταξη του ΟΓΑ είναι 330 και έπειτα προστίθεται ένα ποσό με βάση την ανταποδοτικότητα των εισφορών. Εμείς επιμένουμε ότι πρέπει να μείνουμε μόνοι σε ένα συνταξιοδοτικό ταμείο, γιατί υπάρχει μεγάλη διαφορά με το καθεστώς του ΙΚΑ, καθώς σε εμάς αλλάζουν πολύ τα εισοδήματα. Αν γίνει όμως αυτό που λέει η κυβέρνηση για τα 390 εθνική σύνταξη και από εκεί και πέρα με βάση τις εισφορές να ανεβαίνει ανταποδοτικά η σύνταξη, εμείς θα είμαστε λίγο ευνοημένοι, γιατί θα ανεβαίνει λίγο παραπάνω από αυτό που ισχύει μέχρι τώρα για τους αγρότες. Όμως, επιμένουμε να είναι μόνο του το ταμείο του ΟΓΑ, όπως συμβαίνει και στις άλλες χώρες της Ευρώπης, γιατί υπάρχει μεγάλη ιδιομορφία. Οι θεσμοί επιμένουν να συγχωνευτεί.

Ο αγροτικός κόσμος στους δρόμους

Όλα αυτά τα ζητήματα ανησυχούν πολύ τον αγροτικό κόσμο προκαλώντας κινητοποιήσεις.

Ανησυχούν με το δίκιο τους οι αγρότες και γι’ αυτό συμμετέχουμε και εμείς σε αυτούς τους αγώνες. Γι’ αυτό, επίσης, οι αγώνες πρέπει να έχουν προσανατολισμό και να μην είναι μαξιμαλιστικοί, ζητώντας για παράδειγμα αφορολόγητο 40.000 ευρώ. Υπάρχουν δυνάμεις που με τις θέσεις τους βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση και άρα ενισχύσουν τη διαπραγματευτική της θέση. Πρέπει να πάμε σε ένα αφορολόγητο ποσό και σε κλίμακες για τη φορολογία. Είχαμε και μια άλλη πρόταση, να είναι ο συντελεστής 13% μέχρι τα 20.000 ευρώ καθαρά, πάνω από 20.000 να είναι 20% και πάνω από 30.000 γύρω στα 33%. Όλα αυτά βρίσκονται σε διαπραγμάτευση.

Παρότι, όμως, η κυβέρνηση υποστηρίζει τις κινητοποιήσεις των αγροτών, υπήρξε καταστολή.
Με ενοχλεί πάντα όταν πέφτουν χημικά και δεν ξέρω πώς θα σταματήσει αυτό. Για μένα είναι απαράδεκτο και πρέπει να βρεθούν άλλοι τρόποι αντιμετώπισης, αν θέλει κάποιος να μπει στη βουλή. Εγώ εκείνη τη μέρα επικοινώνησα και με τον υπουργό, επειδή είχαν συλλάβει κάποιον. Μου είπε ότι δεν είχε γίνει εκτεταμένη χρήση χημικών, και πράγματι ισχύει αυτό, αλλά και η απλή χρήση είναι απαράδεκτη. Προσπαθήσαμε και βγάλαμε τους συναδέλφους από τη ΓΑΔΑ με παρεμβάσεις. Ένας αγώνας, όμως, πρέπει και να περιφρουρείται, γιατί από ό,τι καταγγέλθηκε από το σύλλογο των λαϊκών αγορών, είχαμε και διάφορες προτροπές από φασιστικά στοιχεία. Πάντως, η κυβέρνηση πρέπει να καταλάβει ότι αν δεν υπάρξει αφορολόγητο και η φορολόγηση γίνει από το πρώτο ευρώ με 26% , δεν θα μείνει όρθια. Τι θα γίνει, δηλαδή, θα φύγουμε όλοι από τη γεωργία; Το κόμμα μας λέει ότι η παραγωγική ανασυγκρότηση ξεκινάει από τον πρωτογενή τομέα. Αν δεν έχεις αγρότες όμως, πώς θα γίνει αυτό;

Οι θεσμοί είπαν να αφήσουν το αγροτικό για αργότερα. Αυτό γεννά κάποια ελπίδα;
Μάλλον. Οι διαπραγματεύσεις συνεχίζονται, δεν έχουν σταματήσει. Χρειάζεται, όμως, ένα κίνημα που θα έχει καθαρούς στόχους και η κυβέρνηση δεν έχει να φοβάται τίποτα από ένα τέτοιο κίνημα. Ίσα - ίσα το θεωρώ σύμμαχο της κυβέρνησης, για να διαπραγματευτεί καλύτερα. Οι Γάλλοι, άλλωστε, το έχουν κάνει κατά κόρον αυτό. Η κυβέρνηση, όμως, πρέπει να δει και το ζήτημα των «αγροτοδικείων». Δεν γίνεται ο κόσμος που αγωνίζεται να έχει μήνες φυλάκισης στην πλάτη του. Πρόκειται για παλιές υποθέσεις που ο υπουργός έχει υποσχεθεί να εξετάσει.

Πρωτογενής παραγωγική ανασυγκρότηση
 
Τελικά, τι πρέπει να γίνει για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας;

Είναι ένα μεγάλο ζήτημα. Πρώτον, για να κάνεις παραγωγική ανασυγκρότηση, πρέπει να έχεις τους αγρότες, τα μηχανήματα και το θεσμικό πλαίσιο. Τα πρώτα τα έχουμε, αυτό που μας λείπει είναι κυρίως το θεσμικό σκέλος. Γι’ αυτό η κυβέρνηση φέρνει αρχικά το νομοσχέδιο με τις γαίες που αναφέραμε πριν. Έπειτα είναι το νομοσχέδιο με τους συνεταιρισμούς, που είναι σε διαβούλευση. Οι συνεταιρισμοί θα είναι το εργαλείο που θα εξισορροπήσει την αγορά. Μόνος του ο αγρότης δεν μπορεί, μόνο ενωμένος και με έλεγχο της παραγωγής του θα μπορεί να συμμετέχει στη διαμόρφωση των τιμών. Αν δεν μπορεί να συμμετάσχει σε αυτό, θα είναι πάντα ο χαμένος.
 Ένα ακόμα μέτρο αφορά στην κάρτα του αγρότη. Να μπορεί να χρηματοδοτηθεί έστω και με πλαστικό χρήμα με εγγύηση τα προϊόντα του και όχι τα περιουσιακά στοιχεία, ανάλογα με την παραγωγή που έχει ο κτηνοτρόφος ή ο γεωργός, με χαμηλό επιτόκιο. Είναι πολύ σημαντικό ζήτημα η χρηματοδότηση, σε αυτό μεγάλο ρόλο έχει και η αναπτυξιακή τράπεζα. Θα δούμε τώρα πώς και πότε θα πάρουν σάρκα και οστά όλα αυτά. Εμείς πιέζουμε προς αυτή την κατεύθυνση και το κίνημα πρέπει να συνεχίσει να πιέζει να τρέξουν γρήγορα.

 
Πρόσφατα άρθρα ( Οικονομία )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet